ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ, ଯେପରି Indra ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ବିଜୁଳିର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭୂମିସ୍ଥ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେହିପରି ଅସୁରମାନେ କୁ ବିରାଟ ଶକ୍ତି ଦେଇ ପ୍ରହାର କରାଯାଇଲା। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାସ କୁ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ କରି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ଆକ୍ରମଣ ହେଲା। ଏହି ବିଶାଳ ଶକ୍ତିରେ ରଥ ଓ ତାହାର ଯୋଧା ଦହି ହୋଇ ଭସ୍ମ ହେଇଗଲା। ବିଜୁଳି ଭଳି ଦୃଢ଼ ଅସ୍ତ୍ରରେ ବଳବାନ ବିର ଅସୁରମାନେ କୁ ପ୍ରହାର କଲେ, ମୁନି! ଏହି ଆକ୍ରମଣରେ, ଦୈତ୍ୟମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସଂଗୀ ଜନ୍ତୁମାନେ କୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ପ୍ରହାର କରାଯାଇଲା। ଯୁଦ୍ଧ ରେ ଦାନବମାନେ ଦେଖାଗଲେ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ର ରାଗରେ ଅସ୍ତିର ହୋଇ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଟୁକି ଟୁକି ଭାଗିଦେଲେ। ଏହାପରେ ମହିଷାସୁର ଓ ତାରକ, ଦଳପତି ଭୟରେ ପଳାଇ ଗଲେ। ସେମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ରାଗରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆଗେଇଲେ। ସୋଟଶାକ୍ଷ ତ୍ରିଶୂଳ ନେଇ, ଶତଶୀର୍ଷ ଉତ୍ତମ ତଳୱାର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ବନ୍ଧୁଦତ୍ତ ଦୈତ୍ୟ ର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବଣ୍ଡ ଦେଇ ପ୍ରହାର କଲେ। ଏହି ପ୍ରହାରରେ ଦୈତ୍ୟ କିଛି ଅସ୍ତିର ହେଲେନି, ମୈନାକ ପାହାଡ଼ ଭଳି ଦୃଢ଼ ରହିଲେ। ଏକଚୂଡ଼ା ତାକୁ ହତ କଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାକୁ ଚିରି ଦେଲେ। ଦୁଇଜଣ ବଳବାନ ଯୋଧା ଦଳକୁ କମ୍ପିତ କରିଲେ, ତଥାପି ଅସ୍ତିର ହେଲେନି। ତାଙ୍କୁ ହରାଇ ଏକ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଯୋଧା କୁମାର ଉପରେ ଆଗେଇଲେ। କ୍ରୋଧରେ ଚକ୍ର ଉଠାଇ ଦାନୁ ପୁତ୍ର କୁ ରୋକିଲେ। ଏହାପରେ, ଦୁଇଜଣ ଯୋଧା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିଘ୍ର ଓ ଦକ୍ଷ ଭାବରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସୁକକ୍ରାକ୍ଷ ତାଙ୍କର ଚକ୍ର ଅସୁର ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ। ଦୈତ୍ୟମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ କହିଲେ, “ହାୟ! ମହିଷାସୁର ହତ ହେଲେ!” ରକ୍ତାକ୍ଷ ଏହି ଚକ୍ରକୁ ଶତ ମୁଷ୍ଟି ଦେଇ ପ୍ରହାର କରି ରୋକିଦେଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ବି, ସେ ଏକ ସହଜ ବାଣରେ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହେଇଗଲେ। ଏହା ଦେଖି, ମକରାକ୍ଷ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିର ମାସ ନେଇ ପଳାଇଗଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଇ, ଉଚ୍ଚ ମନରେ ଥିଲେ ବି, ଲଜ୍ଜାରେ ଭରିଗଲେ। ବାଣା, ମକରାକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାରିତ ହେଇ, ପଛ ଦେଇ ପଳାଇ ଗଲେ। ଦୈତ୍ୟ, ତଳୱାର ଉଠାଇ, ଗଣପତିମାନେ ଉପରୁ ଦୌଡ଼ି ପଳାଇ ଗଲେ। ଅନ୍ୟ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ହାରି, ଭୟରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସ୍କନ୍ଦ ନିକଟକୁ ଶରଣ ନେଲେ। ସ୍କନ୍ଦ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶୂଳ ଦେଇ ହୃଦୟରେ ପ୍ରହାର କଲେ; ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଅଂଶ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ସେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଦିମାଚଳ ପାହାଡ଼କୁ ଚଲିଗଲେ। ଭୟରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଗୁହାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଗଣମାନେ ଦୋଷୀମାନେ କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ କରିଥିଲେ। ପିକକୁ ମୁଣ୍ଡର ଫୁଲ ଦେଇ ଶୋଭିତ କରି, ସେ ମହିଷାସୁର କୁ ମାରିବାକୁ ଚଲିଗଲେ। କୈଳାସ ଛାଡ଼ି, ହିମାଚଳ ଓ କ୍ରଉଞ୍ଚ ପାହାଡ଼କୁ ଆସି, ଗୁହାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। “କିପରି ମୁଁ ନିଜ କୁଳର ହତ କରିବି?” ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ସେ ଉଭୟ ହୋଇ ଦଉଡ଼ିବାକୁ ରହିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଆଗେଇ ଯୋଧାମାନେ କହିଲେ, “ମହିଷା ଓ ପାହାଡ଼କୁ ତୁମର ଶୂଳ ଦେଇ ପ୍ରହାର କର; ଦେବମାନେ ର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କର।” ମାଁର ନାତି, ଭାଉ, ଭାଉର ପୁଅ, ଏମିତି ନିଜ ଆତ୍ମିୟ କିପରି ହତ କରାଯିବ? ତଥାପି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମାଁର ଇଚ୍ଛା ଅନୁସରିଲେ, ଅତି ପାପୀମାନେ ବି ସ୍ଵର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଇପାରନ୍ତି। ଅପରାଧ କରିଥିବାମାନେ କୁ ମାରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବିଶେଷ କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ କୁ। ଯେତେବେଳେ ଦୈତ୍ୟ ଗୁହାରୁ ବାହାରିବେ, ତେବେ ମୁଁ ମୋ ଶୂଳ ଦେଇ ଶତ୍ରୁ କୁ ହତ କରିବି। “ତୁମେ ମୁଁଠୁ ଅଧିକ ଜ୍ଞାନୀ ନୁହେଁ; ଏପରି କଥା କାହିଁକି କହୁଛ? ହରିଙ୍କ କଥା ଶୁଣ। ନାମୁଚି, ମୋ ଛୋଟ ଭାଉ, ପୂର୍ବରୁ ହତ ହୋଇଥିଲେ। ପାବକ ଦିଆ ଶୂଳ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କର, ତୁମର ପ୍ରତାପ ଦେଖା। ଯୁବକ, କମ୍ପିତ ହୋଇ, ଏହି କଥା ଶତକ୍ରତୁଙ୍କୁ କହିଲେ।