ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ମୂର୍ଖ ରାଜା ଅନ୍ୟର ଭାର୍ୟାଙ୍କୁ ଲୋଭ କରି, ନିଜ ରାଜ୍ୟ ସହ ନଶ୍ଟ ହେଲେ। ସେଠାରୁ ପରେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଭାର୍ଗବ ଉପାଧି ପାଇଁ ଭାର୍ଗବ ଗୋତ୍ରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଏକ ଝିଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଅରଜା। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ରଖିଥିଲେ, ଭାର୍ଗବ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତିଁଠି ରହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ରାଜା ସେଠାକୁ ଆସିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅରଜା ତାଙ୍କର ଶୋଭାମୟ ଅଙ୍ଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ। ଏହିଠି, ପୂଜ୍ୟ ଶୁକ୍ର, ଦାନୁପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏବେ ଲୋକମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ରାଜନ୍, ଗୁରୁଙ୍କ ଝିଅ ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିବାହ ହୋଇନାହିଁ।" ତେଣୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଅବିବାହିତ ଅରଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମୃତ୍ୟୁର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରେରିତ ଏକ ଦଣ୍ଡ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହାକୁ ଅନ୍ଧକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସେ ଏକା ଥିଲେ, ତଥାପି ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ, କାରଣ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଦାନବ ତାଙ୍କୁ ଭାଇ ପ୍ରେମରେ ସମ୍ମାନ କଲେ। ତାପରେ ସେ କହିଲେ, "ମୋତେ ତୁମର ଆଲିଙ୍ଗନର ଜଳରେ ଆନନ୍ଦିତ କର।" ଅରଜା କହିଲେ, "ମୋ ପିତା ଯଦି କ୍ରୋଧିତ ହେବେ, ସେ ଦେବତାମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଦାହ କରିପାରିବେ। ତୁମେ ଧର୍ମର ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୋର ଭଉଣୀ, ଆଉ ତୁମେ ମୋ ପିତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ। ଆଜି ଏ ସ୍ଲିମ୍ବା ଦେହରେ କାମାଗ୍ନି ଦହୁଛି।" ଅରଜା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପ୍ରଥମେ ଗୁରୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଏହି ଅନୁରୋଧ କର; ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଦେଇଦେବେ। ଯଦି ଯଥାସମୟରେ କଥା ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତିନାହିଁ, ଅନ୍ତରାୟ ଆସିପାରେ। ନାରୀମାନେ ସ୍ୱଯଂ ନିଜକୁ ଦେଇପାରନ୍ତିନାହିଁ, ଯଦିଓ ସେମାନେ ସମର୍ଥ।" ଏପରେ ଅରଜାଙ୍କୁ ଦେଖି କହାଗଲା, "ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ, ତୁମ ଉପପରିଚାରିକା, ବନ୍ଧୁ, ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାଅ।" ଏଉଁଥିରେ ପୁରୁଣା କଥା ଉଲ୍ଲେଖ ହେଲା, ଦେବମାନେର ଶୁଭ ଯୁଗରେ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଙ୍କ ସହ କଣ ଘଟିଥିଲା। ସେ ଯୌବନ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଜଳହୀନ ପଦ୍ମ ଗଛ ପରି ଥିଲେ। ପଦ୍ମନୟନୀ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦା ନେମିଷ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ହାନ୍ସମ୍ ଓ କାମାତୁର ପୁରୁଷ ତାଙ୍କ ସ୍ଲିମ୍ବା ଦେହକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ରାଜପୁତ୍ର ଏହି ଦୃଶ୍ୟରେ ପ୍ରେମରେ ପଡିଗଲେ। ତାଙ୍କ ସଖୀମାନେ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ବାଳେ, ତୁମେ ଧୈର୍ୟଶୀଳ ନୁହଁ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ। ତୁମର ପିତା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସମସ୍ତ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ।" ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ନୃପତି ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ସୁରଥ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ହେ ନେତ୍ରମଦାକ୍ତି, ତୁମର ଏକ ଦୃଷ୍ଟି ମୋତେ ମୁଗ୍ଧ କରିଦେଉଛି। ତେଣୁ ଏହି ଶୟନରେ, ମୋର ଛାତିରେ ତୁମେ ଶୁଅ।" ଏପରେ ସେ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ସୁନ୍ଦରୀ, ପଦ୍ମନୟନୀ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ପୂର୍ବକାଳରେ ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି ତୈନ୍ବୀ ସ୍ତ୍ରୀ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ଅରଜାସ୍କ ତାଙ୍କ ସହ ଘଟିଥିବା ଘଟଣା ଦଣ୍ଡଙ୍କୁ କହିଲେ। ପରେ, ସେ ସ୍ଲିମ୍ବା ଦେହବତୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସୁରଥଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଧର୍ମ ବିପରୀତ ଚରିତ୍ର ଓ ଦୁର୍ବଳ ମନାଭାବରେ ନାରୀ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଇପାରିବ ନାହିଁ। ବିବାହ ବିନା ତୁମେ ସ୍ୱାମୀ ସମ୍ପର୍କରେ ଶୁଖ ପାଇବ ନାହିଁ।" ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଦେଲେ, ତେବେ ସେ ମୋହରେ ପଡିଗଲେ। ଏହି ଅସ୍ୱୀକାର ପରେ, ସେ ପୁଣି ମୋହରେ ପଡିଗଲେ। ଯଦିଓ ତାଙ୍କୁ ଠଣ୍ଡା ପାଣିରେ ସିଞ୍ଚିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ସଖୀମାନେ ବୁଝିଲେ ଯେ ସେ ମୃତ। ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲେ। ସେ, ସମସ୍ତେ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ଉତ୍ତମ ଅରଣ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।