ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କର ଆସପାସରେ ବିରାଜିତ ରାଜା ପାହାଡ଼ଙ୍କ ନିକଟକୁ ସେ ଗଲେ। ତାଙ୍କର ଦଣ୍ଡକୁ କାନ୍ଧରେ ରଖି, ସେ କହିଲେ: “ଜେଉଁମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ଦଉଡ଼ିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ ଅତିଥି, ତୁମ ସାକ୍ଷାତକାର ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକ।” ତାପରେ ପାହାଡ଼ରାଜା ସ୍ୱୟଂ ଦ୍ୱାରକୁ ଆସି, ସ୍ରେଷ୍ଠ ଅତିଥିସ୍ୱାଗତ ଉପହାର ନେଇ ଆସିଲେ। ଅତିଥିମାନେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ, ଜ୍ଞାନୀ ବକ୍ତା ସେମାନେକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ: “ତୁମେ ଏଠାରେ ଯେ ଆସିଛ, ଏହା ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ଅପାର। ଆଜି ମୋ ଶରୀର ପବିତ୍ର ହେଲା, କାରଣ ତୁମେ ମୋ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛ। ମୋ ଘର ଏବେ ଶାରସ୍ୱତ ତୀର୍ଥର ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହେଇଗଲା, ତୁମ ଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ପର୍ଶରେ। ତୁମେ ଯେ କାରଣରେ ଆସିଛ, ଦୟାକରି ମୋତେ ଏହା କହ। ମୁଁ ତୁମର ଦାସ, ତୁମ ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ ସଦା ତୟାରି—କୃପାକରି ଆଜ୍ଞା କହ।” ଏହାପରେ ଅତିଥିମାନେ ବୃଦ୍ଧ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ପାହାଡ଼ରେ ଘଟିଥିବା କଥା ଜଣାଇଲେ। ଅଙ୍ଗିରସ ପାହାଡ଼ରାଜାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାକ୍ୟ କହିଲେ: “ଅରୁନ୍ଧତୀ ସହିତ ଆମେ ତୁମ ଘରକୁ ଆସିଛୁ, ଓ ପାହାଡ଼। ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି ଶଙ୍କର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଶର୍ବ, ତ୍ରିନେତ୍ରୀ, ବୃଷଭ ଉପରେ ଅସୀନ। କେହି ତାଙ୍କୁ ଯମର ନାଥ, କେହି ଶିବ, ସ୍ଥାଣୁ, ଭବ, କେହି ହର କୁହନ୍ତି। ଆମେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଆସିଛୁ, ଓ ପାହାଡ଼ରାଜା। ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ ତାଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ବଂଶ, ଧନରେ ସେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଓ ସ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼। ଏହିମାନେର ମା ତୁମେ, ଓ ଦେବୀ, ହରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପିତା ଭାବରେ କୁହାଯାଇଛି। ତୁମ ପାଦ ଭସ୍ମରେ ଆବୃତ ଥିବା, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖ। ବିବାହ ପାଇଁ ତୁମେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଦିଅ। ଏହି ଖୁସି ଅଚାନକ ଆସିଲା, ଏବଂ ପୁନି ଦୁଃଖ ଆସିଲା। ଏବେ, ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ମାନେ ଗ୍ରହଣୀ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କର। ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମେରୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ପାହାଡ଼ମାନେକୁ ଡାକିଲେ। ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆସନରେ ବସିଲେ। ଉଦ୍ଦାଳକ, ବାରୁଣ, ବରାହ, ଓ ଗରୁଡ଼ର ଆସନ; ଚିତ୍ରକୁଟ, ତ୍ରିକୁଟ, ଏବଂ ମନ୍ଦରକ ପାହାଡ଼; କୈଳାସ, ମହେନ୍ଦ୍ର, ନିଷଧ, ଅଞ୍ଜନ ପାହାଡ଼ମାନେ ଏହି ମହାସଭାରେ ଆସିଲେ। ସେ ଦେବୀ, ସଭାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ତିଥିରେ ବସିଥିବା ଋଷିମାନେକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଶୁଭା ଦେବୀ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଇ, ପୁଅ ସହିତ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହାପରେ ଏକ ବିଦ୍ୱାନ ବକ୍ତା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ: “ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଏ ଦେବୀର ବିବାହ କଥା ନିଶ୍ଚୟ ଆପଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ। ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଅଗ୍ରହ କରିବା ବିନା, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେବି; ଆପଣମାନେ ଅନୁମତି କହିବା ଉଚିତ।” ସମସ୍ତେ ନିଜ ଆସନରେ ବସି, ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ: “ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ଦିଅ; ଆମ ପାଇଁ ଚୟନିତ ଦାମାଦ ଚିତ୍ତ ସମ୍ମତ। ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏହି କାରଣରେ ଦେବୀକୁ ଦିଅ। ସେ ଦେବୀ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ନାଥ ମହିଷା ଓ ତାରକକୁ ବଧ କରିବେ।” ପାହାଡ଼ରାଜା କହିଲେ, “ଝିଅ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶର୍ବଙ୍କୁ ଦେଉଛି।” ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦେବୀ, ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବିନମ୍ର ଭାବରେ ନମସ୍କାର କଲେ।