ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭା ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବା ବିଷୟରେ ଅବଗତ କରିବା ପରେ ସେ ଏଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ତାଙ୍କୁ କହାଗଲା, “ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମେ ବିକିର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛ, ତୁମ ପ୍ରଭା ତାଙ୍କ ପ୍ରଭା ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି।” ଏବେ, ମହିଷ ଓ ତାରାଗଣକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ ଦିଆଯାଇଲା। ସେମାନେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସ୍ୱ ନିଜ ନିବାସକୁ ଫେରିଗଲେ, ତାଙ୍କ ଅସନ୍ତୋଷ ଦୂର ହୋଇଗଲା। ଏହା ପରେ, ସେ ତପସ୍ୟାରୁ ମୁହଁ ଘୁଅଇ, ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଘରକୁ ଯାଇଲେ। ମହାମନା ସେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶୃଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକରେ ଘୁଞ୍ଚିବାରେ ଲାଗିଲେ। ଭକ୍ତି ସହିତ ସେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ, ଭଗବାନ ଏହି ରାତି ଏଠାରେ ବିତାଇଲେ। କହାଗଲା, “ଏଠାରେ ରୁହନ୍ତୁ, ମହାପ୍ରଭୁ, ତପସ୍ୟା ସାଧନା ପାଇଁ।” ସେ ତାଙ୍କ ଗୃହ ତ୍ୟାଗ କରି, ଆଶ୍ରମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇ, କୌଣସି ଅଟାଳି ନଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଲେ। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ମହାପର୍ବତର ଶୁଭ କନ୍ୟା କାଳୀ ଆସିଲେ। ହରା, ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ତାଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ ଦେଇ, ଏଠାରେ ରହିଲେ। ଚମକୁଥିବା ମହିଳା, ତାଙ୍କ ସଂଗୀନୀ ସହିତ, ହରାଙ୍କ ଚରଣରେ ନମନ କଲେ। ତାପରେ, “ଏହାଠିକ୍ ନୁହେଁ,” ବୋଲି ହରା ତାଙ୍କ ସହିତ ଅନ୍ୟ ସହଚରମାନେ ସହିତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ପାର୍ବତୀ ଭିତରେ ଦୁଃଖରେ ଜଳି, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ। ଶଙ୍କର ଧନୁଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ, ଲଳିତା ନାମକାରିଣୀ ସେ ହରାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଆଶାରେ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ପବିତ୍ର କାଠ, ଶୁଷ୍କ ଗ୍ରାସ, ଫଳ ଓ ମୂଳ ଏକତ୍ର କରି ତପସ୍ୟା କଲେ। କ୍ରିୟା ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ଶକ୍ତି ସହିତ, “ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ,” ବୋଲି କହିଲେ। ତାପରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ସେ ପବିତ୍ର ତନ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଛତା ଧରି, ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ଆଶ୍ରମରୁ ଆଶ୍ରମ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଲେ, ଅନ୍ତେ କାଳୀଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଲେ। ପ୍ରଥାନୁସାରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “କେଉଁଠି ଓ କେବେ ତୁମେ ବିଦାୟ ହେବେ? ଶୀଘ୍ର କହ। ଏବେ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ପୃଥୁଦକକୁ ଯିବି। ମାର୍ଗରେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କଲ, କେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କଲ?” ତାପରେ, କୁବ୍ଜାମ୍ର ତୀର୍ଥରେ ଓ ଜୟନ୍ତ ଚଣ୍ଡିକେଶ୍ୱରରେ, ସରସ୍ବତୀ ତୀରେ, ଅଗ୍ନି ବେଦିରେ ଓ ଭଦ୍ର ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲି। ଅଭିଲାଷା ବିନା ସ୍ନାନ କରି, ତୁମ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଛି। ମୁଁ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବାକୁ ଚାହେଁ, ଏହା ପାଇଁ ରୁଷ୍ଟ ହେଉନି। ଶିଶୁବୟସରୁ ଦେହ ନିୟମ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ। ଭୟଭୀତେ, ତୁମେ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କରିଛ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ ମନରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ଦେଖୁଛି। ଉପଭୋଗ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ସମୟରେ ହୁଏ, ଯୁବାବସ୍ଥା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଯାଏ। ତୁମେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ଉଚ୍ଚ ବଂଶ, ଧନ—ସବୁ ଅଧିକ ରୂପରେ ଅଛ। ତୁମେ ରେଶମ ପୋଶାକ ଛାଡ଼ି, କାହିଁକି ଚାଲା ମୂଳ ଶୂଳ ପିନ୍ଧୁଛ? ସେ ନାରଦକୁ ଭିକ୍ଷୁଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କଥା କହିଲେ, “ଶୁଣ, ଏହି କାଳୀ ହରାଙ୍କୁ ବରା ଭାବରେ ଚାହୁଁଛି।” ଭିକ୍ଷୁ ବଡ଼ ହସ ହସି, କହିଲେ, “ତୁମର ନରମ କୁନ୍ଡଳି ହସ୍ତ କିପରି ଶିବଙ୍କ ସର୍ପଧାରୀ ହସ୍ତ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେବ? ତୁମେ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ, ସେ ଭସ୍ମ ଲେପିତ—ଏହି ବିବାହ ମୋତେ ଯୋଗ୍ୟ ଲାଗୁନାହିଁ।” କାଳୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏମିତି କହନି, ଭିକ୍ଷୁ; ହରା ସବୁ ଗୁଣରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।