ଏକ ଦିନ, ଏକ ଯୁବକ ନିଜ ପରିବାର ଲୋକଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ କିପରି ସମ୍ଭବ ହେବ? ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ଗଭୀର ଭାବେ ଅନ୍ତଃସ୍ଥ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପାଖକୁ କିଛି ଦେବତା ଆସି କହିଲେ, “ତୁମେ ମହିଷ ଓ ପାହାଡ଼କୁ ତୁମ ଶୂଳରେ ଆଘାତ କର; ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ ସଫଳ କର।” ଯୁବକ ଭାବିଲେ, ମା’ର ନାତି, ଭଉଣୀର ପୁଅ, ଭାଇ, କିମ୍ବା ଭାଇର ପୁଅ କିପରି ବଧ ହେବ? ତଥାପି, ଶ୍ରୀମତୀ ମା’ଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପାଳନ କଲେ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ପାପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ପାଇଁ ଯିବାର ଅଧିକାର ମିଳିଥାଏ। ଏଠି ଅପରାଧ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ କିମ୍ବା ଗୁରୁ, ବୃଦ୍ଧମାନେ ବଧ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯୁବକ କହିଲେ, “ଯେତେବେଳେ ଦେମନ ଗୁହାରୁ ବାହାରିବ, ତାହାଁକୁ ମୁଁ ମୋ ଶୂଳରେ ବଧ କରିବି।” ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ମୋତେ ଚେତାବନୀ କିଏ ଦେଉଛ? ମୁଁ ତୁମେଠାରୁ ଅଧିକ ଜ୍ଞାନୀ; ହରିଙ୍କ କଥା ଶୁଣ।” ସେ କହିଲେ, “ନାମୁଚି, ମୋ ଛୋଟ ଭାଇ, ପୂର୍ବରୁ ବଧ ହୋଇଥିଲେ।” ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ସାହ ଦେଇ କହିଲେ, “ପାବକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବଧ କର; ତୁମ ବୀରତା ଦେଖା।” ଯୁବକ କମ୍ପି କମ୍ପି ଶତକ୍ରତୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ମୋତେ ଦୋଷାରୋପ କରୁଛ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଯେ, ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ ନୁହେଁ।” ତାପରେ ଘର କହିଲା, “ଆସ, ଆସ! ଯଦି ଶକ୍ତି ଅଛି, ଯୁଦ୍ଧ କର!” କ୍ରଉଞ୍ଚ ପାହାଡ଼କୁ କିଏ ଚର୍ଚ୍ଚା କଲେ ସବୁଠାରୁ ଶୀଘ୍ର? ପଦେ ପଦେ ଯିଥିବା ଲୋକ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଚର୍ଚ୍ଚା କଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ଗୁହା ଉଠି କହିଲେ, “ମୂଢ଼, କିଏ ଦଢ଼ି ରହିଛ?” ପୂର୍ବରୁ ଏହା ତୁମେ କରିନଥିଲ; ଏହି କଥା ଯୁବକ ଶକ୍ରକୁ କହିଲେ। ଏହା ମିଳିଯାଇ, ସେ ମହେଶ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ମାଧବଙ୍କୁ ଏହା ଜଣାଇଲେ। ସେ ପାହାଡ଼କୁ ପଚାରିଲେ, “ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଚର୍ଚ୍ଚା କିଏ କରିଥିଲେ?” ପାହାଡ଼ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ କରିଥିଲେ, ପରେ ଗୁହା କରିଥିଲେ, ଗୋତ୍ରଭିତ।” ତାପରେ ତ୍ୱାଡ଼ା ବକ୍ର ଲୋକ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ମହିଷ ସହିତ ଆଘାତ କଲେ। ଗୁହା ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୋଇଥିବା ମହିଷକୁ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ର, ଅଶ୍ୱିନ, ଓ ମୁଖ୍ୟ ବସୁମାନେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯାଇଲେ। ଚକ୍ରଧାରୀ ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ରୋକି, ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, “ଗୁରୁ!” କହିଲେ। ହରି, ନାଗବଂଶର ଶତ୍ରୁ, ଦ୍ରୁତ ଭାବେ କୁମାର ଓ ଶିଖଣ୍ଡିନ୍ କୁ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ନେଇଗଲେ। ଯୁବକ କହିଲେ, “ମୋ ଭାଇ, ମାମାଙ୍କ ପୁଅ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ହାରିଛି; ତେଣୁ ମୁଁ ନିଜ ଦେହକୁ ଶୋଷି ଦେଇବି।” ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, “ଅଘବତୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ହରଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଦେଖିଲେ, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିଶାଳୀ ହେବା।” ସ୍ନାନ ଓ ଦେବତାପୂଜା କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ସେ ହରଙ୍କ ନିବାସ ପାହାଡ଼କୁ ଯାଇଲେ। ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ହର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଏକ ବର ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଯେପରି ହାତରେ ଏକ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଚିରିଦିଅଯିବ, ଏହି ଶକ୍ତି ବାଣଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ।” ଶିବ କହିଲେ, “ବାଣଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତଗୁଡିକୁ କଟି ଦିଅଯିବ; ଏହି ଉପରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।” ତାଙ୍କ ପାଦରେ ପଡ଼ି, ହରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଶିବଙ୍କ ଦୟା ମିଳିଥିବା ଖବର ଦେଲେ। କ୍ରଉଞ୍ଚର ବଧ ଏକ ଶରଣାଗତ ଲୋକ ପାଇଁ ହୋଇଥିଲା; ଏହା ପାପ ନାଶ କରି, ପୁଣ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲା। ଏହି ଘଟଣା ପରେ, କିଏ ଦୈତ୍ୟପତିକୁ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ? ସେ ଏକ ଅଜୟ ଯୋଦ୍ଧା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମିତ୍ର, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦରିଦ୍ର, ଦୁଃଖୀମାନେ ପ୍ରତି ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ। ପାତାଳକେତୁ ପଛରେ ଏକ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ସମ ଶୀଘ୍ର ବାଣ ଆଘାତ ପାଇଥିଲେ। କିଏ ଏହି ଦୈତ୍ୟକୁ ପାଖିର ପାଖିର ସମ ବାଣରେ ବଧ କଲେ? ପାତାଳକେତୁ ଅବିବେକରେ ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାକୁ ବାଧା ଦେଲେ, ଧ୍ୟାନ ଭଙ୍ଗ କଲେ। ତାପରେ, ଆକାଶକୁ ଦେଖି, ଦୀର୍ଘ ଓ ତୀବ୍ର ଉଶ୍ନ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ିଲେ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଦିନକୁ ହଜାର ଯୋଜନା ଯାଇପାରିଥିଲା। ତାପରେ, ତପସ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ମହାମୁନି ଦୈତ୍ୟ ସାକ୍ଷାତ କଲେ, ଏବଂ ରାଜକୁମାର ତାଙ୍କୁ ବାଣରେ ବଧ କଲେ।