ତୁମର କଠୋର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପ ଦହିଯାଇଛି; ଏବେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କର, ସେହି ଦୟା ମୁଁ ଦେବି, ଏହିପରି ଦୟାଳୁ ଭାବେ ଦେବତା କହିଲେ। ମୁଁ ଦୟାଦାନର ଦାତା, ତୁମକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସନ୍ତୋଷ ଦେଇବି, ଏହି ଭାବେ ଆଶ୍ବାସନ ଦେଲେ। ତାପରେ ଅମ୍ବିକା କହିଲେ, "ମୋତେ ଗଣପତିଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି, ବିଜୟ ଓ ଧର୍ମ ଦିଅ।" ଦେବତା ପୁନି କହିଲେ, "ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ଇଚ୍ଛା କର, ମୁଁ ତୁମକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏକ ଦୟା ଦେବି, ହେ ଅମ୍ବିକା।" ତାହା ପରେ ଅମ୍ବିକା ଅନ୍ୟ ଏକ ଦୟା ମାଗିଲେ, "ମୋତେ ସୁନା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କାନ୍ତି ଦିଅ।" ସେଉଁଠି ଅଧିକ କହିଲେ, "ମୋର ଗାଢ଼ କଳି ଆବରଣ ଛାଡ଼ି, ମୋ ଦେହ ପଦ୍ମ ମୁକୁଳର ତନ୍ତୁ ପରି ହେଉ।" ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଗିରିଜାଙ୍କୁ କିଛି ଉପଦେଶ କହିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଏହି କୌଶିକୀ ତୁମ ଧନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ କୌଶିକ।" ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତିକୁ ନେଇ, ହଜାର ଆଖି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ଭିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। ସେଉଠି ଦେବୀ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ ଓ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ "ଭିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀ" ବୋଲି ପରିଚିତ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, "ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାରୀ," ଏହି ପ୍ରଶଂସା କରି ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ। ତାପରେ ଦେବୀ ମହେଶାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ଦଢ଼ି ହେଲେ। ସେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ମାୟାରେ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିଗଲେ। ଏହାର ପ୍ରଭାବରେ ସାତଟି ସାଗର ଉତ୍କଳିତ ହେଲେ, ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ସେମାନେ ମହେଶାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ପୃଥିବୀ ଏପରି କ୍ଷୁଭିତ କାହିଁକି?" ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ମିଳିଲା, "ଏହି ଘଟଣାଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅସହ୍ୟ ଭାବେ ବିକଳ ହୋଇଯାଇଛି।" ତେଣୁ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ଚଳ, ଶକ୍ର, ଆମେ ଏହି ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ ହେଉଅଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବା ଉଚିତ।" କାରଣ, ଏହି ଅବସ୍ଥା ଚାଲିଥିଲେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସିଂହାସନ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଛିନିଯିବ। ଭୟରେ, ଜ୍ଞାନ ହରାଇଯିବା ସହିତ, ସେମାନେ ନିଜ ନିୟତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହେଲେ। ତେଣୁ ସେମାନେ ମନ୍ଦରାଚଳ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ, ସେଉଁଠି ଶିରୋପରି ବସିଲେ। ଦୀର୍ଘ ଚିନ୍ତା ପରେ, ସେମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ମନେ କଲେ, ଏଠି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ, ଏହି ଭାବେ ଅଗ୍ନି ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ, ଏକ ଶୁଭ୍ର ହଂସମାଳା ଦୂରକୁ ଯାଉଛି। ତାପରେ ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇ, ଅଗ୍ନି ହରଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଅଗ୍ନି ଗଭୀର ହସି କହିଲେ, "ଦେବତାମାନେ ବାହାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।" ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ନାରଦ, ଶର୍ବ ତୁରନ୍ତ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହ ତୁମ୍ଭିରୁ ବାହାରିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ ସମସ୍ତେ ମାଥା ମାଟିକୁ ଛୁଇଁ ନମସ୍କାର କଲେ। ତାପରେ ମହେଶ୍ୱର କହିଲେ, "ତୁମେ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ନମସ୍କାର କର, ମୁଁ ତୁମକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦୟା ଦେବି।" ଦେବତାମାନେ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ଏହି ମହା କାର୍ଯ୍ୟ, ଏହି ଯୋଗ ଏଯାଁ ପାଇଁ ବିରତ ହେଉ, ହେ ପ୍ରଭୁ।" ତାପରେ କହିଲେ, "ମୋର ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିକୁ କୌଣସି ଦେବତା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।" ସମସ୍ତେ ମଣ୍ଡରେ ଅଟକିଥିବା ଛୁଆମାନେ ପରି ଉଭା ହେଲେ। ଶିଵ କହିଲେ, "ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତି ମୁକ୍ତ କର; ମୁଁ, ଶଙ୍କର, ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି।" ଏହା ଏପରି ଯେ, ଜଳ ଚାହିଁଥିବା ଜଣେ ତୀବ୍ର ତୃଷ୍ଣାରେ ତେଲ ପିବାକୁ ଚାହେ। ଏହିପରି ଭାବେ ଦେବତାମାନେ ହରଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ପୁନଃ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ। ସେମାନେ ମହାଦେବୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ବିନମ୍ର ଭାବେ କହିଲେ, "ସେ ନିଷିଦ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି, ତୁମ ଗର୍ଭରୁ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବାକୁ ନିଷେଧ ହୋଇଛି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶିବା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ, "ତୁମେ ସମସ୍ତେ ସନ୍ତାନହୀନ ହେବ।" ତେଣୁ ତୁମର ଜଣାନୀମାନେ ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନ ଦେବେନାହିଁ। ଏହିଠାରେ ତାପସ୍ୟାରେ ଲୀନ ଅମ୍ବିକା ମାଲିନୀଙ୍କୁ ଡାକି, ତାଙ୍କୁ ଦୂଧମା ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି କଲେ। ପରେ ପାର୍ବତୀ ଚିନ୍ତା କଲେ, ଏହି ଘରମ ମଧ୍ୟ କେଉଁ ଗୁଣ ରହିଛି?