ସେ ଯେତେବେଳେ ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ—ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କନ୍ୟା, ପ୍ଲକ୍ଷ ବୃକ୍ଷରୁ ଜନ୍ମିତା, ଓ ଯାହାଙ୍କ ଜିଭ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ। ସେଇ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଦେବୀ ଅନେକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ତଟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ। ପୁନି ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ତର ବେଦୀ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେ ଚାରିପଟେ ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନ ପରିମାଣରେ ଆସିଲେ। ଏହି ବେଦୀ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଥିବାରୁ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ଏହାକୁ "ଉତ୍ତର ବେଦୀ" ବୋଲି କହନ୍ତି। ଏଠି ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଳି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଦକ୍ଷିଣ ବେଦୀ ହେଉଛି ବିରଜା, ଯାହା ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ସମନ୍ତପଞ୍ଚକ ବି ଉତ୍ତମ ଓ ଅବିନାଶୀ ଉତ୍ତର ବେଦୀ ଭାବରେ ପରିଚୟ ପାଏ। "ମୁଁ ତୁମ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିବି, ଚେଷ୍ଟା କରିବି," ଏଭଳି କହି ରାଜା ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅପୂର୍ବ ପୌଣ୍ଡ୍ରକ ଯାମ୍ୟମହିଷ ନାମକ କ୍ଷେତ୍ର ସୃଷ୍ଟି କରି, ଚାଷ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱୟଂକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ପଚରାଗଲା, "ହେ ରାଜନ୍, ଏଠି କ’ଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଉଛ?" ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ପବିତ୍ରତା, ଦାନ, ଯୋଗ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟାର ଚର୍ଯ୍ୟା କରୁଛି।" ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ଯୋଗ ଲାଭ ହେଲା, ସେ ହସି ଏଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ। ରାଜା ସେଠାରୁ ସପ୍ତ କ୍ରୋଶ ପରିମାଣ ଜମିକୁ ଚାଷ କଲେ। ତାପରେ ରାଜା ମହାନ ଅଷ୍ଟଧର୍ମ ପ୍ରକାଶ କଲେ। "ଏହି ଜମି ଦିଅ, ମୁଁ ଉଠା କରିଦେବି, ତୁମେ ଚାଷ କର," ଏମିତି କହିଲେ। ମୁଁ ତାହା ଦେଖି, ତାଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ବାହୁକୁ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁରନ୍ତ କାଟିଦେଲି। ରାଜାଙ୍କ ବାମ ବାହୁ ଦାନ ଦେଇ କାଟି ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତଥାପି ଏହା ମୋ ଦ୍ୱାରା ହେଲା। ଯେତେବେଳେ କୁହାଗଲା, "ମୁଁ ଵରଦାତା," ତେବେ କୁରୁମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏକ ବର ଚାହିଲେ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଓ ପିତୃମୃତ୍ୟୁ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବୃହତ୍ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ, ଯଥା ହୋମ, ବଳି, ଶୁଭ-ଅଶୁଭ, ଏଠି କୃତ କଲେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଅବିନାଶୀ ରହିବ। ରାଜାଙ୍କ ଏହି ଅନୁରୋଧରେ, ମୁଁ ସେଉଁଠି "ତଥାସ୍ତୁ" କହି ଉତ୍ତର ଦେଲି। "ଜୀବନ ଶେଷରେ, ହେ ଧୃଡ଼ଚିତ୍ତ, ତୁମେ କେବଳ ମୋତେ ଲୟ ପାଇବ।" ଏଠି ପ୍ରାଚାର୍ଯ୍ୟମାନେ ହଜାର ହଜାର ବଳି କରିବେ। ଏଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ନାମକ ଯକ୍ଷ, ଓ ବାସୁକି ନାଗ, ରାଜା ଅଜାବନ, ଓ ମହାଦେବ ଅଗ୍ନି (ପାଵକ) ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାଥୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ଅଛନ୍ତି। ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଜୀବ-ଅଜୀବ ଏଠି ସ୍ନାନକୁ ଅନୁମତି ଦେଉନାହାନ୍ତି। ଏଠାରେ ପବିତ୍ର ନଦୀ ଶୁଭ ଶୈବଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୂର୍ବଦିଗକୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଯେଉଁଠି ଅନେକ ଲୋକ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ଓ ଆକାଶ—ପ୍ରଥମେ ବିଶାଳ ଜଳ ଏଠି ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଦେଖା ଦେଲା। ପରେ, ସେହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଳ ପୃଥିବୀ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲା। "ଏଠି ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ରହିଛି, ସେଉଁଠି ଯାଅ," ଏମିତି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ସେଇ ପବିତ୍ର ତିଥି ଅବିନାଶୀ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଅଛି। ସେଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅ। ସେମାନେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ପୃଥୂଦକ ତୀର୍ଥରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ତିଥି, ଯାହା ପାପ ହଟାଏ, ତୁମ ପାଇଁ ଆସିଛି। "ହେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ଦେବମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କର," ଏମିତି କୁହାଗଲା।