ଏକ ସମୟର କଥା, ବିଶିଷ୍ଟ ଋଷିଙ୍କୁ କହାଯାଇଛି – ଏକ ନାରୀଠୁ ଜନ୍ମିତ ପୁଅକୁ ଜଗତରେ ପୁନର୍ବିବାହର ପୁଅ ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଉଛି। ସେ ପୁଅକୁ "ସ୍ଵୟଂଦତ୍ତ" ଭାବେ କୁହାଯାଏ, ଅନ୍ୟ କିଛି କାରଣରେ ଜନ୍ମିତ ପୁଅକୁ ଅନ୍ୟ ଭାବେ କୁହାଯାଏ। ବିବାହିତ କିମ୍ବା ଅବିବାହିତ ନାରୀଠୁ ଯେଉଁ ପୁଅ ଜନ୍ମିତ, ସେଉଁଠି ସେ "ଅନ୍ୟର ପୁଅ" ଭାବେ ଗଣନା କରାଯାଏ। ଏହିପରେ, ମହାର୍ଷିଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ନିଜ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ କୁହାଯାଇଲା। ସେ ଦମ୍ପତି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ସୁବିଧାଜନକ ଭାବରେ ବସିଲେ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର କଥା କହିଲେ। ଭଗବାନ କହିଲେ, "ପୁଅ ପାଇଁ ତୁମେ ମୋତେ ଦେବା ଉଚିତ।" ଦମ୍ପତି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଏହି ପୁଅ ତ ଆମର ଜନ୍ମିତ, ଏହି ତ ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ।" ଏଭଳି କଥା କହି, ଋଷିମାନେ ଏପରି ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଗଲେ। ଏହାପରେ, ସେ ସନତ୍କୁମାରଙ୍କୁ ଦ୍ୱାଦଶପତ୍ର ଯୋଗ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ। ବୈଶାଖ ମାସକୁ ପ୍ରଥମ ପତ୍ର ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିତୀୟ, ଆଷାଢ଼ ତୃତୀୟ, ଶ୍ରାବଣ ଚତୁର୍ଥ, ଭାଦ୍ର ପଞ୍ଚମ, ଆଶ୍ୱୟୁଜ ଷଷ୍ଠ, କାର୍ତ୍ତିକ ସପ୍ତମ, ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ଅଷ୍ଟମ, ପୌଷ ନବମ, ମାଘ ଦଶମ, ଫାଲ୍ଗୁନ ଏକାଦଶ, ଏବଂ ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ପତ୍ର କେଶବଙ୍କ ଭାବରେ ଘୋଷିତ। ଏହିପରେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ତିନିଭାଗ ଭୂହର ଏକ ରୂପ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ। ଏହି ରୂପକୁ ଜଣା ଯାଏ ପରେ, ମୃତ୍ୟୁ ଆର ନାହିଁ। ସେ ଚାରି ଭୁଜା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଙ୍ଗ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ। ସେ ହଜାର ମୁହଁର ସ୍ୱାମୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟର କାରଣ। ସେ ଦୁଇ ଭୁଜା ଧାରଣ କରି, ମାଳା ପହିନି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ଆଦିପୁରୁଷ। ଏହି ସମୟରେ, ମାରିଚି ଓ ଅନ୍ୟ ହଜାର ଋଷିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦୁଷ୍ଟ ମୁରା ଚାରି ଭୁଜା ଧାରଣ କରିଥିବା ଭଗବାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା। ସେ କହିଲା, "ଆଜି ମୁଁ ତୋତେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।" ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଭଗବାନ ପୁନି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ମୁରା ଭ୍ରମିତ ମନରେ, "କିପରି? କେଉଁଠି? କାହା?" ବାରମ୍ବାର କହି, ଆକ୍ରମଣ କଲା। ଦେବତାମାନେ ସେଉଁଠାରେ ମୁରାକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ପଦ୍ମନାଭ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଏହିପରି, ପ୍ରବଳ ନୃସିଂହ "ମୁରା ନାଶକ" ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ପରେ, ସେମାନେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ – ସେ ଏହି ବିଶ୍ୱର ଚଞ୍ଚଳତାର କାରଣ। ସେ ଏଠାରେ ରହିବେ, ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ ଭାବରେ, ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱ ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ ଉତ୍ପାତ ହେଉଛି। ସେଉଁଠି, ଭଗବାନ, ବୃଷ, ଦେବୀ, ନନ୍ଦିନି – କେଉଁଠି ଦେଖାଯିବେନି। ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ ଭ୍ରମିତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଚିତ୍ରା କରିଲେ। ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଗିରିଜାଙ୍କ ପତିକୁ ଦେଖୁନାହିଁ।" ବିଶ୍ୱର ରୂପ ଭଗବାନ ସେମାନେ କହିଲେ, "ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଛ।" ତେଣୁ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବତା ତୁମର ବିବେକ କୁ ନେଇଛନ୍ତି।