ଏକ ସମୟର କଥା, ମହାର୍ଷି ନାରଦଙ୍କୁ ଭଗବାନ୍ ଏହିପରି ଧର୍ମ ଉପଦେଶ ଦେଉଥିଲେ। ସେ କହିଲେ—ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେବାକୁ ଚତୁର୍ଥ ନରକ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ। ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ପଞ୍ଚମ ନରକ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ, ଏହାପରି ରାଜନ୍ୟଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଯେଉଁଠାରେ ଗାଡ଼ି କିମ୍ବା ତାହାର ଯୋକ୍ତି ଛିନି ନିଆଯାଏ, ସେଉଁଠି ଷଷ୍ଠ ରାଜଦଣ୍ଡ ଦିଆଯାଏ। ଶାସନରେ ଅନିତି କରିବା ସପ୍ତମ ନରକ ଭାବେ ମନେ ରଖାଯାଏ। ଲୋକେ କହନ୍ତି, ଲାଲ ଥୁକା ମିଶାଇବା ଅଷ୍ଟମ ନରକ ଭାବେ ମନ୍ୟ। ସ୍ବଜନଙ୍କ ସହ ବିରୋଧ କରିବା ପୁରୁଷଙ୍କ ନବମ ଦଣ୍ଡ ଭାବେ ଘୋଷିତ। ଶାସ୍ତ୍ର ଚୋରି କରିବା ଓ ଧର୍ମ ନାଶ କରିବା ଦଶମ ନରକ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏକାଦଶ ନରକକୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକେ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଭାବେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଉଚିତ କ୍ରିୟା ନାହିଁ, ଏହା ଦ୍ଵାଦଶ ନରକ ଭାବେ ମନ୍ୟ। ଚୁକ୍ତିରେ ବିଭେଦ ତ୍ରୟୋଦଶ ନରକ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ନରକକୁ ନିନ୍ଦିତ ଭାବେ ଘୋଷଣା କରାଯାଏ। ପଞ୍ଚଦଶ ମଧ୍ୟ ଏପରି ମନ୍ୟ, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନୁଚ୍ଚାରିତ ନରକ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମର ବିପରୀତ ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଘରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ରଖିବା ଅତିଥିସେବାର ଚିହ୍ନ। ସତ୍ୟବାଦୀ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ଇର୍ଷ୍ୟା ନଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଅହଂକାର ନିନ୍ଦିତ। ଏପରି ଗୁଣ ଯାହାଙ୍କୁ ରହିଛି, ସେ ଲୋକେ ନିରନ୍ତର ଭାବେ ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଉତ୍ତମ କର୍ମରେ ଲିନ ହେଲେ, ମାନବ ନାମକ ଭୟଙ୍କର ନରକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନାଶ ହୁଏ। ଏଉଁପରେ ଭଗବାନ କହିଲେ—"ଏବେ ମୁଁ ଅବଶିଷ୍ଟ ପାପର ଲକ୍ଷଣ କୁହିବି। ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରଦ, ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣର ପିତୃପୂଜା ଏକତା ଦେଖାଯାଏ। ମାଛ ଓ ଏହାଦି ଭୋଜନ କରିବା, ନିଷିଦ୍ଧ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ମହାପାପ। ନିଜ ଦୋଷ ଲୁଚାଇବା ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦୋଷ ଖୋଲିଦେବା ମଧ୍ୟ ପାପ। ଉପହାସ, ହାତ ତାଳି ମାଡ଼ିବା, ଓ ଅଧର୍ମ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ମଧ୍ୟ ପାପ। ଯଦି କେହି ଏହି ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିନ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହେ—ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଶରୀର, ବାଣୀ, ମନ, କିମ୍ବା କୌଶଳ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ—ଭାଇ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଜନ୍ମରେ ଏହି କ୍ରମକୁ ଉଲ୍ଟାଇଦେଲେ, ତାହାର ଫଳ ବିପରୀତ ହୁଏ। ଏହି ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶରୁ ଶିଷ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତଠାରୁ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ରକ୍ଷା କରେ।" ତାପରେ ପୁତ୍ର କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମ ପୁତ୍ର, ଦୟାକରି ମୋତେ ଏକତା ଶିଖାଅ।" ତେଣୁ ପିତା କହିଲେ, "ପୁତ୍ର, ତୁମେ ମୋର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ଏହି ଜ୍ଞାନ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର।" ପୁତ୍ର କହିଲେ, "ପିତା, ଆପଣ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ଦୟାକରି ମୋତେ ବିସ୍ତୃତ କରି ବୁଝାନ୍ତୁ।" ତେବେ ଭଗବାନ ମୁସ୍କୁରାଇ କହିଲେ, "ନାରଦ, ଶୁଣ। ଗୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା କିମ୍ବା ତ୍ୟାଗିତ, ଏହି ଛଅ ପ୍ରକାର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଓ ଆତ୍ମୀୟ ଅଛନ୍ତି। ବଂଶ, କୁଳ, ଜୀବିକା ଓ ସ୍ଥାୟୀ ସମ୍ପର୍କରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଭିନ୍ନତା ଅଛି। ନିଜେ ଦିଆଯାଇଥିବା, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଠାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଏହି ଛଅ ପ୍ରକାର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଓ ଆତ୍ମୀୟ। ଏଠାରେ, ନାମ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକ ମାନ୍ୟ, ବଂଶ କିମ୍ବା କୁଳ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇନାହିଁ। ଏହି ପ୍ରକାର ଭିନ୍ନତା ବିଷୟରେ ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ଯିଏ ନିଜର ଛାୟା ପରି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଜନ୍ମିଥାଏ, ସେଉଁଠି ସ୍ୱାଭାବିକ ପୁତ୍ର। ଯେଉଁ ନାରୀ ଅସୁସ୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଜନ୍ମିତ ପୁତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରଜା କୁହାଯାଏ। ବନ୍ଧୁଙ୍କ ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ପୁତ୍ର, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଲୋକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦତ୍ତ ପୁତ୍ର। ଅନ୍ୟଠାରୁ ବଳପୂର୍ବକ ଆଣାଯାଇଥିବା ପୁତ୍ର ତ୍ୟକ୍ତ କୁହାଯାଏ। ଅର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ସେ ପ୍ରକୀର୍ଣ୍ଣ; ଏବଂ ଦ୍ୱିଧା ବିବାହିତ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଏହିପରି ଦୂର୍ଲଭ ଧର୍ମ ଗୁହ୍ୟତମ ଉପଦେଶ ଭଗବାନ ନାରଦଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।