पद्भ्यां दैवतसैन्यानि अभिद्रवितुमुद्यतौ
दैवतांची सैन्ये स्वतःच्या पायांनी शत्रूवर चालून गेली.
रजसा संवृतो लोकी पिङ्गवर्णेन नारद
नारद, धुळीने झाकलेला हा सारा जग पिंगट रंगाचा दिसत होता.
स्वानेवानये निजघ्नुर्वै परानन्ये च सुव्रत
काहींनी आपल्या बाजूच्या लोकांवर हल्ला केला, तर काहींनी शत्रूंवर वार केले.
गजो मत्तगजेन्द्रं च सादी सादिनमभ्यगात्
हत्तीने दुसऱ्या मदमस्त हत्तीवर झडप घातली, आणि घोडेस्वाराने दुसऱ्या घोडेस्वारावर आक्रमण केले.
परस्परं तु प्रत्यघ्नन्नन्योन्यजयकाङ्क्षिणः
एकमेकांवर विजय मिळवण्यासाठी ते परस्परांशी झुंजू लागले.
प्रावर्तत नदी घोरा शमयन्ती रणाद्रजः
त्या रणभूमीतील धुळ शांत करणारी एक भयंकर नदी उगवली.
गजकुम्भमाहकूर्मा शरमीना दुरत्यया
त्या नदीत हत्तींची डोकी कासवांसारखी होती आणि बाण मास्यासारखे होते, त्यामुळे ती ओलांडता येणे अशक्य होते.
अन्त्रशैवलसंकीर्णा पताकाफेनमालिननी
ती नदी आतड्यांनी भरली होती जणू काही ती शेवाळाने आच्छादलेली आहे, आणि ध्वजांच्या फेसाने ती माळ घातल्यासारखी दिसत होती.
वनवायसकादम्बा गोमायुश्वापदाकुला
त्या नदीत वनातील पक्षी, बगळे, कोल्हे आणि रानटी जनावरे गर्दीने वावरत होते.
रथप्लवैः संतरन्तः शूरास्तां प्रजगाहिरे
शूरवीरांनी रथांना तराफ्यासारखे वापरून त्या खोल नदीत उतरून तिला ओलांडले.
समुत्तरन्तो वेगेन योधा जयधनेप्सवः
विजयाची आस धरलेले योद्धे वेगाने त्या नदीतून बाहेर पडले.
रक्षांसि यक्षाश्च सुसप्रहृष्टाः पिशाचयूथास्त्वभिरेमिरे च
राक्षस, यक्ष आणि आनंदित पिशाच्चांची टोळी तिथे आनंद साजरा करू लागली.
वसां विलुम्पन्ति च वनिस्फुरन्ति गर्जन्त्यथान्योन्यमथो वयांसि
ते मांस फाडू लागले, उड्या मारू लागले, एकमेकांवर गर्जना करू लागले, आणि पक्षीदेखील तसेच करत होते.
शस्त्रप्रतप्ता निपतन्ति चान्ये युद्धं श्मशानप्रतिमं बभूव
शस्त्रांनी भाजलेले काही जण खाली कोसळले; ती लढाई जणू स्मशानासारखी झाली.
युद्धं बभौ प्राणपणेपविद्धं द्वन्द्वे ऽतिशस्त्राक्षगतो दुरोदरः
जीवावर उदार होऊन लढणारे, शस्त्र आणि पास्यात कुशल, उपासमारीने कातावलेले योद्धे समोरासमोर उभे राहिले आणि ती लढाई तेजाने उजळून निघाली.
मत्तेभष्टष्टस्थितमुग्रतेजसं समेयिवान् देवपतिं शतक्रतुम्
त्या वेळी मदमस्त हत्तीवर आरूढ, प्रखर तेजाचा देवांचा राजा शतक्रतु तिथे प्रकट झाला.
प्रह्लादनामा तुरगाष्टयुक्तं रथं समास्थाय समुद्यातास्त्रः
प्रह्लाद नावाचा योद्धा आठ घोड्यांनी जोडलेल्या रथावर बसून, शस्त्र उंचावून युद्धासाठी सज्ज झाला.
वायुं समभ्येत्य च शम्बरो ऽथ मयो हुताशं युयुधे मुनीन्द्र
नंतर शंबराने वायूला भिडले, मयाने अग्नीशी युद्ध केले, हे श्रेष्ठ मुनी.
सुरान् हुताशार्कवसूरकेश्वरान् द्वन्द्वं समासाद्य महाबलान्विताः
अग्नी, सूर्य, वायू आणि ग्रहांचे स्वामी हे देव आपल्या बलाढ्य शत्रूंना समोरासमोर भिडले.
मुञ्चन्ति नाराचगणान् सहस्रश अगच्छ हे तिष्ठसि किं ब्रुवन्तः
ते हजारो लोखंडी बाण सोडू लागले आणि 'जा! थांब! काय उभा आहेस?' असे ओरडू लागले.
मन्दाकिनीवेगनिभां वहन्तीम् प्रवर्तयन्तो भयदां नदीं च
मन्दाकिनीच्या प्रवाहासारखी भीतीदायक नदी त्यांनी सुरू केली.
पिशाचरक्षोगणपुष्टिवर्धनीमुत्तर्तुमिच्छद्भिरसृग्नदी बभै
ती रक्ताने वाहणारी नदी, पिशाच्च आणि राक्षसांच्या सैन्याला बळ देणारी, पलीकडे जायला निघालेल्यांना अत्यंत भयंकर वाटत होती.
नयन्ति तान्प्सरसां गणाग्र्या हता रणे ये ऽभिमुखास्तु शूराः
रणांगणात मृत्यूला सामोरे गेलेले शूर वीर, जे मारले गेले, त्यांना अप्सरांचा प्रमुख समूह घेऊन जातो.
सहस्रक्षो महाचापमादाय व्यसृजच्छरान्
सहस्रनेत्रीने आपला मोठा धनुष्य उचलून बाण सोडले.
पुरन्दराय चिक्षेप शरान् बर्हिणवाससः
त्याने मोरपिसांची वस्त्रे घातलेल्या पुरंदरावर बाणांचा वर्षाव केला.
रुक्मपुङ्खैर्महावेगैराजघ्नतुरुभावपि
दोघांनीही एकमेकांवर सोन्याच्या पिसांनी मढवलेले वेगवान बाण सोडले.
चिक्षेप दैत्यराजाय तं ददर्श तथान्धकः
त्याने दैत्यराजावर बाण सोडला आणि अंधकाने ते पाहिले.
तान् भस्मसात्तदा चक्रे नगानिव हुताशनः
मग त्याने त्यांना जणू काही आग पर्वतांना जाळते तसे राख केली.
समाप्लुत्य रथात्तस्थौ भुवि बाहु सहायवान्
रथातून उडी मारून तो जमिनीवर उभा राहिला, त्याचे हात बळकट आणि सोबती होते.
भस्म कृत्वाथ कुलिशमन्धकं समुपाययौ
त्यांना राख करून तो वज्र घेऊन अंधकाजवळ गेला.