ଏହି କଥାରେ କୁହାଯାଉଛି—ଯେଉଁ ସଂଯମୀ ପୁରୁଷମାନେ ତୁମ ତୀର୍ଥରେ ଜଳପାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟର କମଳରେ ନିଶ୍ଚୟ ଲିଙ୍ଗ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ। ସେମାନଙ୍କର ପିତୃମାନେ ପାଇଁ କୃତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ଷୟଶୀଳ ହୁଏନାହିଁ—ଏହି ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ଜଳପାନ କରିଥିବା ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେବେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ଅବିନାଶୀ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। କେଦାର ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଯେପରି ତ୍ରିନେତ୍ର ଭଗବାନଙ୍କର ବାଣୀ ରହିଛି। ସୂର୍ୟ କନ୍ୟା ଦେବୀ କଳିନ୍ଦୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା, ଯିଏ ପାପ ନାଶକ, ଏବଂ ଶତଶଃ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ଅବର୍ତ୍ତିତ, ଏହି ପ୍ଲକ୍ଷ ଜନିତ ନଦୀ ମଧ୍ୟ ପାପ ନାଶ କରେ। ଏଠାରେ ହରା ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ରୁପଦ ନାମକ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିଥିଲେ। ଏମିତି ଏକ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ବାହାରିଲେ ନାହାନ୍ତି। ତାଲେ ତାରାମଣ୍ଡଳ ସହିତ ତାରାଗୁଡ଼ିକ ଭୂମିକୁ ଢିଳି ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ମହାର୍ଷିମାନେ 'ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ' ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ସେମାନେ କହିଲେ, 'ଏହା କ'ଣ? ଲୋକମାନେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି, ସନ୍ଦେହ ପ୍ରକଟ କରୁଛନ୍ତି।' ଏହି ସମୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯିବା ଉଚିତ ବୋଲି କୁହାଗଲା। ପ୍ରଜାପତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତେ ମୁରା ଶତ୍ରୁ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିବାସକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ କିଏ ଦାନବ, କିଏ ରାକ୍ଷସ ନା କିଏ ରାଜା—ଏହି କଥା ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଲେ। ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଷ୍ଣୁ କିପରି ତାଙ୍କୁ ବଧ କଲେ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଗାଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହିଲେ। ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଷ୍ଣୁ ଦିତିପୁତ୍ରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଓ ଦେବମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ। ତାପରେ ସେ ଅଦମ୍ୟ ଓ ଅଜୟ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସେଇ ଦାନବ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏକ ବର ମାଗିଲେ—'ମୋର ଛୁଆଁରେ ଅମର ମଧ୍ୟ ମରଣଶୀଳ ହେବେ।' ଏହି ବର ପାଇ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୁରା ଦେବତାମାନଙ୍କ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। ନାରଦ, ସେ ଦାନବ ସହ କେହି ସମାନ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ପୁରନ୍ଦର (ଇନ୍ଦ୍ର) ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠାରେ ସେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ସେଠାରେ କେହି ତାଙ୍କୁ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ। ମୁରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ଶହସ୍ରନେତ୍ର, ଯୁଦ୍ଧ କର, ନହେଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ଛାଡ଼।' ଏହିପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱର୍ଗ ରାଜ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି, ପୃଥିବୀରେ ଚରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟ, ଦେବତାମାନେ ଓ ପୁଅ ସହିତ, ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୁରା ମହା ସମ୍ପଦ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ। ଯେଉଁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ମୁରାଙ୍କ ସହ ସଂଯୋଗରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଏକ ଦିନ ସେ ଏକାକି ହାତୀରେ ଚଢ଼ି ସରୟୂ ନଦୀ ଦିଗକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ରଘୁନାମକ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦିକ୍ଷିତ ହେଉଥିଲେ। ମୁରା କହିଲେ—'ଯଦି ଯଜ୍ଞ ବନ୍ଦ ହେବ ନାହିଁ, ଦେବତାମାନେ ତୁମେ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।' ତେବେ ମହାପ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବସିଷ୍ଠ, ଯିଏ ତପୋବନରେ ପ୍ରଥମ, କହିଲେ—'ଯଦି ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚାହ, ତେବେ ମୃତ୍ୟୁକୁ (ଅନ୍ତକ) ମଧ୍ୟ ବାନ୍ଧିଦିଅ।' ସେ କହିଲେ—'ଯଦି ସେ ଜିତିଯିବେ, ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଜିତିଯିବା ମାନିବେ।' ତାପରେ ସେ ଧର୍ମରାଜ, ଦଣ୍ଡଧାରୀଙ୍କୁ ଜିତିବାକୁ ଗଲେ। ତାହାପରେ ଏକ ମହିଷ ଉପରେ ଚଢ଼ି କେଶବଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ କହିଲେ—'ଏବେ ଯାଅ, ସେଇ ମହାସୁରକୁ ମୋ ପାଖକୁ ପଠାଇଦିଅ।