ସୁରଥ, ଆଶାରେ ଆବେଶିତ ହୋଇ, କେବଳ ମୋତେ ଆଶ୍ରୟ କଲେ। ଏହା ପରେ, ମୋ ପିତାଙ୍କ ଶାପରେ ମୁଁ ରାଜାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲି। ତା’ପରେ ମୁଁ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲି, ଏବଂ ତା’ପରେ ଗୋଦାବରୀ ନଦୀର ତୀରକୁ ଗଲି। କିନ୍ତୁ, ସୁରଥ—ମୋ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ, ମୋ ସ୍ୱାମୀ—ସେଉଁଠି ଦେଖା ହେଲେନି। ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୁଁ ମୋ ଉପରେ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ ଖରାପରି ଦେଖାଇଦେଲି। ଯେତେବେଳେ ମୋ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର ଫଳ ସାର୍ଥକ ହେଲା, ମୁଁ ପୁଷ୍କରକୁ ପହଞ୍ଚିଲି। ଏଠାରେ ଅରଣ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବାବେଳେ, ମୋତେ ଜଣେ ଭିକ୍ଷୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ମୋତେ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମରୁ ଭୂମିରେ, ମେରୁ ପର୍ବତକୁ ନେଇଆସିଲେ। ସେଠାରେ, ମେରୁ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ମୁଁ ବେଦବତୀ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲି। ହଠାତ୍, ମୁଁ ବନ୍ଦୁଜୀବ ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ ଚଢ଼ିଗଲି। ସେ ଗଛ ସହିତ, ମୁଁ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ତଳକୁ ଖସିପଡ଼ିଲି। ସମସ୍ତ ଚରାଚର ପ୍ରାଣୀ ମୋତେ ଦେଖିଲେ। ଏବଂ ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ କହିଲେ, "ହାୟ, ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ କେତେ ଦୁଃଖ!"—ମନୁଙ୍କ କନ୍ୟା, ଶୂରବୀରୀ, ହଜାର ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ସେ ମହାନୀୟା। କିନ୍ତୁ, ସେ ଗଛ କିଏ ହଜାର ଖଣ୍ଡରେ ଚିରିଦେଲେ, ମୁଁ ଜାଣିନି। ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଆଜି ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି ଏବଂ ତୁମକୁ ଦେଖିଛି। ହେ କୁମାରୀ, ପୁଣ୍କରାର ଉତ୍ତର ତୀରକୁ ଦେଖ। ସେ କୁମାରୀ, ଏହି ଘଟଣା ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଗଲେ। ସେମାନେ ଦୁଇଁଜଣ, ସତ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ନିଜ ନିଜ ପରିଚୟ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ହାଟକେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ବସିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶକୁନି, ଜାବାଲି ଏବଂ ଋତଧ୍ୱଜ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ, ଦୁଃଖରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହୋଇ, ସେ ତାଙ୍କ ପିତା ସହିତ ଶାକଳକୁ ଗଲେ। ସେ ଅବଗତି ହୋଇ, ଧ୍ୟାନରେ ରହିଲେ ଏବଂ ବଳିପାତ୍ର ନେଇ ବାହାରିଲେ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ କୁଳର ଜ୍ଞାନୀ ପୁତ୍ର ଶକୁନି, ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ। ହେ ରାଜା, ଏହା ସବୁକୁ ଜଣାଶୁଣା ଯେ, ଆମର ପ୍ରିୟା ହରାଇଯାଇଛନ୍ତି। ତେଣୁ, ଉଠ, ତାଙ୍କୁ ଖୋଜ; ତୁମେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ କରିଛି, କିନ୍ତୁ ସେ ମିଳୁନାହାନ୍ତି; କାହାକୁ ଏହି କଥା କହିବି? ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଅନେକ ତୀରରେ ହଜାର ଖଣ୍ଡରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲେ। ମୁଁ ଜାଣିନି ସେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି; ତେଣୁ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଯାଉଛି। ସେ ତାଙ୍କ ରଥ ଦୁଇ ଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ଭାଇପାଇଁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ବଦରୀ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ତାପସମାନଙ୍କ ଧନ ଦେଖିଲେ। ସେ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଅତିଅଧିକ ପ୍ରୟାସ ଓ ଦୁଃଖରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ। "ହେ ତାପସ, ତୁମେ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଏତେ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରୁଛ, କିପରି?" ସେ ପଚାରିଲେ। ତାପସ କହିଲେ, "ତୁମେ କିଏ? ମୋତେ କହ, ମୋ ସହ ନିଜ ପରିଚୟ ଦିଅ।" ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୁଁ ଏକ ରାଜା, ଶାକଳ ନଗରରେ ବସିବାକୁ କରେ।" ଏବଂ ରାଜା ତାଙ୍କ ପୂର୍ବ ଚରିତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଦେଲେ। "ଆସ, ମୁଁ ସେ ସୁନ୍ଦରୀକୁ ଖୋଜିବାକୁ ଯାଉଛି; ତୁମେ ମୋ ଭାଇ।" ଶୀଘ୍ର ରଥାରୋହଣ କରି, ସେ ଦୁଇ ତାପସଙ୍କୁ ଏହି କଥା ଜଣାଇଲେ। ତାପସ କହିଲେ, "ଆସ, ରାଜା, ମୁଁ ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ସେହି କାମ କରିଦେବି।