ଏକ ଦିନ, ଦୀପ୍ତିମାନ ହସରେ ଏବଂ ଗର୍ଜନର ସ୍ୱରରେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷ ଉତ୍ତର ଦେଲେ— “ତମେମାନେ କିଏ ଦ୍ୱାରା ଏଭଳି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛ?” ସେ ଆଉ କହିଲେ, “ଏପରି କିଛି କର, ଯାହା ଉପରେ ଭରସା କରି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବ। ଏଠାରେ ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟା ଅଛି, ଯାହାର ନାମ ମେନା। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ହିମପର୍ବତରୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କର। ଡକ୍ଷର କ୍ରୋଧରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ମେନା ଜୀବନକୁ ଅପବିତ୍ରତାରୁ ଶୁଧ କରିଥିଲେ। ସେ ମହିଷ ଦେମନ ଓ ତାଙ୍କର ଅନୁୟାୟୀମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବେ। ଏଠାରେ, ବିସ୍ତୃତ ଜଳର ତୀରେ ଥିବା ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ, ଅବିନାଶୀ ପିତୃମାନେ ପୂଜା ହେଉ। ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ବିଲୟ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଭଳି କରନ୍ତୁ।” ସମସ୍ତେ ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ— “ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ଆମେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାଁ। ଯେଉଁଠାରେ ଦିବ୍ୟ ପିତୃମାନେ ଆମେ ବିଦାୟ ନେବା ସମୟରେ ପୂଜା କରିପାରିବା।” ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଏହି ପବିତ୍ର ଦିନ ବିଷୟରେ କହିଲେ। ହଳ ଚାଷର ଆରମ୍ଭରେ, ସଂବରଣ ତାରାମଣ୍ଡଳରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ସେ ଶିଶୁବାୟସରୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ ଏବଂ ସର୍ବଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭକ୍ତ ଥିଲେ। ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମନୋବୃତ୍ତି ଅନ୍ତର୍ଗତ ବ୍ୟକ୍ତି ସଂବରଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବେଦ ଶିଖାଇଥିଲେ। ସଂବରଣ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଅପ୍ରତିମ ତପସ୍ୟାର ଧନ ଭାବେ ଦେଇ, ଭୈଭ୍ରାଜକୁ ଗଲେ ଏବଂ ପରେ ମନୋଭ୍ରାନ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧରେ ଅତୃପ୍ତ ହୋଇ ଚାରିପାଖରେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ନୀଳ କମଳ, ଲାଲ କମଳ, ଧଳା କମଳ, ଦିନ ଫୁଟୁଥିବା କମଳ ମଧ୍ୟରେ, ସଂବରଣ ଏକ ଅତିଶୟ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟାକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ କନ୍ୟା ସଂବରଣଙ୍କୁ ଦେଖି ମନରେ ପ୍ରେମର ବାଣରେ ବିଧ୍ଧ ହେଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କର ଅସ୍ଥିର ଆସନରୁ ଘୋଡାରୁ ପଡିଗଲେ। ସେମାନେ ଏଗି ଆସି ରାଜାକୁ ଜଳ ଛିଟିଲେ, ଏବଂ ସେ ଏକ କ୍ଷଣରେ ଚେତନାରେ ଫେରିଲେ। ସେମାନେ ମଧୁର ବାକ୍ୟରେ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କଲେ, ଜଳର ଭଳି। ତାପରେ ସଂବରଣ ଦେବତା ଭଳି ଇଚ୍ଛାମୱାନ୍ୟ ହୋଇ ମେରୁ ଶିଖରକୁ ଗଲେ। ସେ ଦିନରେ ଖାଇ ନଥିଲେ, ରାତିରେ ଶୁଇ ନଥିଲେ। ତପସ୍ୟାର ଧନ ରାଜାକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା କରୁଥିଲା, ଦୁଃଖରେ ତାଳି ଯାଉଥିଲେ। ସଂବରଣ ଦେବତା ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ରଥରେ ଦେଖିଲେ। ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ଅଭିବାଦନ କରି, ସଂବରଣ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଥରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଦୀପ୍ତିମାନ ବରୁଣୀ ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚମକୁଥିଲେ। ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ପରେ, ସଂବରଣ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ତାଙ୍କ ଆସିବାର କାରଣ ବ୍ୟଖ୍ୟା କଲେ— “ସଂବରଣଙ୍କ କନ୍ୟା ପାଇଁ; ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।” ସଂବରଣ ରାଜାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଘରକୁ ଆସିଥିବା ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଅନୁଗ୍ରହ କଲେ। ଏହି ମହାରାଜାକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ହାତ ଜୋଡି ଦେବୀ ବରୁଣୀଙ୍କୁ କହିଲେ— “ମୁଁ ଜଙ୍ଗଲରେ ସେ ପ୍ରିନ୍ସକୁ ଦେଖିଥିଲି—ଅମରପୁତ୍ର ଭଳି; ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ଦେଖି ଚିହ୍ନିପାରିଲି। ତାଙ୍କର କଟି ସିଂହର ଭଳି, ତାଙ୍କର କମର ସ୍ଲିମ୍, ତିନିଟି ଭ୍ରୂଣି ଚିହ୍ନ ଅଛି। ତାଙ୍କର ହାତ ପା ଲଟସ୍ ପତ୍ରର ଭଳି ଆକୃତି, ମୁଣ୍ଡ ଛତା ଭଳି ଚମକୁଅଛି। ତାଙ୍କର ଆଙ୍ଗୁଠି ଲମ୍ବା ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଯୋଡା, ଦାନ୍ତ ମନୋହର, ହାତ ପାରେ ଦିଖିବା ଦାନ୍ତର ଭଳି। ସେ ପ୍ରିନ୍ସ ପାଞ୍ଚଟି ସ୍ଥାନରେ ଲାଲ, ଚାରିଟି ସ୍ଥାନରେ କଳା, ତିନିଟି ସ୍ଥାନରେ ବଙ୍କ ଅଛି।