ସତୀଙ୍କ ମାମୀ ଅନ୍ତର୍ଜ୍ୱାଳାରେ ପୁରିଯାଉଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ସେ ବିନଶ୍ଟ ହେଉଥିଲେ। ସେଇ ସମୟରେ, ଏକ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କ ସର୍ବାଙ୍ଗରୁ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ବିସ୍ଫୋରିତ ହେଲା। ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସିଂହମୁଖ ବିଭିନ୍ନ ଦେବସେନା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ବୀରଭଦ୍ର କନଖଳକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦକ୍ଷ ବୃହତ୍ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ। ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ମହାଦେବ ଦଢ଼ ଭାବେ ଦଉଡ଼ିଲେ। ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଶର୍ବ ତ୍ରିଟି ଥାନରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି, କ୍ରୋଧରେ ଉଭୟ ହସ୍ତରେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି ଦଢ଼ ହେଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଋଷିମାନେ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ—“ଏହି କ’ଣ ଘଟୁଛି?” ଏହିବେଳେ ଧର୍ମ, ଦ୍ୱାରପାଳ, ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ବୀରଭଦ୍ର ଏକ ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରିଥିଲେ, ଯାହା ଅଗ୍ନି ପରି ତାପିଥିଲା। ଅନ୍ୟ ଚାରିଥି ହାତରେ ଗଦା ଧରି, ସେ ସେନାପତି ଧର୍ମଙ୍କ ଉପରେ ଚଢ଼ାଇ କଲେ। ବୀରଭଦ୍ର ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟବାହୁ ଅବିନାଶୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ। ସେ ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ଧରି, ସେନାପତିଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ବର୍ଷାକାଳୀନ ମେଘ ଭଳି ବେଗରେ କ୍ଷୁରଧାର ବାଣ ବର୍ଷା କଲେ। ତାଙ୍କ ଶରୀର ରକ୍ତରେ ଭିଜିଗଲା, ରଙ୍ଗିନ କିମ୍ଶୁକ ଗଛ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି ଉଠିଗଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ, ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ର, ଯକ୍ଷ, କିମ୍ପୁରୁଷ, ପକ୍ଷୀ, ପାହାଡ଼ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ, ଏବଂ ସୋମବଂଶଜ ଉଗ୍ର ଭୋଜମଧ୍ୟ ମହାବଳଶାଳୀ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ବୀରଭଦ୍ର ତାଙ୍କ ଉପରେ ବେଗରେ ଆକ୍ରମଣ କରି, ଅନେକ ବାଣ ବର୍ଷା କଲେ। ଗଣେଶ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ଚାଳି ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଉଲ୍ଲାସିତ ଓ ଅସ୍ତିର ହେଇପଡ଼ିଲେ। ଏଠାରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଋଷିମାନେ ହବି ଦେଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଭୟରେ ସେମାନେ ଯଜ୍ଞାଗ୍ନି ଛାଡ଼ି ଅବିନାଶୀଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ। “ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ,” ବଡ଼ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଉଠି କହିଲେ। ସେ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଦେହର କବଚ ଭେଦ କରୁଥିବା ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ। ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା, ନିରାଶ ଭିକ୍ଷୁକ ଭଳି। ସେ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିବା ପ୍ରସ୍ତୁତି କଲେ, କିନ୍ତୁ ବୀରଭଦ୍ର ତ୍ରିଶୂଳ, ଗଦା ଓ ବାଣରେ ସେଠିକି ରୋକିଦେଲେ। ତ୍ରିଶୂଳରେ ଆଘାତ କରି ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ଫେଳିଦେଲେ। ଗଣେଶ ମଧ୍ୟ ଗଦାରେ ହଳକୁ ରୋକିଦେଲେ। ଏହିବେଳେ ଖଗଧ୍ୱଜ କ୍ରୋଧରେ ଚକ୍ର ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ। ତ୍ରିଶୂଳ ଛାଡ଼ି ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଧାନ, ମତ୍ସ୍ୟ ଦେହୀ, ଏଇ ଚକ୍ରକୁ ମଧୁ ଭଳି ମନେ କରି ତାହା ଉପରେ ଝପଟିଲେ। ମୁରାରି ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଆସି, ତାଙ୍କୁ ଧରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଦେଲେ। ତାଙ୍କ ମୁଁହରୁ ରକ୍ତ ବହୁଥିଲା, ଚକ୍ର ରୁକିଗଲା। ହୃଷୀକେଶ ଚକ୍ର ଧରି ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ। ସେ ଯାଇ ଏହି ପରାଜୟ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ସୂଚନା କଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଅବିନାଶୀ ବଡ଼ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ସର୍ପର ଫୁସ୍କାରି ଭଳି। ସେ ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନରେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଭାବେ ଦଢ଼ ହେଲେ। ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ମହାଦେବ, ରାଗରେ ଲାଲ ଆଖି ନେଇ, ଯଜ୍ଞ ମଣ୍ଡପକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।