ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥାରେ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଶୁଣ, ଫାଲ୍ଗୁନ ନାମକ ପଙ୍କଜଟିକୁ ଏଠିରେ ଏକାଦଶ ସ୍ଥାନ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ଏହା ପରେ, କେଶବଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶ ପଙ୍କଜ ଭାବରେ ଏହି ପଙ୍କଜକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି । ଏହିପରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ତିନି ରୂପର ଏକାତ୍ମ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଇଛି । ଏହି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଯେଉଁଠାରେ ଜଣାଯିବ, ସେଠାରେ ପୁନଃ ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ । ସେ ଚାରି ହସ୍ତ ଥିବା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଙ୍ଗ ଓ ଅବିନାଶୀ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନଧାରୀ । ସେ ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟର କାରଣ । କେତେବେଳେ ସେ ଦୁଇ ହସ୍ତ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ମାଳା ଧାରଣ କରି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଆଦିପୁରୁଷ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ । ଏହିପରି, ମରୀଚି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ହଜାର ହଜାର ମୁନି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଦୁଷ୍ଟ ମୁରା ପୁଣି ଚାରି ହସ୍ତ ଥିବା ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ । ସେ କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ତୁମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି," ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନାଶ କରୁଥିବା ଭଗବାନ୍ ପୁନଃ ଉତ୍ତର ଦେଲେ । ମୁରା ଭ୍ରମିତ ଚିତ୍ତରେ ବାରମ୍ବାର "କେଉଁଠି? କିପରି? କାହାର?" ବୋଲି କହି, ଆତ୍ମବିମୂଢ ହୋଇ, ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ । ତା'ପରେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ ଏବଂ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ । ଏହିପରି, ପ୍ରଭୁ ନୃସିଂହ ମୁରାରି ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ । ଏହା ପରେ, ସମସ୍ତେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଉତ୍କଳିତ ହୁଏ, ସେହି କାରଣ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ । ସେଉଁଠାରେ, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ ଅସ୍ଥିର ହୁଏ, ସେଉଁଠାରେ କେବଳ ସେହି ମହାଜ୍ଞାନୀ ଥାନ୍ତି । ସେଉଁଠାରେ ଦେବ, ବୃଷ୍ଣ, ଦେବୀ ବା ନନ୍ଦିନ ଦେଖାଯାଇଲେ ନାହିଁ । ତେବେ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ, ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେଉଁଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ । ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ଆମେ ଗିରିଜାପତି ଦେବଙ୍କୁ ଦେଖୁନାହିଁ ।" ତେବେ, ବିଶ୍ୱର ମୂର୍ତ୍ତି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଦେବଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଛ । ଏହି କାରଣରୁ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବଙ୍କ ତୁମ ଭିତରୁ ବିବେକ ହରି ନେଇଛନ୍ତି ।" "ଏହିପରି, ତୁମେ ଦେହ ଶୁଦ୍ଧି ଓ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇବା ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦୁଧରେ ସଉଁଠି ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କର । ଏହାସହିତ, ଶୋଧିତ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟର ସୋଳଠି ପାତ୍ର ଦିଅ । ଏହାପରେ, ଏକ ଶତ ଆଠ ପ୍ରମାଣ ରୋଚନା ଦ୍ୱାରା ଦେବଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କର । ବିଲ୍ବପତ୍ର, ପଦ୍ମ, ଧତୁରା ଫୁଲ ଓ ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କର । ଅଗୁରୁ ଧୂପ, କାଳେୟ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କର । ଏହିପରି କଲେ ମାତ୍ର ଦେବତାଧିପତିଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବ । ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଶରୀର ଶୁଦ୍ଧି ସଦା ସ୍ଥିର ରହିଥାଏ ।" "ତିନି ଦିନ ତାପସ୍ୟାରେ ଗରମ ଘୃତ ପିଉଥିବା କିମ୍ବା ବାୟୁ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବା ଉଚିତ୍ । ପ୍ରତିଦିନ ଛଅ ପଳା ଘୃତ ପିଇବା ନିୟମ ଅଛି ।" ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଏହି ଗୁପ୍ତ ତାପସ୍ୟା ପୂରଣ କଲେ । ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ସେମାନେ ଭଗବାନ୍ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଏହି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, କାହାକୁ ଦୁଧ ଓ ଅନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଯିବ?" "ତୁମେ ମୋ ଦେହରେ ଏଠି ଥିବା ଯୋଗଶକ୍ତି କାହିଁକି ଦେଖୁନାହଁ? ସତ୍ୟ କହ, ଦେବତାଧିପତି, ମହାଦେବ କେଉଁଠି ବିରାଜିତ?" ମୁରାରି ଦେବତାମାନେ ନିକଟରେ ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗର ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ପ୍ରକାଶ କଲେ । ସେମାନେ ଶାଶ୍ୱତ, ଅବିକାରୀ, ଅବିନାଶୀ ଲିଙ୍ଗକୁ ଅଭିଷେକ କଲେ । ବିଲ୍ବପତ୍ର ଓ ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ । ଏଠି, ସେମାନେ ଅଷ୍ଟଶତ ନାମ ପଠି, ନମସ୍କାର କଲେ । ତା'ପରେ, ତାମସିକ ଓ ଅଜ୍ଞାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଲୋକମାନେ କିପରି ଯୋଗଶକ୍ତି ଲାଭ କଲେ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।