ତାପରେ ସେ ଦେଖିଲେ ପୌଣ୍ଡ୍ର ଓ ମହିଷ, ଏବଂ ମାସ୍ୟଙ୍କୁ। ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ହାତରେ ଧରି, ବାୟୁର ବେଗରେ ଦାନବମାନେ ଉପରେ ଚଢ଼ିଗଲେ। ମହାଦେବୀ ଗଧାରେ ଚଢ଼ି, ତୀବ୍ର ବେଗରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କର୍କୋଟକ ଦେଖି ତାଙ୍କର ଚୁଲି ରୁଅ ହେଇଯାଇଥିଲା। ଏହିଠାରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ପକ୍ଷୀର ପାଖ ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା। ଦେବୀ ବଡ଼ ବେଗରେ ଭୟଭୀତ ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡଙ୍କୁ ଧାଉଛନ୍ତି। କର୍କୋଟକ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧି, ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ବନ୍ଧି ଏବଂ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତକୁ ନେଇଗଲେ। ସେ ଦାନବ ନାୟକମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗରୁଡ଼ଙ୍କର ଚମତ୍କାର ପାଖ ନେଇ, ଗଜ୍ଜନ୍ତି ସିଂହର ଚର୍ମ ଉପହାର ଦେଲେ। ନିଜ ହାତରେ ଦାନବମାନଙ୍କର ରକ୍ତ ପାନ କଲେ। କ୍ରୋଧିତ ଦୁର୍ଗା, ଦୁଇ ମହା ଅସୁରଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ବିହୀନ କରିଦେଲେ। ଏହି ସବୁ କରି, ସେ ମାର୍ୟା ସହିତ କୌଶିକୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ଦାନବମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଏବଂ ସର୍ପରାଜ କର୍କୋଟକ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧି, ସେ ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ଏବଂ କହିଲେ, "ଏକ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଛି।" ତେଣୁ, ଏହି ଲୋକରେ ତୁମର ଖ୍ୟାତି 'ଚାମୁଣ୍ଡା' ଭାବେ ହେବ। ସେ, ଦିଗମ୍ବରୀ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା, ଦେବୀଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଗଲା: "ଯାଅ, ଏହି ଖଡ଼ଗାସ୍ତ ସେନାମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କର।" ସେ ଭୟଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ହତ୍ୟା କରି, ଅନ୍ୟ ଅସୁରମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ଷଣ କରି ଘୁରିଘୁରି ଚାଲିଲେ। ଦାନବମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ସନ୍ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି, ଶୁମ୍ଭ ଶୂର୍ଣ୍ଣିଶିର ପାଖକୁ ଶରଣ ନେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ତିରିଶି କୋଟି ସେନା ସହିତ ଦେବୀ ଚାରିପଟେ ବେସିଥିଲେ। ସେମାନେ ସହିତ ଦେବୀ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ସିଂହ ଭଳି ଗଜ୍ଜନ୍ତି ଦେଲେ। ହଁସ ଦ୍ୱାରା ଚଲିଥିବା ବିମାନରେ ବସି, ଦେବୀ ଜପମାଳା ଏବଂ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମହାନ ସର୍ପମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ବେଢ଼ି ରଖି, କୁଣ୍ଡଳିନୀ ଭାବେ ଦେଖାଦେଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ଋଷିଠାରୁ ଏକ ମହାନ ଦେବୀ ଶୋଭାମାନ ମୟୂରରେ ଆସିଲେ। ସେ, ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷ୍ୟ ଓ ବାଣ ଧରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭୈଷ୍ଣବୀ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କ ପଛରେ ବାରାହୀ ଦେବୀ ଶେଷ ନାଗ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ଛାତି ମଧ୍ୟରୁ ମାହେନ୍ଦ୍ରୀ ଦେବୀ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ଯିଏ ଗଜନାଥ ଉପରେ ବସିଥିଲେ। ଦେବୀଙ୍କ ହୃଦୟରୁ ଭୟଙ୍କର ନଖିନୀ, ଅର୍ଥାତ୍ ନରସିଂହୀ, ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏହି ମହାନ ଗଜ୍ଜନ୍ତି ଧ୍ୱନି ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ପୂରଣ କରିଦେଲା। ସେମାନେ ଆସି, ଦେବୀ ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏଭଳି କହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବୀଙ୍କ ଦେହରୁ ଶିବା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭଙ୍କୁ କହ, ଯଦି ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱର୍ଗ ପୁନଃ ପାଉନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ। ନହେଲେ, ଯଦି ତୁମେ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଅଭିମାନ କର, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ।" ଏହିପରି, ଦେବୀ ନାରଦଙ୍କୁ ଶିବାଙ୍କୁ ଦୂତି ଭାବେ ପଠାଇଲେ। ସମସ୍ତେ ଗଜ୍ଜନ୍ତି ଧ୍ୱନି କରି କାଟ୍ୟାୟନୀଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ ଧାଉଥିଲେ। ଦୁଇ ମହା ଦାନବ, ଦେବତାମାନେଙ୍କ ରାଣୀ ଉପରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶୁଳ ଓ ଭାରୀ ଗଦା ବର୍ଷାଇଲେ। ଏହିଠାରେ, ମହେଶ୍ୱରୀ ଶତଶଃ ବାଣ ବର୍ଷା କରି ଅନ୍ୟ ମହା ଦାନବମାନେକୁ ନିପାତ କଲେ। ବ୍ରାହ୍ମୀ ତୀବ୍ର ଜଳଧାରା ବର୍ଷାଇ ଅନ୍ୟ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଶକ୍ତିହୀନ କରିଦେଲେ। କୁମାରୀ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରହାର କଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ତାଙ୍କ ଚୁଞ୍ଚ ଦ୍ୱାରା, ବାରାହୀ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ରୁଦ୍ର ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କଲେ, ଏବଂ ବିନାୟକ ତାଙ୍କର କୁଠାର ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏଭଳି ଦେବୀ ଓ ତାଙ୍କ ସଂଯୋଗୀ ଦେବତାମାନେ ଦାନବ ସେନା ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।