ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଶ୍କନ୍ଦଙ୍କ ସହିତ ଏକଠି ହୋଇ, ମହାସୁରମାନେ ମାନେ ମାରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକମାନେ, ତୁରନ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରଣ କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହ କରିଲେ। ସେମାନେ ବେଗରେ ଉଡି ଯିବା ସମୟରେ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ କରିଲେ। ସମୁଦ୍ରର ଏକ ଦରାର ମାଧ୍ୟମରେ ସେମାନେ ପାତାଳରେ, ଅସୁରମାନଙ୍କ ନିବାସସ୍ଥଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ। ଭିରୋଚନ, ଜମ୍ଭ, କୁଜମ୍ଭ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନବମାନେ ସହିତ ସେମାନେ ଥିଲେ। "ଏହା କଣ?" ବିଚାର କରି, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ଧକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଅସୁରମାନେ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୋଇ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିଲେ, ଓ ନାରଦ, ସେମାନେ ଏକଠି ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ପାତାଳକେତୁ, ଅସୁରମାନଙ୍କ ନାୟକ, ରସାତଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେ ଅନ୍ଧକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ଓ ଦୁଃଖର ବାକ୍ୟ କହିଲେ: "ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଏକାଠି ଚେଷ୍ଟା କରିଛି। ରାଜା, ମୁଁ ଏହି ପୁରୁଷକୁ ଜାଣିନି, ଯାହାକୁ ମୁଁ ମୋ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରେରଣ କରିଥିଲି। ସେ ଆଶ୍ରମରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ, ଏବଂ ପଛରୁ ମୋତେ ଅନୁସରଣ କରିଲେ। ତାଙ୍କ ଭୟରେ, ମୁଁ ଦକ୍ଷିଣ ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଲି। କିଛି ଜଣ thunder ଶବ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ପ୍ରତିଶବ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, 'ଆଜି ତାରକକୁ ମାରିଦେବା' ବୋଲି କହୁଛନ୍ତି। ମୁଁ ମହାସମୁଦ୍ରକୁ ଛାଡ଼ି, ଭୟରେ ଅତିକ୍ରମିତ ହୋଇ ପଡିଯାଇଛି। ଏହି ଭୟରେ, ସେ ନିଜ ହିରଣ୍ୟପୁର ନଗରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଏହି କଥାଶୁଣି, ଅନ୍ଧକ ମେଘସ୍ବନଙ୍କୁ କହିଲେ: "ମହିଷ ଓ ତାରକ, ବାଣ ଓ ତାଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ସହିତ, ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।" ଏଠାରେ, ଓ ମୁନି, ଦୈତ୍ୟମାନେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ହଠାତ୍ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଓ ଭୟଙ୍କର ମାତୃମଣ୍ଡଳୀ ମଧ୍ୟ ଆଗେଇଲେ। କ୍ରୋଧିତ ରୁଦ୍ର ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଗୋପାଳକ ଦ୍ୱାରା ପଶୁମାନେ ମାରାଯିବା ପରି ନିପାତ କଲେ। ତାଙ୍କ ହାତର କୁଟା ବା ଖଡ଼ା ନେଇ, ସେ ସମସ୍ତ ମହାସୁରମାନେ ମାରିଦେଲେ। ବଡ଼ ମୁଁହ ଖୋଲି, ସେ ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଏକଠି କରି ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ। ରଥ ଓ ତାଙ୍କ ଅରୋହୀମାନେକୁ ଉପଡ଼ି ତାଙ୍କୁ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ। ସେ ମନ୍ତ୍ରୀ ରାଜାକୁ ବଶ କରିବା ପରି ତାଙ୍କ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେକୁ ଦୁଇ ଭାଗ, ତିନି ଭାଗ, ଏବଂ ଅନେକ ଭାଗରେ ଭାଗିଦେଲେ। ଏଠାରେ ଏଠାରେ ଦାନୁଜମାନେ ଲାଶ ପରି ଶୟାନ ଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ନାୟକ ଅସୁରମାନେ, ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ହାତୀ ସହିତ ନିପାତ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ତାଡିତ ବର୍ଷାରେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ନିପାତ କରିଥାନ୍ତି, ତେଁପରି ସେ ମାରିଦେଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ଗଦାକୁ ବେଗରେ ଘୁମାଇ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ମାରିଦେଲେ। ତାଙ୍କ ରଥ ଓ ଯୋଧାକୁ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଭସ୍ମ କରିଦେଲେ। ବଜ୍ରପରି ଦୃଢ଼ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ମହାନ ନାୟକ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନିପାତ କଲେ, ଓ ମୁନି। ସେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନେକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଗିଥିବା ଦାନବମାନେକୁ ସେ ଭାଗିଦେଲେ। ତାପରେ ମହିଷ ଦାନବ ଓ ଦାନବମାନେ ନାୟକ ତାରକ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି, କ୍ରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆଗେଇଲେ। ଷୋଟଶାକ୍ଷ ତାଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ନେଇ, ଶତଶୀର୍ଷ ତାଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଖଡ଼ା ନେଇ, ବନ୍ଧୁଦତ୍ତ ଦୈତ୍ୟର ମୁଣ୍ଡରେ ଶୂଳ ଦେଇ ଘାତ କଲେ। ଏଭଳି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଦେବମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଅସୁରମାନେକୁ ନିପାତ କରିଦେଲେ।