ସେମାନେ ମାଟିରେ ଡୁବିଯାଇଥିବା ପିଲାମାନଙ୍କ ଦଳ ପରି ନିର୍ମଳ ଭାବେ ଉଭୟ ହୋଇ ଦଢ଼ି ଦେଖିଲେ। ତେବେ ଶଙ୍କରଙ୍କ କଥା ହେଲା, "ତୁମେ ତୁମର ଶକ୍ତିକୁ ମୁକ୍ତ କର; ମୁଁ ଶିବ, ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି।" ଏହା ଏମିତି, ଯେଉଁଠି ଏକ ତିରିକ୍ତିଆ ଜଣେ ପାଣି ପିବା ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରି, ତେବେ ତେଲ ପିବାକୁ ଚାହେ। ଏହିପରେ, ହରଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ ଦେବତାମାନେ ପୁଣି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଫେରିଗଲେ। ସେମାନେ ମହାଦେବୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, କହିଲେ, "ସେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଯାଇଛନ୍ତି, ତୁମ ଗର୍ଭରୁ ପୁଅ ହେବାକୁ ନିଷେଧ କରାଯାଇଛି।" ଏହା ଶୁଣି, ଶିବା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ: "ତୁମେ ସନ୍ତାନହୀନ ହେବ।" ତେଣୁ, "ତୁମ ଜନାନୀମାନେ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେବେ ନାହିଁ।" ଏହିପରେ, ତାପସୀ ମାଲିନୀଙ୍କୁ ଡାକି, ତାଙ୍କୁ ଧାତ୍ରୀ ଭାବେ ରଖିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ। ପାର୍ବତୀ ଚିନ୍ତା କଲେ, "ଏହି ପସିନାର ଗୁଣ କ’ଣ?" ସେ ବିଦାୟ ନେବା ପରେ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ତାହାକୁ ହାଥୀମୁଣ୍ଡି ଥିବା ଏକ ଶିଶୁରେ ପରିଣତ କଲେ। ଏହିପରେ ସେ ତାହାକୁ ଭୂମିରେ ରଖି, ପୁଣି ନିଜ ମଙ୍ଗଳମୟ ଆସନରେ ବସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଫୁଲମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଉମାଙ୍କୁ ହସ୍ତମିଥ୍ୟୁ ଦେଖି, ନାରଦ କହିଲେ, "ମୁଁ ହସୁଛି କାରଣ, ଶୁଣିଛି ତୁମ ପୁଅ ହେବ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମୋ ହସ୍ୟ ଆସିଛି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବୀ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ। ଏହିପରେ, ଶମ୍ଭୁ ଆସି, ମଙ୍ଗଳମୟ ଆସନରେ ବସିଲେ। ଉମାଙ୍କ ପସିନା ଓ ଭବଙ୍କ ପସିନା, ଜଳତତ୍ତ୍ୱ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲା। ଏହା ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଅଟୁଟ ଇଚ୍ଛା ଥିବାକୁ ଜାଣି, ଜଗତ୍ପତି ଖୁସି ହେଲେ। ରୁଦ୍ର ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ। ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଶଙ୍କର ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ନିପାତ କଲେ। ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ତାହାଦେଖି, ସେ ଅତିହର୍ଷିତ ହୋଇ ନିଜ ପୁଅକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ହେ ଦେବୀ, ଏହା ତୁମର ପୁଅ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ନେତୃତ୍ୱ ବିହୀନ ଅଛି। ସେ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ହଜାର-ହଜାର ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିବ। ଏପରି କହି, ଶିବ ତାକୁ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ଦେଇଦେଲେ। ଏଭଳି, ଭୟଙ୍କର ମାତୃଗଣ ଓ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟିକାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଦେବୀ ନିଜ ପୁଅକୁ ଦେଖି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ସେ ଯିଏ ପୂର୍ବେ ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ ଦାନବ ମାରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ କଥା କହିବା ଶ୍ରବଣ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗ, କୀର୍ତ୍ତି ମିଳେ, ଓ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଏହି କଥା ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେ ଦେବୀଙ୍କ ତିନି ପୁଅ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଶତାନନ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତୃତୀୟ ପୁଅର ନାମ ନାମୁଚି, ସେ ଅପାର ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ। ହରି, ହସ୍ତରେ ବଜ୍ର ଧରି, ତାଙ୍କୁ ହତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଅଚ୍ୟୁତ ତାଙ୍କୁ ସେଠାରେ ବିନାଶ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ହେ ନାରଦ, ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରରୁ ଅଜୟ ହେବାର ଵର ମିଳିଥିଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଥ ଛାଡ଼ି, ସେ ପାତାଳକୁ ଗଲେ। ଦାନବପତି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଧରି, କହିଲେ: "ଏହି ଫେନ ମୋତେ ଛୁଁଅ", ବୋଲି ଦୁଇ ହାତରେ ଧରିଲେ। ଏହିପରେ, ଶକ୍ର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ, ଯଦ୍ୟପି ଦାନବପତି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଥିଲେ। ଏହିପରି ନଶ୍ଟ ହେବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ହରିଙ୍କୁ ଛୁଇଁଲା।