दृष्टमात्रस्त्रिणेत्रेण निपपात ततो ऽमबरात्
त्रिनेत्रधारीने पाहताच, तो लगेच आकाशातून खाली पडला.
यदृच्छया निपतितो यन्त्रमुक्तो यथोपलः
योगायोगाने तो पडला, जणू बंधनातून सुटलेला दगड.
निपपातान्तरिक्षात् स वृतः किन्नरचारणैः
तो आकाशातून खाली पडला, किन्नर आणि चारणांनी वेढलेला.
अर्द्धपक्वं यथा तालात् फलं कपिभिरावृतम्
जसं अर्धवट पिकलेलं ताडफळ माकडांनी वेढलेलं असतं तसं.
निपतस्व हरिक्षेत्रे यदि श्रेयो ऽभिवाञ्छसि
‘तुला खरं कल्याण हवं असेल तर हरिक्षेत्रात पड.’
किं तत् क्षेत्रं हरेः पुण्यं वदध्वं शीघ्रमेव मे
‘हरिचं ते पुण्य क्षेत्र कोणतं? मला लवकर सांगा!’
साम्प्रतं वासुदेवस्य भावि तच्छङ्करस्य च
आता हे वासुदेव आणि शंकर यांच्यासाठी ठरलेले आहे.
एतत् क्षेत्रं हरेः पुण्यं नाम्ना वाराणसी पुरी
हे हरिचे पवित्र क्षेत्र म्हणजेच वाराणसी नगरी आहे.
वरणायास्तथैवास्यास्त्वन्तरे निपपात ह
वरुणा आणि असि या दोन नद्यांच्या मध्ये ते खरेच उतरले.
वरणायां समभ्येत्य न्यमज्जत यथेच्छया
वरुणा नदीत जाऊन, ते आपल्या इच्छेप्रमाणे तिथे बुडाले.
लुलंस्त्रिणेत्रवह्न्यार्त्तो भ्रमते ऽलातचक्रवत्
त्रिनेत्रीच्या ज्वाळांनी व्याकुळ होऊन, तो अग्नीच्या चक्रासारखा भटकत होता.
नागा विद्याधराश्चापि पक्षिणो ऽप्सरसस्तथा
नाग, विद्याधर, पक्षी आणि अप्सरा हे सगळे,
तावन्तो ब्रह्मसदनं गता वेदयितुं मुने
इतके लोक ब्रह्माच्या निवासस्थानी जाऊन, हे सांगण्यासाठी गेले, हे मुनी.
रम्यं महेश्वरावासं मन्दरं रविकारणात्
महेश्वराचे रम्य निवासस्थान असलेला मंदार पर्वत, सूर्यामुळे आणला गेला.
प्रसाद्य भास्करार्थाय वाराणस्यामुपानयत्
त्याला प्रसन्न करून, सूर्याच्या कारणासाठी त्याने मंदार पर्वत वाराणसीत आणला.
कृत्वा नामास्य लोलेति रथमारोपयत् पुनः
त्याला 'लोला' हे नाव देऊन, पुन्हा रथावर ठेवले.
सबान्धवं सनगरं पुनरारोपयद् दिवि
आपल्या नातेवाईकांसह आणि नगरीसह, त्याला पुन्हा स्वर्गात नेले.
प्रणम्य केशवं देवं वैराजं स्वगृहं गतः
केशव या देवतेला वंदन करून, वैराजा आपल्या घरी परत गेला.
दिवाकरो भूमितले भवेन क्षिप्तस्तु दृष्ट्या न च संप्रदग्धः
भवाच्या दृष्टिने पृथ्वीवर फेकला गेला तरी, सूर्य जळून गेला नाही.
स्वयंभुवा चापि निशाचरेन्द्रस् त्वारोपितः खे सपुरः सबन्धुः
स्वयंभूने रात्रभ्रमण करणाऱ्यांचा स्वामी, त्याच्या नगरीसह आणि नातेवाईकांसह आकाशात नेला.
आराधनाय देवाभ्यां हरीशाभ्यां वदस्व तान्
हरी आणि ईश या दोन देवांची पूजा कशी करावी, ते मला सांग.
आराधनाय शर्वस्य केशवस्य च धीमतः
शर्व आणि बुद्धिमान केशव यांच्या पूजेसाठी,
तदा स्वपिति देवेशो भोगिभोगे श्रियः पतिः
त्या वेळी देवांचा स्वामी, श्रीचा पती, सर्पाच्या पिळ्यांवर झोपतो.
देवानां मातरश्चापि प्रसुप्ताश्चाप्यनुक्रमात्
आणि देवतांच्या माताही, एकामागून एक, झोपल्या आहेत.
सर्वमनुक्रमेणैव पुरस्कृत्य जनार्दनम्
सर्व गोष्टी योग्य क्रमाने करून, प्रथम जनार्दनाची पूजा करावी.
एकादश्यां जगत्स्वामी शयनं परिकल्पयेत्
एकादशीच्या दिवशी, जगाचा स्वामी शयनाला जावा.
कृत्वोपवीतकं चैव सम्यक्संपूज्य वै द्विजान्
यज्ञोपवीत घालून, द्विजांची नीट पूजा करावी.
लब्ध्वा पीताम्बरधरः स्वस्ति निद्रां समानयेत्
पिवळ्या वस्त्रात, शुभाशीर्वाद घेऊन, त्याला झोपवावे.
कदम्बानां सुगन्धानां कुसुमैः परिकल्पिते
कदंबाच्या सुगंधी फुलांनी सजवलेल्या पलंगावर,
सौवर्णपङ्कजकृते सुखास्तीर्णोपधानके
सुवर्ण कमळ बनवून, मऊ आणि नीट अंथरूण घालावे.