ବୈଶାଖ ମାସକୁ ପ୍ରଥମ ପଙ୍କ୍ତିରୂପେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଙ୍କ୍ତି ଭାବରେ ଘୋଷିତ। ଆଷାଢ଼ ମାସ ତୃତୀୟ ପଙ୍କ୍ତି ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଶ୍ରାବଣ ମାସ ଚତୁର୍ଥ ପଙ୍କ୍ତି ଭାବେ ସ୍ମରଣୀୟ। ଭାଦ୍ରପଦ ମାସ ପଞ୍ଚମ ପଙ୍କ୍ତି ଭାବରେ ଉପଲିଖିତ। ଆଶ୍ୱୟୁଜ ମାସ ଷଷ୍ଠ ପଙ୍କ୍ତି ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। କାର୍ତିକ ମାସ ସପ୍ତମ ପଙ୍କ୍ତି ଭାବେ ସ୍ମରଣୀୟ। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସ ଅଷ୍ଟମ ପଙ୍କ୍ତି ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ପୌଷ ମାସ ନବମ ପଙ୍କ୍ତି ଭାବରେ ଘୋଷିତ। ମାଘ ମାସ ଦଶମ ପଙ୍କ୍ତି ଭାବେ ଉପଲିଖିତ। ଫାଲ୍ଗୁନ ପଙ୍କ୍ତି ଏକାଦଶ ଭାବରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବିବେଚିତ। ଏହି ପ୍ରକାର ଏକାଦଶ ପଙ୍କ୍ତି ପରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ପଙ୍କ୍ତି କେଶବଙ୍କୁ ଉପଲିଖିତ। ଏହିପରି ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ପଙ୍କ୍ତି ସ୍ୱରୂପରେ ଉଚ୍ଚତମ ପ୍ରଭୁ, ତିନି ଭାଗର ବ୍ୟୂହ ରୂପରେ ବର୍ଣ୍ନିତ। ମୁନିମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଜାଣିଲେ ପରେ ପୁନଃ ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ। ସେ ଚାରି ହାତ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଙ୍ଗ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଅବିନାଶୀ। ତାଙ୍କର ହଜାର ମୁହଁ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟର କାରଣ। ଦୁଇ ହାତରେ ମାଳା ଧାରଣ କରି, ସେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଆଦିପୁରୁଷ। ତାପରେ ମାରୀଚି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୁନିମାନେ, ହଜାର-ହଜାର ସଂଖ୍ୟାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦୁଷ୍ଟ ମୁରା ପୁନି ଚାରି ହାତ ଧାରଣ କରିଥିବା ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ। ମୁରା କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି," ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶକ ତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ମୁରା ବାରମ୍ବାର "କେମିତି? କେଉଁଠି? କାହା?" ଭାବରେ ଭ୍ରମିତ ହେଇ, ମନ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି ଦୁଃଖ ମୁକ୍ତ ହେଲେ, ଏବଂ ପଦ୍ମନାଭ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଏହିପରି, ପ୍ରବଳ ନୃସିଂହ ମୁରା ନାଶକ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ପରେ, ସମସ୍ତେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଆଗ୍ରହର କାରଣ। ସେ ନିଜେ ମହାଜ୍ଞାନୀ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହିବେ, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଚର ଅଚର ଜଗତ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହେବ। ସେଠାରେ, ଦେବତା, ବୃଷ, ଦେବୀ ଓ ନନ୍ଦିନ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ ନାହିଁ। ବିଶ୍ୱର ମୂର୍ତ୍ତି ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଦୃଷ୍ଟିଭ୍ରମ ହୋଇଯାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଉପରେ ଜଳ ଛିଟିଲେ। ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମହାପ୍ରଭୁ, ଗିରିଜାର ପତିଙ୍କୁ ଦେଖୁନାହିଁ।" ବିଶ୍ୱର ମୂର୍ତ୍ତି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଛ।" ଏହିପରି, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବତା ତମର ବିବେକ ନେଇଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ଶରୀର ପବିତ୍ରତା ଓ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇବା ପାଇଁ, ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ଏକ ଶତ ଘଡ଼ି ଦୁଧରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ସୋଳ ଘଡ଼ି ଶୁଦ୍ଧ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦିଆଯିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅଛି। ଏହାପରେ, ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ମାପ ରୋଚନା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ବିଲ୍ବପତ୍ର, ପଦ୍ମ, ଧତୁରା ଫୁଲ ଓ ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ସହିତ ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ। ଅଗୁରୁ ଧୂପ, କାଳେୟା ଓ ଚନ୍ଦନ ସହିତ ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କରିଲେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବେ, ନାହିଁ ତ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଶରୀର ପବିତ୍ରତା ସମସ୍ତ କାଳରେ ଅବିକଳ ରହିଥାଏ। ତିନି ଦିନ ଧରି ଉତ୍ତପ୍ତ ଘୃତ ପାନ କରିବା କିମ୍ବା ତିନି ଦିନ ଶୁନ୍ୟ ଉପରେ ରହିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅଛି। ପ୍ରତିଦିନ ଛଅ ପଲା ଘୃତ ପାନ କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅଛି।