ଏହିପରି ଘଟଣା ଘଟିଲା: ମହାନ ଋଷି, ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କ ସହ ମନେ ପକାଇଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ସୁନ୍ଦର ଗୁହା ଥିବା ମହାନ ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଉଠି, ସମ୍ମାନ ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଆପଣଙ୍କ ଅରବିନ୍ଦ ପାଦ ଧୂଳି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପାପରୁ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି, ଏହି ପର୍ବତର ଶିଳା ମଧ୍ୟ ଅରବିନ୍ଦ ରଙ୍ଗର, ମୃଦୁ ଏବଂ କୋମଳ।" ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କ ସହ ସେମାନେ ପର୍ବତର ଢାଳ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ସହ ପୂଜା କରି, ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ନିଜ କୀର୍ତ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, ସେମାନେ ନମ୍ର ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ତାପରେ କହିଲେ, "ଭୃଗୁଦ୍ୱାଜ, ତୁମେ ଶୁଣ; ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ଅଙ୍ଗିରସ। ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ସତୀ ଯୋଗଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ ପାଇଁ ପର୍ବତର ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କର।" 'ଓଁ, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସେମାନେ ହିମାଲୟକୁ ଗଲେ। ଉତ୍ତମ ନାରୀମାନେ ନିଜ ଧର୍ମ ମାର୍ଗ ଜାଣନ୍ତି। 'ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି କହି ସେମାନେ ଦମ୍ପତି ଏକାଠି ଚାଲିଗଲେ। ସେମାନେ ପର୍ବତର ରାଜାଙ୍କ ନଗରକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଦେବନଗର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା। ସୁନଭା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥିର ପର୍ବତମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ସେମାନେ ସୁର୍ଯ୍ୟକାନ୍ତ ରଜତ ରେ ଚମକୁଥିବା ହିମବତଙ୍କ ମହାଲକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ବଡ଼ ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରୋକାଯାଇଥିଲେ। ସେ ଦ୍ୱାରପାଳ ହାତରେ ପଦ୍ମରାଗ ମଣିର ବଡ଼ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ। ସେଠାରେ କହିଲେ, "ଆମେ ଏଠାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆସିଛୁ, ଏହି କଥା ମହାପର୍ବତର ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଦିଅ।" ସେ ଦ୍ୱାରପାଳ ଏହି ଖବର ନେଇ ପର୍ବତର ରାଜା ଯେଉଁଠାରେ ପରିବେଷ୍ଟିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଗଲେ। ଦଣ୍ଡଟି କାନ୍ଧ ତଳେ ରଖି, କହିଲେ, "ଦ୍ୱାରେ ଯେଉଁମାନେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଅତିଥି, ଦର୍ଶନକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକ।" ମହାପର୍ବତ ରାଜା ନିଜେ ଦ୍ୱାରକୁ ଆସି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅତିଥି ସତ୍କାର ନେଇ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ, ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା କହିଲେ, "ଆପଣଙ୍କ ଆଗମନ ଅପାର ଏବଂ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ। ଆଜି ମୋ ଶରୀର ପବିତ୍ର ହେଲା, କାରଣ ଆପଣମାନେ ମୋ ଘରକୁ ପଦାର୍ପଣ କଲେ। ଯେପରି ଦୃଷ୍ଟି ଓ ସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ମୋ ଘର ସରସ୍ବତ ତୀର୍ଥ ପରି ପବିତ୍ର ହେଲା। ଯେଉଁ କାରଣରେ ଆପଣମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ଦୟାକରି ମୋତେ ଜଣାନ୍ତୁ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସେବକ, ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ।" ତାପରେ ସେମାନେ ପର୍ବତର ଉପରେ ଘଟିଥିବା କଥା ଅଙ୍ଗିରସ ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ କହିଲେ। ତାପରେ ଅଙ୍ଗିରସ ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ବାଣୀ କହିଲେ—"ଅରୁନ୍ଧତୀ ସହିତ ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ହେ ପର୍ବତ। ଶୂଳଧାରୀ ଶଙ୍କର, ତ୍ରିନେତ୍ରୀ, ବୃଷଭାରୁଢ଼, କେହି ତାଙ୍କୁ ଯମଙ୍କ ମାଲିକ, କେହି ଶିବ, ସ୍ଥାଣୁ, ଭବା, କିମ୍ବା ହରା ବୋଲି କହନ୍ତି। ସେ ଆମକୁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଛନ୍ତି, ହେ ପର୍ବତନାଥ।" "ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି; ଆପଣ ଦେବା ଉଚିତ। ରୂପ, ବଂଶ ଓ ଧନରେ ସେ ଉତ୍ତମ, ହେ ପର୍ବତଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ଦେବୀ ତାଙ୍କର ମାତା, କାରଣ ହରାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପିତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଆପଣ ନିଜ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଭସ୍ମ ଲିପ୍ତ ପାଦ ରଖନ୍ତୁ।" ଏପରି ଭାବେ ମହାନ ଋଷି ଓ ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଏବଂ ହିମବତଙ୍କ ସଭାରେ ଶିବବିବାହ ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଲା।