ଏହି ଦିନ, ମୁଁ ବଡ ଉତ୍ସାହରେ ଏଠାରେ ଆସିଛି, ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଏବଂ ସେଠାକୁ ଯିବାକୁ ଚାହେଁ। ତୁମେ କଣ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇନଥିଲେ କି, କିମ୍ବା ଯେପରି ହେଉ, ତୁମେ ଯିବେ କି? ମୋର ମାମା ଶଶାଙ୍କ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ ସେଇ ଯଜ୍ଞରେ ଯାଇଥିଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତେବେ କାହିଁକି ତୁମକୁ ନ ଦିଆଯାଇଲା? ଏହା ଶୁଣି ଓ ବଡ କ୍ରୋଧରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଶେଷ କରିଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଥରେ ଥରେ ଅଶ୍ରୁ ଝରୁଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କନ୍ଦୁଥିଲେ। "ହା, ଏହା କ’ଣ?" — ଏହି କଥା କହି, ସେ ଜୟାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ, ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଶିଥିଲ ହୋଇଯାଇଥିଲା, କୃପାଣ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ ପାଇଥିଲେ। ଏହି ଧର୍ମାତ୍ମା ସ୍ତ୍ରୀ କାହିଁକି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ, ଏକ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଲତା ଭଳି? ଏହି ଦୁଃଖଦ ଖବର ଶୁଣି, ଦକ୍ଷଙ୍କ ଭଗିନୀମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳରେ ଅସ୍ତିର ହେଲେ। ତାଙ୍କ ମାମୀ ମଧ୍ୟ ଭିତରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋକରେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ଏହି କ୍ରୋଧରୁ, ସେଇ ମହାକ୍ରୋଧୀ ନାରୀଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଦେବାଗ୍ନି ତରଙ୍ଗ ଉଦ୍ଗାରିତ ହେଲା। ସିଂହମୁଖ ଧାରଣ କରିଥିବା ବିରଭଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଏକ ବଡ଼ ସେନା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ବିରଭଦ୍ର କନଖଳକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦକ୍ଷ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ। ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ହେ ମୁନି, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବ ସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଶର୍ବ ତ୍ରି ଦିଗରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି, କ୍ରୋଧରେ ତିନି ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡ ଦେଉଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଋଷି, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ—"ଏହା କ’ଣ ଘଟୁଛି?" ଏହି ସମୟରେ ଧର୍ମ, ଦ୍ୱାରପାଳ, ବିରଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ। ସେ ଏକ ହାତରେ ଅଗ୍ନିସମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରିଥିଲେ। ଚତୁର୍ଥ ହାତରେ ଗଦା ଧରି, ସେ ବିରଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ। ଧର୍ମ ଏହି ସମୟରେ ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟଭୁଜା ଅବିନାଶୀ ରୂପେ, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡ ଦେଉଥିଲେ। ସେ ଧନୁଷ ଏବଂ ତୀର ଧରି, ସେନାପତିଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ସେ ମେଘରେ ବର୍ଷା ହେବା ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ବର୍ଷା କରିଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ଶରୀର ରକ୍ତରେ ଭିଜିଯାଇ, କିମ୍ଶୁକ ଗଛର ଫୁଲ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଅଚାନକ ଦେଖି, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଉଠିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ବାରଟି ଆଦିତ୍ୟ, ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ର, ଯକ୍ଷ, କିମ୍ପୁରୁଷ, ପକ୍ଷୀ, ପର୍ବତଧାରୀମାନେ, ଏବଂ ସୋମବଂଶଜ ଉଗ୍ର—ଏହା ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବିରଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ। ବିରଭଦ୍ର ତୀବ୍ର ଗତିରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ତୀର ବର୍ଷା କରି ଚାଲିଗଲେ। ଗଣେଶ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କରିଲେ। ବିରଭଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବିକ୍ରମିତ ଏବଂ ଅସ୍ତିର ହେଇପଡ଼ିଲେ। ସେଠାରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଋଷିମାନେ ଆହୁତି ଦେଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଅବିନାଶୀଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଇଥିଲେ। "ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ," — ଏହିପରି କହି, ମହାଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଉଠିଲେ ଏବଂ ବିରଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଦେହର କବଚ ଭେଦ କରିପାରିବା ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ। ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗ ହୋଇ, ସେମାନେ ଭୂମିରେ ହରାଇ ପଡ଼ିଗଲେ, ଯେପରି ଆଶାହୀନ ଭିକ୍ଷୁକ। ସେ ବିରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଢାକିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ବିରଭଦ୍ର ତାଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ, ଗଦା ଏବଂ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରୋକିଦେଲେ। ଶେଷରେ, ତ୍ରିଶୂଳର ଆଘାତରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଦେଲେ।