ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭାବିବା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ମୁକ୍ତ କରିଲେ। ଅଗ୍ନି, ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା କଷ୍ଟକର ବୋଲି ବିଚାର କରି, ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ଢୁକିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସେ ଏକ ବଡ଼ ଏବଂ ପବିତ୍ର ହଂସମାଳାକୁ ବିଦାୟ ନେଉଥିବା ଦେଖିଲେ। ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରପାଳକୁ ଭ୍ରମିତ କରି, ହରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ। ଏହିପରେ, ସେ ଗଭୀର ହସରେ କହିଲେ, "ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ଉଭା ଅଛନ୍ତି।" ତାପରେ, ଶର୍ବ ଶୀଘ୍ର ଅଗ୍ନି ସହିତ ବାହାରକୁ ଆସିଲେ, ଓ ନାରଦ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି ସହିତ ମିଶି, ସେମାନେ ନିଜ ମୁଣ୍ଡକୁ ଭୂମିରେ ଛୁଇଁଲେ। ଶିବ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ନମସ୍କାର କରୁଛ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବର ଦେବି।" ଦେବତାମାନେ ବିନୟରେ କହିଲେ, "ଏହି ମହା କ୍ରିୟାକୁ ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ବିରତ କରିବା ଯାଉ।" ଅଗ୍ନି କହିଲେ, "ମୋର ଅତିରିକ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ କୌଣସି ଦେବତା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।" ସେମାନେ ମାଟିରେ ଡୁବିଥିବା ଛୋଟ ଛୁଆମାନଙ୍କ ପରି ଉଭା ରହିଲେ। ଶିବ କହିଲେ, "ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ମୁକ୍ତ କର, ମୁଁ ଶଙ୍କର ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି।" ଏହା ଏପରି, ଯେପରି ଜଳ ଚାହିଁଥିବା ଜଣେ ତିଆର ତେଲ ପିଇବାକୁ ଚାହେ। ଏହାପରେ, ଦେବତାମାନେ ହରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ନିଜ ଅବସ୍ଥାକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେମାନେ ବଡ଼ ଦେବୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, କହିଲେ, "ତାଙ୍କୁ ନେଇଯାଇଛି, ତୁମ ଗର୍ଭରୁ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପାଦନ କରିବାକୁ ନିଷେଧ ହୋଇଛି।" ଶିବା ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଶାପ ଦେଲେ, "ତୁମେ ସନ୍ତାନରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବ।" ତେଣୁ, ତୁମ ଜୀବନ୍ତା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେବେନାହିଁ। ଏହାପରେ, ପାର୍ବତୀ ମାଲିନୀକୁ ଦାୟି ଭାବରେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ନିଶ୍ଚୟ କଲେ। ପାର୍ବତୀ ଏହି ପରିଶ୍ରମର ଗୁଣ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ। ସେ ବିଦାୟ ନେଲାପରେ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ଏହି ମଳକୁ ଏକ ହାତୀମୁହଁ ଶିଶୁରେ ପରିଣତ କଲେ। ଏହିପରେ, ସେ ତାକୁ ଭୂମିରେ ରଖି, ପୁନଃ ନିଜ ଆଶୀର୍ବାଦିତ ଆସନରେ ବସିଲେ। ଉମାଙ୍କୁ ହସୁଥିବା, ମାଳାରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ଦେଖି, ନାରଦ କହିଲେ, "ମୁଁ ହସୁଛି କାରଣ, କହାଯାଉଛି, ତୁମେ ପୁତ୍ର ପାଇବେ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, "ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏହି ହସ ଆଜି ମୋର ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବୀ ଏଠାରେ ନିୟମିତ ବାତ୍ୟାନ୍ତ ନୁସାରେ ନିମ୍ନାନ୍ତି କରି ସ୍ନାନ କଲେ। ଏହାପରେ, ଶମ୍ଭୁ ଆସି, ସେ ଆଶୀର୍ବାଦିତ ଆସନରେ ବସିଲେ। ଉମାଙ୍କ ପରିଶ୍ରମ ଏବଂ ଭବଙ୍କ ପରିଶ୍ରମ, ଜଳ ତତ୍ତ୍ୱ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲା। ଏହା ପୁତ୍ର ପାଇଁ ହେବାକୁ ଜାଣି, ଜଗତ୍ର ନାଥ ଖୁସି ହେଲେ। ରୁଦ୍ର, ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଜଳ ଏବଂ ଶବ୍ଦରେ ପୂଜିଲେ। ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଶଙ୍କର, ହସୁଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ। ପାହାଡ଼ର ଝିଅ କହିଥିବା ପରେ, ସେ ଚମତ୍କାର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ଏହିପରେ, ଖୁସି ହୋଇ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଆଲିଂଗନ କଲେ। ଦେବୀ, ଏହା ତୁମ ପୁତ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ନେତୃତ୍ୱ ବିନା ଅଛି। ସେ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ହଜାର ହଜାର ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିବ। ଏହିପରି କହି, ଶିବ ତାଙ୍କୁ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁତ୍ର ଭାବରେ ଦେଲେ। ଏପରି, ଦୁଷ୍ଟ ମାତୃଗଣ ଏବଂ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ମାନେ ମଧ୍ୟ। ଦେବୀ, ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ସେ ଯିଏ ପୂର୍ବେ ଶୁମ୍ଭ ଏବଂ ନିଶୁମ୍ଭ ମହା ଦାନବଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ। ପାହାଡ଼ର ଝିଅଙ୍କ ଏହି କଥା ଶ୍ରବଣ କରିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗ, ଖ୍ୟାତି ଏବଂ ପାପ ନାଶ ଲାଭ ହୁଏ; ଏହା ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।