ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବତାମାନେ ଏକଠା ହେଇ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ଯଦି ଆମେ ବର୍ଷାର ଅଧିପତି ହେବାକୁ ପାରିବା, ତେବେ ଆମେ ଯିବା।" ଏହା ଶୁଣି ପୁରନ୍ଦର, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ, ଆପଣଙ୍କର ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କଲେ। ପୂର୍ବଜମାନେ ଏହି କ୍ରିୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ, ନିଜ କନ୍ୟା ସହ କଥା କହିଲେ। ସେ କନ୍ୟା ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ବଞ୍ଚିଲେ। ଏହି କନ୍ୟା ତିନିଟି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଝିଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଦେବୀମାନଙ୍କ ସମାନ ଥିଲା। ପରେ ଏକ ଚତୁର୍ଥ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯାହାଙ୍କୁ ସୁନାଭା ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିଲା। ମେନାଙ୍କର ବଡ଼ ଝିଅ ରାଗିଣୀ ନାମରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଅନ୍ୟ ଝିଅ କୁଟିଳା, ସେ ସଦା ଧଳା ମାଳା ଓ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ସବୁଠୁ ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ଝିଅ କଳୀ, ମେନାଙ୍କର ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଝିଅ ଥିଲେ। ଏହି ଶୁଭ ଦେବୀମାନେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। କୁଟିଳା, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ସମାନ ଚମକୁଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ନେଇଯିବାଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ, ମହାପୁରୁଷ ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଯିଏ ମହିଷାସୁରକୁ ବଧ କରିବେ, ସେ ପୁଅ ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କର।" ଏହି ଦୁଃଖିତାକୁ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ କହିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଶର୍ବଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଧାରଣ କରିପାରିବେ। ଦେବତା କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ ପ୍ରୟାସ କରିବି, ହେଲେ ଶର୍ବଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅତି ଭୟଙ୍କର।" ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କରି ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବି।" ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କହି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମହାପୁରୁଷ ବ୍ରହ୍ମା, ଆଦିପୁରୁଷ ଏହିପରି କହିଲେ, "ମୋର ଶାପରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଳରୂପ ହେବା।" ଏହି ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଜଳରୂପ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ବହିଗଲେ। ବେଦମାନେ—ଋକ୍, ସାମ, ଅଥର୍ବଣ, ଯଜୁସ୍—ର ଶକ୍ତିରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପବିତ୍ର କେଶ ଜଳରୂପ ହୋଇ ବହିଗଲା। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏହା ଅର୍ପଣ କରି, ପ୍ରଜାପତି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋ ତତ୍ତ୍ୱରେ ମିଶି, ତୁମେ ମହିଷାସୁରକୁ ବିନାଶ କରିବାର ଶକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ।" ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା କେବେ ଉଲ୍ଳଂଘନ କରିହେବା ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଏଠି ବଳପୂର୍ବକ ଉଲ୍ଳଂଘନ ହେଲା। କୃତ୍ତିକାର ସମ୍ପର୍କ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ପର୍ବତ କନ୍ୟା ଦୃଢ଼ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ସେ ତପସ୍ୟାକୁ ରୋକିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ଆସି ଏକ ଜନା ଏପରି କହିଲେ। ଏପରି ଆସି, ସେ ଝିଅ ତପସ୍ୟା ର ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ। ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ମନରେ ଧରି, ଅତି ଦୁଃସ୍ଥ ତପସ୍ୟା କଲେ। "ହିମାଳୟରେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା କଳୀକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।" ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ସମସ୍ତେ ନିଜେ ଏଠାକୁ ଆସିପାରିଲେ ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଅତିରିକ୍ତ ବୋଲି ଜଣାଇଲେ, ସେ ଏଠାରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଉଡ଼ିଲେ। "ତୁମେ ଅବଶ୍ୟ ବିକିର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛ, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା କଳୀଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛ।" "ମହିଷା ଓ ତାଙ୍କ ସହ ତାରାମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ ହେବା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କର।" ଏହିପରି କହି, ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ, ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା। ତପସ୍ୟାରୁ ମୁହଁ ଫେରି, ସେ ନିଜ ଜନା ସହ ଘରକୁ ଗଲେ। ମହାପୁରୁଷ, ଉତ୍ତମ ଶିଖର ଥିବା ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭ୍ରମଣ କରିଲେ। ଆସ୍ଥା ସହିତ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ପ୍ରଭୁ ସେ ରାତି ଶିବିରରେ ଅତିବାହିତ କଲେ। "ଏଠାରେ ରୁହ, ମହାପ୍ରଭୁ, ତପସ୍ୟା ସଫଳ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ।" ସେ ନିଜ ଗୃହ ତ୍ୟାଗ କରି, ଆଶ୍ରମରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ରହିଲେ। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଲେ, ଶୁଭ କଳୀ, ପର୍ବତରାଜଙ୍କର ଝିଅ।