मन्दाकिनीवेगनिभां वहन्तीम् प्रवर्तयन्तो भयदां नदीं च
मन्दाकिनीच्या प्रवाहासारखी भीतीदायक नदी त्यांनी सुरू केली.
पिशाचरक्षोगणपुष्टिवर्धनीमुत्तर्तुमिच्छद्भिरसृग्नदी बभै
ती रक्ताने वाहणारी नदी, पिशाच्च आणि राक्षसांच्या सैन्याला बळ देणारी, पलीकडे जायला निघालेल्यांना अत्यंत भयंकर वाटत होती.
नयन्ति तान्प्सरसां गणाग्र्या हता रणे ये ऽभिमुखास्तु शूराः
रणांगणात मृत्यूला सामोरे गेलेले शूर वीर, जे मारले गेले, त्यांना अप्सरांचा प्रमुख समूह घेऊन जातो.
सहस्रक्षो महाचापमादाय व्यसृजच्छरान्
सहस्रनेत्रीने आपला मोठा धनुष्य उचलून बाण सोडले.
पुरन्दराय चिक्षेप शरान् बर्हिणवाससः
त्याने मोरपिसांची वस्त्रे घातलेल्या पुरंदरावर बाणांचा वर्षाव केला.
रुक्मपुङ्खैर्महावेगैराजघ्नतुरुभावपि
दोघांनीही एकमेकांवर सोन्याच्या पिसांनी मढवलेले वेगवान बाण सोडले.
चिक्षेप दैत्यराजाय तं ददर्श तथान्धकः
त्याने दैत्यराजावर बाण सोडला आणि अंधकाने ते पाहिले.
तान् भस्मसात्तदा चक्रे नगानिव हुताशनः
मग त्याने त्यांना जणू काही आग पर्वतांना जाळते तसे राख केली.
समाप्लुत्य रथात्तस्थौ भुवि बाहु सहायवान्
रथातून उडी मारून तो जमिनीवर उभा राहिला, त्याचे हात बळकट आणि सोबती होते.
भस्म कृत्वाथ कुलिशमन्धकं समुपाययौ
त्यांना राख करून तो वज्र घेऊन अंधकाजवळ गेला.
पातयामास बलवान् जगर्ज च तदान्धकः
बलवान अंधकाने शत्रूंना खाली पाडले आणि मोठ्याने गर्जना केली.
ववर्ष तान् वारयन् स समभ्यायाच्छतक्रतुम्
त्याने त्यांच्यावर वारांचा वर्षाव केला, त्यांना मागे हटवले आणि शतक्रतूकडे पुढे गेला.
गजेन्द्रं पातयामास प्रहारैर्जर्जरीकृतम्
त्याने गजेंद्रावर जबरदस्त प्रहार केले आणि त्याला खाली पाडले.
पाणिना वज्रमादाय प्रविवेशामरावतीम्
हातात वज्र घेऊन तो अमरावतीत प्रवेश केला.
पातयामा द्रत्येन्द्रः पादमुष्टितलादिभिः
इंद्राने पाय, मुठ आणि इतर प्रहारांनी शत्रूंना खाली पाडले.
समभ्यधावत् प्रह्लादं हन्तुकामः सुरोत्तमः
सर्वोत्तम देवता प्रल्हादाला मारण्यासाठी त्याच्यावर धावून गेला.
हिरण्यकशिपोः पुत्रश् चापमानम्य वेगवान्
हिरण्यकशिपूचा वेगवान पुत्र धनुष्य वाकवून सज्ज उभा राहिला.
शातयित्वा प्रचिक्षेप दण्डं लोकभयङ्करम्
त्याने ते फोडून, जगाला भयभीत करणारा दंड फेकला.
जज्वाल कालग्निनिभो यद्वद् दग्धुं जगत्त्रयम्
तो काळाच्या आगीसारखा प्रज्वलित झाला, जणू तीनही जग जाळायला निघाला आहे.
प्राक्रोशन्ति हतः कष्टं प्रह्लादो ऽयं यमेन हि
ते दुःखाने ओरडले, 'अरेरे, प्रह्लाद यमाने मारला!'
प्रोवाच मा भैष्टच मयि स्थिते को ऽयं सुराधमः
तो म्हणाला, 'घाबरू नका; मी इथे असताना, हा दैवतांचा शत्रू कोण आहे?'
जगर्ज च महानादं यथा प्रावृषि तोयदः
त्याने जोरात गर्जना केली, जशी पावसाळ्यात मेघ गर्जतो.
साधुवादं ददुर्हृष्टा दैत्यदानवयूथपाः
दैत्य आणि दानवांच्या सेनापतींनी आनंदाने 'शाबास' असे उद्गार काढले.
दुःसहं दुर्धरं मत्वा अन्तर्धानमगाद् यमः
हे सहन करणे अशक्य आहे असे समजून, यम अदृश्य झाला.
दारयामास बलवान् देवसैन्यं समन्ततः
तो बलवान सर्व बाजूंनी देवांची सेना फाडू लागला.
गदया दारयामास तमभ्यागाद् विरोचनः
त्याने गदेद्वारे प्रहार केला आणि विरोचन त्याच्यावर चालून आला.
जलेशं ताडयामास मुद्गरैः कणपैरपि
त्याने जलाधिपतीवर मुगद आणि दगडांनी वार केले.
अभिद्रुत्य बबन्धाथ पाशैर्मत्तगजं बली
तो धावत गेला आणि बलवानाने मदमस्त हत्तीला दोऱ्यांनी बांधले.
वरुणं च समभ्येत्य मध्ये जग्राह नारद
नारदाने वरुणाजवळ जाऊन, त्याला मधोमध पकडले.
ममर्द च तथा पद्भ्यां सवाहं सलिलेश्वराम्
त्याने पायांनी जलाधिपती आणि त्यांच्या वाहनांना तुडवले.