ସେଠି ଜଣେ ମହାନ ନାରୀଙ୍କ ତିନିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଏପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଯେ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ତୃତୀୟ ପୁଅ ଥିଲେ ନାମୁଚି, ଯିଏ ଅସୀମ ଶକ୍ତିର ଧାରକ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ହରି, ତାଙ୍କ ହାତରେ ବଜ୍ର ଧରି, ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ। ନାମୁଚି ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଥରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଅଚ୍ୟୁତ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଓ ନାରଦ, ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ନାମୁଚି ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ ହେବାର ବର ପାଇଥିଲେ। ତେଣୁ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଥ ଛାଡି ତଳପାତାଳକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ଦାନବନାୟକ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଧରି ଏମିତି କହିଲେ— "ଏହି ଝାଗ ମୋତେ ଛୁଁଇବାକୁ ଦିଅ," ବୋଲି ଦୁଇ ହାତରେ ଧରିଲେ। ଏହାପରେ ଶକ୍ର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ, ଯଦ୍ୟପି ଦାନବ ଭିତରେ ଲୁଚିଥିଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ ତାଙ୍କ ବିନାଶ ହେଲା, ତେବେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ହରିଙ୍କୁ ଛୁଇଁଲା। ଏହି ଘଟଣା ପରେ ତାଙ୍କ ଦୁଇ ଶୂରବୀର ଭାଇ, ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ, ପ୍ରଚଣ୍ଡ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଯାଇଲେ। ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ ଶକ୍ରଙ୍କ ହସ୍ତୀ ଓ ଯମଙ୍କ ମହିଷକୁ ଶକ୍ତିବଳେ ଦଳି ନେଇଗଲେ। ଦାନବମାନେ ଶଙ୍ଖ, ପଦ୍ମ ଭଳି ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦଳି ନେଇଗଲେ। ଏହିପରେ ସେମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆସି, ଏକ ମହାଶୁରକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଅସୁର କହିଲେ, "ମୁଁ ଦୈତ୍ୟ, ମହିଷାସୁରଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ।" ତାଙ୍କର ଦୁଇ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବିର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଥିଲେ ଦାନବ ମହିଷା। "ତୁମର ପ୍ରାକ୍ରମ କ'ଣ? ଶକ୍ତି କେତେ? ଏହି କଥା ଖୋଲି କହ,"—ସେମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। "ଏହି ନିଶୁମ୍ଭ ମୋ ଭାଉଣୀ, ଶତ୍ରୁସମୂହକୁ ବିନାଶ କରିଥିବା। ଆମେ ଦୁଇଜଣ ଏଠାରେ ସେଇ ସବୁ ଶୂରବୀରଙ୍କୁ ଦଳି ନେଇଛୁ। ଏବେ ଆମେ ଦୁଇ, ଆମ ସେନା ସମେତ, ସେମାନେ ଯାଏଁ ନାଶ ହେଉନାହିଁ, ତାଏଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।" ଏହି ସମୟରେ ଚଣ୍ଡ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ଜଳରୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ମୃଦୁ କଥାରେ ପଚାରିଲେ, "ତୁମ ପ୍ରଭୁ କିଏ?" ଦ୍ୱିତୀୟଜଣ ନିଶୁମ୍ଭକ, ଛୋଟ ଭାଇ। "ମୁଁ ତିନି ଲୋକର ମଣିକ୍ୟା ଯେଉଁ ନାରୀ, ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବି,"—ଏହି କଥା କହିଲେ। "ଯିଏ ପ୍ରଭୁ, ସେଠିକି ମଣିକ୍ୟା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ; ତେଣୁ ଶୁମ୍ଭଙ୍କୁ ତାଙ୍କୁ ଦିଅ।" ସେହି ସମୟରେ କୌଶିକୀ, ଅଦ୍ଭୁତ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ଧାରିଣୀ, ସେଇପରି ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହିଠାରେ ଏକ ଦାନବୀକୁ ବିନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ବତରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଯିବା ହେଲା। ଏହି ଘଟଣା ଦେଖି ନିଶୁମ୍ଭ ଓ ଶୁମ୍ଭ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ମୁଁ ଆଜି ସେଠାକୁ ଗଲି, ଏହି କଥା ତାଙ୍କୁ କହିଲି।" "ମୁଁ ତିନି ଲୋକର ପ୍ରଭୁ,"—ଏହି କଥା ତୁମକୁ ସେ କହିଥିଲେ। "ମୋର ନିତ୍ୟ ରତ୍ନ ଭଣ୍ଡାର ଅନେକ ମଣିକ୍ୟା ରହିଛି। ତେଣୁ ମୋ କିମ୍ବା ମୋ ଭାଇ ନିଶୁମ୍ଭକୁ ବାଛ।" "ଏହି କଥା ଠିକ୍—ଶୁମ୍ଭ ତିନି ଲୋକର ପ୍ରଭୁ ଓ ମଣିକ୍ୟା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ଜୟ କରିବେ, ସେଇ ମହାଶୁର ମୋର ପତି ହେବେ।" "ସେ କିପରି ତୁମକୁ ଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ? ଉଠ, ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ!"—ଏହିପରି କହି, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଶୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଏହି କଥା ଜଣାଇଦେବାକୁ କହିଲେ। "ସେ ଅଗ୍ନିର ରାଶି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିବା, ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ।" ଏହାପରେ ଶୁମ୍ଭ ଦୂରେ ଥିବା ଦାନବ ଧୂମ୍ରଲୋଚନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କଥା କହିଲେ।