ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦେବୀ ଅମ୍ବିକା ଚମତ୍କାର ଦେଖାଇଲେ—ସେ ଚମଡ଼ ସହିତ ଏକ ଅସ୍ତ୍ର କାଟିଦେଲେ, ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ତିନି ବେଗରେ ବାୟୁ ସମାନ ଗତିରେ ଧନର ଭଣ୍ଡାରରୁ ଜନ୍ମିତ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରତି ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ରେଜର ଧାର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବୀ ଗଦା ସହିତ ଏହାକୁ କାଟିଦେଲେ। ଚଣ୍ଡା ଆଦି ମାତୃଗଣ ଆନନ୍ଦରେ ଉଚ୍ଚ୍ୱାସ କଲେ, ତାଙ୍କର ଲାଗି ଗଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦ ହେଲା। ଶତ୍ରୁ ପ୍ରହାରିତ ହେବା ସମୟରେ ସମସ୍ତେ ଉଲ୍ଲାସରେ 'ବିଜୟ! ଜୟ!' ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲେ। ଦେବତାମାନେ କାଟ୍ୟାୟନୀ ଉପରେ ପୁଷ୍ପ ବର୍ଷା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଦେବତା ବୃନ୍ଦାରକ ଉପରେ ଚଡ଼ି, ହାତରେ ପାଶ ଧରି ଆସିଲେ। ସେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ସମାନ ଚମକୁଥିବା ଚାରିଟି ଅଣ୍ଡା ନେଲେ। ଦେବୀ ଅମ୍ବିକା ହସି ଦୁଇଟି କୁମ୍ଭକୁ ଦୁଇଟି ଅଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାର କଲେ, ଯେପରି Indra ର ବଜ୍ର ପର୍ବତ ଶିର ପ୍ରହାର କରେ। ଶିବା ଏକ ଅଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା କଣ ଅଳଙ୍କୃତ ମୁଣ୍ଡକୁ କାଟିଦେଲେ। ମହାସେନା ଯେପରି କଠା କୁ ପ୍ରହାର କରେ, ତେଣୁ ଦେବୀ ମହିଷକୁ ପ୍ରହାର କଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହି ବଡ଼ ପର୍ବତରେ ପହଞ୍ଚି, ଦେବୀଙ୍କୁ ନମ୍ରତାରେ ନମସ୍କାର କରି ସ୍ତୁତି କଲେ—"ହେ ଦେବୀ, ହରି ଓ ହରାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଇଥିବା, ଯଜ୍ଞକାରୀମାନେ ଯାହାର କୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସଫଳ, ମହିଷାସୁର ନାଶିନୀ, ହରି, ହରା ଓ ଭାସ୍କର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ଦୁଃଖ ହରିନୀ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରିଣୀ, ନାରାୟଣୀ, ଚକ୍ରଧାରିଣୀ, ବଜ୍ରଧାରିଣୀ, ଗଜଧ୍ୱଜା, କୌମାରୀ, ମୟୂର ଉପରେ ଚଡ଼ିଥିବା, ଗଧା ଉପରେ ସ୍ଥିତ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ନାଶିନୀ, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଅଟୁଟ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ତ୍ରିନେତ୍ରୀ, ଦାନ ଦେଇଥିବା, ଦୟାଳୁ, ନାରସିଂହୀ, ଗଜ୍ଜନ ଧ୍ୱନି ସହିତ ଦୁର୍ଲଭ ଦେଖିବା, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ବଜ୍ରଧାରିଣୀ, ମାରୀ, ଚମଡ଼ ପରିଧାନ କରିଥିବା, ଖପର ମାର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଯୋଗିନୀ, ଯୋଗରେ ପ୍ରବିଣ।" "ଯେଉଁମାନେ ସଦା ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା, ଶକ୍ତି ଓ ପୁଷ୍ପ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ଅଭାଗ୍ୟ ନାହିଁ। ତୁମର କୃପାରେ ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବିଜୟ ପାଇଛୁ। ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ ନାଶ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହେବ—ଏହି ଉପରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଏବେ ଆପଣ ଆଉ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କରନ୍ତୁ।" ଦେବୀ କହିଲେ, "ମୁଁ ପୁନି ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁକୁ ଦହିଦେବି, ମୋ ଦେହ ଅଗ୍ନି ସମାନ ଜ୍ଵଳିବ।" "ମୁଁ ଅନ୍ଧ ଦାନବ ନାଶ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୁତ, ଏବଂ ବିଶ୍ୱରେ ଚର୍ଚ୍ଚିକା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବିପ୍ରଚିତ୍ତି, ଲବଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ, ଦଶ-ଦନ୍ତି ଆକ୍ରମଣକାରୀ—ମୁଁ ସତ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିର ଅସୀମ ଦେବୀ ସହିତ ଦେବତାମାନେ ପାଳନ କରିବି ଶାକମ୍ଭରୀ ଭାବରେ। ଦୁଷ୍ଟ ଦୈତ୍ୟମାନେ ନାଶ କରି, ମୁଁ ପୁନି ଦେବତାଙ୍କ ନିବାସକୁ ଫେରିବି। ମହାଳୀ ରୂପ ଧରି, ଜୀବନ ନାଶ କରି, ମୁଁ ପୁନି ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯିବି।" ଏହିପରି ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଅନୁମତି ଦେଇ, ଗଗନ କୁ ଯାଇଲେ; ସିଦ୍ଧମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ଏହି କଥା ଭକ୍ତମାନେ ସଦା ଶୁଣିବା ଉଚିତ; ଏହା ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରେ, ଏହି କଥା ଭଗବାନ କହିଥିଲେ। ନାରଦ, କାର୍ତିକେୟଙ୍କ ଯୌବନ ଖ୍ୟାତି ବଢ଼ିଗଲା। ଏହି କାରଣରୁ ଅଗ୍ନିଦେବ, ଯାହାର ବଡ଼ ତେଜ, ଅତିକ୍ରମ ହେଲେ। ସେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପଠାଯାଇ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ଗଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ କହିଲେ, "ହେ ବାକ୍ର, ଏହି ତେଜ ଅତି ଭୟଙ୍କର। ତେଣୁ ଏହି ଶିଶୁକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେବ।" ସେ ମହାନଦୀକୁ କହିଲେ, "ମୋ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳରେ ତ୍ୟାଗ କର।" ଅଗ୍ନିର ଶରୀରରେ ମାଂସ, ହାଡ଼, ରକ୍ତ, ମଜ୍ଜା, ଆନ୍ତ, ଶୁକ୍ର, ଚମଡ଼ ଅଛି। ସେ ଅଗ୍ନିର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୁକ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ପାବକ ନାମରେ ଗୀତିତ।