ସମୟ ଗତିରେ, ସମ୍ବରଣଙ୍କ ପୁତ୍ର କୁରୁ ନବବର୍ଷ ବୟସରେ ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କଲେ । ସେ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଅर्जନ କରିଲେ । ପୃଥିବୀରେ ସେ ପୁରୁଷୋत्तମ କୁରୁ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ । ଏହି କୁରୁ ଏକ ଉଚ୍ଚ କୁଳରେ ବିବାହ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଉଚ୍ଚ କୁଳର କନ୍ୟା ପାଉଲୋମୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯାଇଲା । କୁରୁ, ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ପାଉଲୋମୀଙ୍କ ସହ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଭଳି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲେ । ଏହି ଘଟଣା ସବୁ ଜାଣି, ଶାସ୍ତ୍ର ଉନୁସାରେ ତାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରାଯାଇଲା । କୁରୁ ଏବେ ପୃଥିବୀ ଓ ତାହାର ଜନସମୂହକୁ ବାପା ଭଳି ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିଥିଲେ । ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଜାପାଳକ ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ଯେତେବେଳେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା, ସେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରିଥିଲେ । ରାଜା ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଚାରିପାଖ ଭ୍ରମଣ କଲେ । ଏହା ପ୍ରାପ୍ତ କରି ସେ ଆନ୍ତରିକ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ । ଏବେ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଝିଅ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ଯିଏ ପ୍ଲକ୍ଷ ବୃକ୍ଷରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ଜିହ୍ୱା ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ । ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ତୀରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ । ପୁଣି ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ତର ବେଦୀକୁ ଗଲେ, ଯାହା ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଅଭିଗମ୍ୟ । ଏହି ବେଦୀ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଥିବାରୁ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ଏହାକୁ ‘ଉତ୍ତର ବେଦୀ’ ବୋଲି କହନ୍ତି । ଏଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶିବ ନିଜେ ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ବଳି ଦେଇଥିଲେ । ଦକ୍ଷିଣ ବେଦୀକୁ ବିରଜା କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଅନନ୍ତ ଫଳଦାୟିନୀ । ସମନ୍ତପଞ୍ଚକ ମଧ୍ୟ ଏକ ଅବିନାଶୀ ଉତ୍ତମ ବେଦୀ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । କୁରୁ ସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ—“ମୁଁ ଏଠାରେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିବି, ଚାଷ କରିବି ।” ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପୌଣ୍ଡ୍ରକ ଯାମ୍ୟମହିଷ ତିଆରି କଲେ ଓ ଚାଷ କରିବାକୁ ନିଷ୍ଠା କଲେ । ତେବେ କିଏ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—“ହେ ରାଜା, ଏଠାରେ ଆପଣ କଣ କରିବାକୁ ଯୋଜନା କରୁଛନ୍ତି?” କୁରୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—“ମୁଁ ଏଠାରେ ପବିତ୍ରତା, ଦାନ, ଯୋଗ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ଚାଷ କରୁଛି ।” ହଠାତ୍ ସେ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ଯୋଗ ଲାଭ କରି, ହସି ଏଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ । ତା’ପରେ ରାଜା ଚାରିପାଖ ସାତ କ୍ରୋଶ ଜମି ଚାଷ କଲେ । ପଛରେ ରାଜା ମହାନ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ଧର୍ମ ପ୍ରକାଶ କଲେ । କିଏ ଗଲେ—“ଏହି ଜମି ଦିଅ; ମୁଁ ଏଠାରେ ଲଙ୍କା କାଟିବି, ତୁମେ ଚାଷ କର ।” ମୁଁ ତାହା ଦେଖି, ତାଙ୍କ ବିସ୍ତୃତ ବାହୁକୁ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଛେଦିତ କଲି । ରାଜାଙ୍କ ବାମ ହାତ ଦିଆଯିବା ଓ କାଟି ଦିଅଯିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ସେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ହେଲା । ଯେତେବେଳେ କୁହାଗଲା—“ମୁଁ ଵରଦାନ ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ,” ତେବେ କୁରୁମଧ୍ୟ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର ଚାହିଲେ । ସେ ଅଞ୍ଚଳରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଓ ପିତୃଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ମିଳୁ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯଥା ହୋମ, ବଳି ଆଦି ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ କରାଯାଉଥିଲେ, ଶୁଭ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଯେହେଉଁନା କାରଣ, ଏଠାରେ ଅମର ଫଳ ମିଳୁ । ଏପରି କହିଲେ, ମୁଁ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲି—“ତଥାସ୍ତୁ । ତୁମେ ଜୀବନର ଶେଷରେ ମୋତେ ଲୟ ହେବ ।” ଏଠାରେ ପୂଜାରୀମାନେ ହଜାର ହଜାର ଯଜ୍ଞ କରିବେ । ଏଠି ଚନ୍ଦ୍ର ନାମକ ଯକ୍ଷ, ବାସୁକି ନାମକ ନାଗ, ଅଜାବନ ନାମକ ରାଜା ଓ ମହାଦେବ ପାୱକ (ଅଗ୍ନି) ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାଥିମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁସରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ରହିବେ ।