ଏହି ଗଥାରେ, ରାଜାଙ୍କୁ ଏକ ବିନୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଉଛି—“ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ଅନୁରୋଧ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଏକ ମକାଡ଼ ଆପଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି।” ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ଏହା ଜଣାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଏକ ଶକୁନୀ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ଅସ୍ତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ। ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁଅ ଶକୁନୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ତପସ୍ବୀ ପରମ୍ପରାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ଶକୁନୀ ଏକ ମହା ଋଷିଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧନ ସ୍ଥଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ଋଷିଙ୍କ ପୁଅକୁ ଗଛର ଉପରେ ବନ୍ଧା ଦେଖିଲେ। ଏହି ତପସ୍ବୀ ପୁଅ, ଯାହାର ଜଟା ବାନ୍ଧା ଥିଲା, ବଟଗଛ ତଳେ ବନ୍ଧା ହେଉଥିବା ଦେଖି ଶକୁନୀ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି ବନ୍ଧନକୁ କାଟି ଦେଲେ। ପାଞ୍ଚ ଶତ ବର୍ଷ ପରେ, ଶକୁନୀ ଏହି କାମକୁ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ କରିପାରିଲେ। ତାଙ୍କ ପିତା ଆସିବା ପରେ, ଯାବାଳି ନିୟମିତ ରହିଥିବା ସତ୍ୱେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏହି ଶିଶୁକୁ ଋଷି ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କରିଲେ। ଏହା ପରେ, ଶକୁନୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ଧନୁ ଓ ବାଣ ଭୂମିରେ ରଖିଦେଲେ। ମକାଡ଼ ସେହି ଘଟଣାକୁ ସଠିକ ଭାବରେ ଲୁଚାଇପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ପକ୍ଷୀ ମହା ଋଷିଙ୍କ ସହିତ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ଶକୁନୀ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ଅର୍ଜୁନ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଗଛର ଏହି ଡାଲିକୁ ତିନି ଭାଗରେ କାଟିଦେଲେ। ବାଣରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପଥ ଦ୍ୱାରା ସେ ଗଛରୁ ଉତରିଲେ। ଯାବାଳିଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଭାରବାହକ ନଦୀ, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ତାଳେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେମାନେ ହର, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଋତଧ୍ୱଜ ବିଦାୟ ହେବା ପରେ, ସେଠାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିର୍ମଳ ସାଙ୍ଗତି ହେଲା। ତାଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଏବଂ ଦିନ ଓ ରାତି ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କ ପୂଜା କରିବାକୁ କହାଯାଇଲା। ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଗାଳବ ନାମକ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ। ଗାଳବ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ କାଳିନ୍ଦୀ ନଦୀର ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଯକ୍ଷ ଓ ଅସୁର କନ୍ୟାମାନେ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଗୀତ ଗାଇଲେ। ସେମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବ କନ୍ୟା ଥିଲେ, ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଗାଳବ ତାଙ୍କ ପାଠ ଶେଷ କରି ଧ୍ୟାନରେ ବସିଲେ, ଦୁଇ କନ୍ୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ଭକ୍ତି ସହିତ ସେ ଭବ ପରିବାରକୁ ସୁଶୋଭିତ କଲେ। ଗାଳବ, ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅବସ୍ଥା ବୁଝି ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସକାଳେ ଉଠି ସେ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଗୌରୀଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସେ କନ୍ୟାମାନେ ପ୍ରତି ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ—“ମୁଁ ଆପଣମାନେ ପାଖରେ ଆସିବାକୁ ଚାହେଁ; ଦୟାକରି ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ।” କନ୍ୟାମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି କିପରି ଭକ୍ତି ସହିତ ପୁଷ୍କର ଅଟାରେ ଯିବାକୁ ଚାହୁଛନ୍ତି?” କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ସେଷରେ ପବିତ୍ର ତଳାବରେ ବିଶେଷ ପୁଣ୍ୟ ଦିଏ। କିନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣ ବିନା ଏଠାରେ ରହିପାରିବି ନାହିଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ। ଆପଣ ମହା ଋଷିଙ୍କ ସହିତ ବିଦାୟ ନେଇ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୁଷ୍କର ଅଟାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ରାଜାମାନେ ଓ ଜନମାନେ, ଏକ ଧର୍ମଧ୍ୱଜ ପୁରୁଷକୁ ଛାଡ଼ି, ନାଭାଗ ଓ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ସହିତ ଜନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ ପୁଷ୍କର ତୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ତଳାବ ଧନୁ ଆକାରରେ ଅଛି। ଏଠାରେ ମାଛର ଅନେକ କନ୍ୟାମାନେ ସେମାନେକୁ ପୁନିପୁନି ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ। କିନ୍ତୁ, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେଉଥିବା ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୁର୍ବଳ ନିନ୍ଦାକୁ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତପସ୍ବୀ କନ୍ୟାମାନେ ସହିତ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଘୁଞ୍ଚିଲେ। ଏହି ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ତଥାପି ଲୋକମାନଙ୍କ ନିନ୍ଦାକୁ କିଏ ଭୟ କରୁଛି?