ଶତ କୋଟି ଶତ୍ରୁ ସେନା ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ଦେବୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା। କେହି ଦେବୀଙ୍କ ହାତରେ, କେହି ମୁଁହରେ ଖେଳି ଖେଳି ଆଘାତ ପାଇଲେ। ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ବସୁଥିବା ସିଂହ ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲା। ନିଜ ସେନା ଏଭଳି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଥିବାକୁ ଦେଖି ଦାନବମାନେ କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କର ଓଠ କମ୍ପିତ ହେଲା। ଦୁଇ ଭୟଙ୍କର ଦାନବ ପଡ଼ିଯିବାକୁ ଦେଖି ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭୟଙ୍କର ମୁଁହ ଓ ଶୁଭ ଯୋଗିନୀ କାଳୀ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗସବୁ ଶୁଷ୍କ, ଶରୀର ରକ୍ତରେ ମାଳିନ, ଗଳାରେ ରାଜାମାନେର ମୁଣ୍ଡ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ଭୟାନକ କ୍ରୋଧରେ, ସେ ଶତ୍ରୁ ସେନାର ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ହାତୀମାନେକୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ମାରିଦେଲେ। ଏମିତି ଦେବୀ ଏକ ହାତୀ ଓ ତାହାର ଚାଳକକୁ ଧରି ତାଙ୍କର ମୁଁହରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ। ଆଉ ଏକ ଯୋଦ୍ଧାକୁ ଧରି ମୁଁହରେ ପକାଇ ଚବାଇଦେଲେ। ଆଉ ଏକ ଦାନବକୁ ପାଦ ତଳେ ଦବାଇ ମୃତ୍ୟୁକୁ ପଠାଇଦେଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ରୁରୁ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ, କିନ୍ତୁ ଚଣ୍ଡୀ ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲେ, ଯେପରି ଗଛ ମୂଳ କାଟିଦେଲେ ତଳକୁ ଝରିଯାଏ। ଦେବୀ ତାଙ୍କର କବଚ ଫାଡ଼ି, କାନରୁ ପାଉଁଘାଁଟି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ। ଏଠାରେ ଏକମାତ୍ର ଏକ ଦାନବୀ ବାଁଚିଥିଲେ, ଦେବୀ ସେଉଁଠି ତାକୁ ଧରି ଭୂମିରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ। ଦେବୀଙ୍କ ନିଜ ରୂପ ଅର୍ଧ କଳା, ଅର୍ଧ ଧୂସର ଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ "ଚଣ୍ଡମାରୀ" ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାମ ଦିଆଯାଇଲା। ଦେବୀ କହିଲେ, "ମୁଁ ନିଜେ ସେମାନେକୁ ମାରିବି, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।" ଭୟରେ ସେ ଦୁଇଜଣ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ପଳାଇଗଲେ। ଦେବୀ ଏକ ତୀବ୍ର ଗତିର ଗଧା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଗରୁଡ଼ ସମ ତୀବ୍ରତାରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ସେ ପଉଣ୍ଡ୍ର, ମହିଷ ଓ ମାସ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କୁ ହାତରେ ଧରି, ବାୟୁ ସମ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଦାନବମାନେ ପଛେଇଲେ। ଏହିପରି ଦେବୀ ଗଧା ଉପରେ ଚଢ଼ି ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆଗକୁ ଧାଉଥିଲେ। କର୍କଟକ ଦେଖି ତାଙ୍କର ଲୋମ ଦଣ୍ଡାଇଯାଇଲା। ପକ୍ଷୀର ଭୟଙ୍କର ପାଖ ତାଙ୍କୁ ଛୁଇଁଲା। ଦେବୀ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଭୟଭୀତ ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡକୁ ପଛେଇଲେ। କର୍କଟକ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧି, ସେମାନେକୁ ଧରି ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତକୁ ନେଲେ। ଦାନବମାନେର ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗରୁଡ଼ର ଉଜ୍ୱଳ ପାଖ ନେଇ, ସିଂହର ଚମକୁରା ଚର୍ମ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଦେବୀ ନିଜ ହାତରେ ଦାନବମାନେର ରକ୍ତ ପିଇଲେ। କ୍ରୋଧିତ ଦୁର୍ଗା ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡହୀନ କରିଦେଲେ। ଏହି ସବୁ କରି, ଦେବୀ ମାର୍ୟା ସହିତ କୌଶିକୀଙ୍କୁ ଗଲେ। ଦାନବମାନେର ମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧି, ନାଗରାଜ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ ଅବସ୍ଥାରେ ତାକୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ ଓ କହିଲେ, "ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଛି।" ତେଣୁ, ଏହି ଜଗତରେ ତୁମର ଖ୍ୟାତି "ଚାମୁଣ୍ଡା" ଭାବେ ହେବ। ସେ, ଦିଗମ୍ବର ଅବସ୍ଥାରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିଲେ: "ଯାଅ, ଏହି ଖଚ୍ଚର ସେନାକୁ ବିନାଶ କର।" ଦେବୀ ଭୟଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ମାରି, ଅନ୍ୟ ଦାନବମାନେକୁ ଖାଇ ଘୁରୁଥିଲେ। ଦାନବମାନେର ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଥିବାବେଳେ, ସେମାନେ ଶୂମ୍ଭ, ଶୂଙ୍ଗଧାରୀ ଦାନବଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ। ଏଉଁପରି, ତିରିଶି କୋଟି ସେନା ର ଘେରାଉ ମଧ୍ୟରେ ମହାଦେବୀ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଦାହାଡ଼ ଦେଲେ, ସିଂହର ଗର୍ଜନ ନିଆଁ।