ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଗୁପ୍ତ ତପସ୍ୟାର ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ। ଏହି ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେବଦେବ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ଏହି ବିଧିମୁତାବକ କାହାକୁ ଦୁଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦାର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବ? ଆମେ ତୁମର ଦେହରେ ଏହି ଯୋଗଶକ୍ତି ଦେଖିପାରୁନାହିଁ କାହିଁକି? ସତ୍ୟ କହ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ, ମହାପ୍ରଭୁ କେଉଁଠି ବିରାଜିତ ଅଛନ୍ତି?" ତେବେ ମୁରାରି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶାସନର ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ କରାଇଲେ। ସେମାନେ ଅବିନାଶୀ, ଅଚଳ, ଶାଶ୍ୱତ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦୁଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ପଦାର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ। ବିଳ୍ବପତ୍ର ଓ ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କଲେ। ଏହା ପରେ ସେମାନେ ଅଷ୍ଟଶତ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପ୍ରଣାମ କଲେ। ତେବେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ଏହି ଅନ୍ଧକାର ଓ ଅଜ୍ଞାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜୀବମାନେ କିପରି ଯୋଗଶକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ?" ସେଉଁଠାରେ ଉତ୍ତର ମିଳିଲା—ସେ ଦେବତା ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଅବିନାଶୀ। ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ମାଳା, ଛାତିରେ ସର୍ପ ଅଳଙ୍କାର, କମରେ ପିତାମ୍ବର ମୃଗଚର୍ମ ଅଛି। ଏବେ ମହାମୁନି, ଶଂଖ, ଡମ୍ରୁ, ଖଡ୍ଗ, ମଣ୍ଡଳ, ଘଣ୍ଟା, ଶଂଖର ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚ୍ୱସିତ ହେଲା। ଏହି ଉପରେ, କମଳାସନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଏକ ଦିଗରେ ମନ ଧାରଣ କରି, ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗକୁ ଧରି ଶୀଘ୍ର କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇଲେ। ସେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି 'ନମସ୍କାର, ଷ୍ଠାଣୁ' ବୋଲି କହି, ଏକାଠି ବସିଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ—"ଜଗନ୍ନାଥ, ସଂସାର ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଛି; ଉଠ, ଆମ ପ୍ରିୟ ଅତିଥି।" ଏହି ଶୁଣି, ସର୍ବଭ୍ୟାପୀ ଏବଂ ନିର୍ମଳ ପ୍ରଭୁ ତୁରନ୍ତ ଉଠିଲେ। ସେ ଦେବତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ନମ୍ରତାରେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କ ମହାବ୍ରତରେ ତିନି ଲୋକ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଏହାପରେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ। ଏଠିରେ ରୁଦ୍ର ବିଚାର କଲେ—"ପୃଥିବୀ କାହିଁକି ଅସ୍ଥିର?" ସେ ଘଘବତୀ ନଦୀ କୂଳରେ ତପସ୍ୟାର ଧନ ଉଶନାସଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। "ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶୀଘ୍ର କହ, ସଂସାର କାହିଁକି ଅସ୍ଥିର?" ତିନି ଚକ୍ଷୁଧାରୀଙ୍କୁ ଉଶନାସ କହିଲେ—"ମୁଁ ଜୀବନ ଦାନର ଶୁଭ ବିଦ୍ୟା ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ।" ତେଣୁ ତୁମେ ସେଇ ବିଦ୍ୟାର ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ଜାଣିପାରିବ। ତଥାପି, ସମୁଦ୍ର, ପର୍ବତ ଓ ଗିରିଦ୍ୱାରା ବେଷ୍ଟିତ ପୃଥିବୀ ଏପରି ଅସ୍ଥିର ରହିଲା। ଏଠିରେ ସେ ମାଙ୍କନା ନାମକ ଋଷିଙ୍କୁ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କର ତିବ୍ର ଗତିରେ ପୃଥିବୀ ସହ ପର୍ବତମାନେ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ ହେଲେ। ପ୍ରଭୁ ପଚାରିଲେ—"ତୁମେ କାହିଁକି ନୃତ୍ୟ କରୁଛ? କଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ? କ’ଣ ଏଠାରେ ସନ୍ତୋଷ ମିଳିଛି?" ମାଙ୍କନା କହିଲେ—"ବର୍ଷମାନ୍ୟ ତପସ୍ୟା କରି, ଦେହକୁ କଷ୍ଟ ଦେଇ, ପାପକୁ ଶୁଧ କରିଛି। ଏଥିରୁ ଆଜି ମୁଁ ଖୁସି, ହୃଦୟ ପବିତ୍ର ହୋଇ ନୃତ୍ୟ କରୁଛି। କିନ୍ତୁ ମାତ୍ର ଭୂମିକୁ ଆଘାତ କରି ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ମିଳୁନାହିଁ; ଆପଣ ଅସାବଧାନ।" ତେବେ ମାଙ୍କନା ନୃତ୍ୟ ବନ୍ଦ କରି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ନମ୍ରତାରେ ପଦପଦ୍ମରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଏହି ତୀର୍ଥ ପୃଥିବୀରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ପୃଥୁଦକ ସମାନ ପୁଣ୍ୟ ଦାୟକ। ସରସ୍ବତୀ ତୀର୍ଥ ସର୍ବପାପ ଓ ଦୋଷ ନାଶକ, ଧର୍ମର ନିଧି। ସରସ୍ବତୀ ନଦୀ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ବିଶାଳ ଓ ପ୍ରଚୁର ଜଳ ଧାରାବାହିନୀ। ଏଠିର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସୋମପାଳ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏଠି ଉପାସନା କରି, ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରି, ସେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ, ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ। କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରି, ନିୟମିତ ଓ ଉପବାସୀ ସେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।