ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାତା, ସ୍ୱତ୍ୱର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ବରଦାନ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ନିଷ୍ପତ୍ତି ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଭାବେ ଆନନ୍ଦ ଆସିଗଲା, କିନ୍ତୁ ପୁନି ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ଆସିଲା। ତାପରେ ଆଦେଶ ଦିଆଗଲା—ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ମାନେ ଏହି ମହାସଭାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରିତ ହେଉ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମେରୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ପାହାଡ଼ମାନେ ଆମନ୍ତ୍ରିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆସନରେ ବସିଲେ। ଉଦ୍ଦାଳକ, ବାରୁଣ, ବରାହ ଓ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଆସନ ସହିତ; ଚିତ୍ରକୂଟ, ତ୍ରିକୂଟ, ମନ୍ଦରକ ପାହାଡ଼; କୈଳାସ, ମହେନ୍ଦ୍ର, ନିଷଧ ଓ ଅଞ୍ଜନ ପର୍ବତମାନେ ସମସ୍ତେ ଏହି ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ ସେ ବନିତା, ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ସହିତ, ମହାର୍ଷିମାନେଂକୁ ନମସ୍କାର କରି ସଭାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟ-ସ୍ୱଜନଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ କରି, ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ଭିତରକୁ ଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଚତୁର ବକ୍ତା ସ୍ପଷ୍ଟ କଣ୍ଠରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ—ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି କନ୍ୟା ବିଷୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉ। ମୁଁ ତୁମମାନେଂକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବି ନାହିଁ, ତେଣୁ ତୁମମାନେ ଅନୁମତି ଦିଅ। ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ଆସନରେ ବସି, କହିଲେ—ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଦିଆଯାଉ, ଆମ ପାଇଁ ଏହି ବର ଚୟନ ଉଚିତ। ପୂର୍ବକୁ ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରି, ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ସେ ମହିଷାସୁର ଓ ତାରକାକୁ ବଧ କରିବେ। ତାପରେ କହିଲେ—ମୁଁ ତୁମକୁ ଏବେ ଶର୍ବଙ୍କୁ ଦେଉଛି। ଶଙ୍କରଙ୍କ ବଧୂ, ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ନମ୍ରତା ସହିତ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଲଜ୍ଜାଶୀଳ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳମୟ ଶବ୍ଦରେ ଉତ୍ସାହିତ କରାଗଲା। ପରିଣୟ ପାଇଁ ଶୁଭ ତାରିଖ ଓ ମৈତ୍ର ମୁହୂର୍ତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେଲା। ବୋଲିଲେ—ଆମେ ତୁମର କନ୍ୟାକୁ ନେଇଯିବା; ତୁମେ ଅନୁମତି ଦିଅ। ପାହାଡ଼ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାୟକ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ମୁନିମାନେଂକୁ ବିଦାୟ କଲେ। ସେମାନେ ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚି, ପୁନି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସମସ୍ତ ମିଶି, ତିନି ଲୋକ ମେଘଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିବେ। ହର, ଅରୁନ୍ଧତୀ ସହିତ, ବିଧିମତ ରୀତିରେ ପୂଜା କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଭାସ୍କର ମଧ୍ୟ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ନନ୍ଦି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଶିବଙ୍କ ସ୍ମରଣ କରି, ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବସିଲେ। ଯେପରି ବନରେ ଶାଳ ଓ କଦମ୍ବ ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଭୀର ମୂଳ ଥିବା ଗଛ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେପରି ଏହି ମହାଘଟଣା ଘଟିଲା। ଏହିପରେ ହରି ଉଠି, ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେଂକୁ ଦେଖି, ଶଙ୍କର ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ଶୈବ, ପଶୁପତି ଭକ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମନ୍ଦର ପର୍ବତରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଶର୍ବ ଶୁଭ ବିବାହ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ପାଇଁ ଗଲେ। ସୁରଭି, ସୁରସା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଉତ୍ସାହରେ ଅନ୍ଦୋଳିତ ହେଲେ। ଶିବ, ସିଂହଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ନୀଳ ସର୍ପକୁ କଣର କୁଣ୍ଡଳ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ମାଟିଆ ଜଟା ଉପରେ ରଖି, ବୃଷଭ ଉପରେ ବସି, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବମାନେ ପଛରେ ଚାଲିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବମାନେଂକ ସହ ହଂସ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।