हरयो रथवाहाश्च आदित्या मुनिसत्तम
मुनीश्रेष्ठा, आदित्यांसाठी घोडे आणि रथ चालवणारे आहेत.
किन्नरा भुजगारूढा हयारूढौ तथाश्विनौ
किंनर सर्पांवर बसलेले आहेत, आणि अश्विन घोड्यांवर आरूढ आहेत.
सुकारूढाश्च कवयो गन्धर्वाश्च पदातिनः
कवी पोपटांवर बसलेले आहेत आणि गंधर्व पायदळ आहेत.
संनह्य निर्ययुर्हृष्टा युद्धाय सुमहौजसः
सर्वांनी शस्त्र धारण करून, आनंदाने आणि मोठ्या उत्साहाने युद्धासाठी निघाले.
दैत्यानां वाहनान्येवं यथावद् वक्तुमर्हसि
आता, दैत्यांची वाहने योग्य रीतीने सांग.
कथयिष्यामि तत्त्वेन यथावच्छ्रोतुमर्हसि
मी तुला खरी गोष्ट सांगतो, तू ती नीट ऐक.
कृष्णवर्णैः सहस्रारस् त्रनल्वपरिमाणवान्
काळ्या रंगाच्या हजारो, मोठ्या आणि विशाल आकाराच्या आहेत.
उह्यमानस्तथाष्टाभिः श्वेतरुक्ममयः सुभः
आठ घोड्यांनी ओढला जाणारा, पांढरा आणि सोन्यासारखा तेजस्वी आहे.
जम्भस्य तु रथो द्वियो हयैः काञ्जनसन्निभैः
जंभाचा रथ दिव्य असून, त्याचे घोडे सोन्यासारखे दिसणारे आहेत.
शम्बरस्य विमानो ऽभूदयः शङ्कोर्मृगाधिपः
शंबराकडे विमान होतं आणि अयशंकू हा हरिणांचा स्वामी होता.
पद्भ्यां दैवतसैन्यानि अभिद्रवितुमुद्यतौ
दैवतांची सैन्ये स्वतःच्या पायांनी शत्रूवर चालून गेली.
रजसा संवृतो लोकी पिङ्गवर्णेन नारद
नारद, धुळीने झाकलेला हा सारा जग पिंगट रंगाचा दिसत होता.
स्वानेवानये निजघ्नुर्वै परानन्ये च सुव्रत
काहींनी आपल्या बाजूच्या लोकांवर हल्ला केला, तर काहींनी शत्रूंवर वार केले.
गजो मत्तगजेन्द्रं च सादी सादिनमभ्यगात्
हत्तीने दुसऱ्या मदमस्त हत्तीवर झडप घातली, आणि घोडेस्वाराने दुसऱ्या घोडेस्वारावर आक्रमण केले.
परस्परं तु प्रत्यघ्नन्नन्योन्यजयकाङ्क्षिणः
एकमेकांवर विजय मिळवण्यासाठी ते परस्परांशी झुंजू लागले.
प्रावर्तत नदी घोरा शमयन्ती रणाद्रजः
त्या रणभूमीतील धुळ शांत करणारी एक भयंकर नदी उगवली.
गजकुम्भमाहकूर्मा शरमीना दुरत्यया
त्या नदीत हत्तींची डोकी कासवांसारखी होती आणि बाण मास्यासारखे होते, त्यामुळे ती ओलांडता येणे अशक्य होते.
अन्त्रशैवलसंकीर्णा पताकाफेनमालिननी
ती नदी आतड्यांनी भरली होती जणू काही ती शेवाळाने आच्छादलेली आहे, आणि ध्वजांच्या फेसाने ती माळ घातल्यासारखी दिसत होती.
वनवायसकादम्बा गोमायुश्वापदाकुला
त्या नदीत वनातील पक्षी, बगळे, कोल्हे आणि रानटी जनावरे गर्दीने वावरत होते.
रथप्लवैः संतरन्तः शूरास्तां प्रजगाहिरे
शूरवीरांनी रथांना तराफ्यासारखे वापरून त्या खोल नदीत उतरून तिला ओलांडले.
समुत्तरन्तो वेगेन योधा जयधनेप्सवः
विजयाची आस धरलेले योद्धे वेगाने त्या नदीतून बाहेर पडले.
रक्षांसि यक्षाश्च सुसप्रहृष्टाः पिशाचयूथास्त्वभिरेमिरे च
राक्षस, यक्ष आणि आनंदित पिशाच्चांची टोळी तिथे आनंद साजरा करू लागली.
वसां विलुम्पन्ति च वनिस्फुरन्ति गर्जन्त्यथान्योन्यमथो वयांसि
ते मांस फाडू लागले, उड्या मारू लागले, एकमेकांवर गर्जना करू लागले, आणि पक्षीदेखील तसेच करत होते.
शस्त्रप्रतप्ता निपतन्ति चान्ये युद्धं श्मशानप्रतिमं बभूव
शस्त्रांनी भाजलेले काही जण खाली कोसळले; ती लढाई जणू स्मशानासारखी झाली.
युद्धं बभौ प्राणपणेपविद्धं द्वन्द्वे ऽतिशस्त्राक्षगतो दुरोदरः
जीवावर उदार होऊन लढणारे, शस्त्र आणि पास्यात कुशल, उपासमारीने कातावलेले योद्धे समोरासमोर उभे राहिले आणि ती लढाई तेजाने उजळून निघाली.
मत्तेभष्टष्टस्थितमुग्रतेजसं समेयिवान् देवपतिं शतक्रतुम्
त्या वेळी मदमस्त हत्तीवर आरूढ, प्रखर तेजाचा देवांचा राजा शतक्रतु तिथे प्रकट झाला.
प्रह्लादनामा तुरगाष्टयुक्तं रथं समास्थाय समुद्यातास्त्रः
प्रह्लाद नावाचा योद्धा आठ घोड्यांनी जोडलेल्या रथावर बसून, शस्त्र उंचावून युद्धासाठी सज्ज झाला.
वायुं समभ्येत्य च शम्बरो ऽथ मयो हुताशं युयुधे मुनीन्द्र
नंतर शंबराने वायूला भिडले, मयाने अग्नीशी युद्ध केले, हे श्रेष्ठ मुनी.
सुरान् हुताशार्कवसूरकेश्वरान् द्वन्द्वं समासाद्य महाबलान्विताः
अग्नी, सूर्य, वायू आणि ग्रहांचे स्वामी हे देव आपल्या बलाढ्य शत्रूंना समोरासमोर भिडले.
मुञ्चन्ति नाराचगणान् सहस्रश अगच्छ हे तिष्ठसि किं ब्रुवन्तः
ते हजारो लोखंडी बाण सोडू लागले आणि 'जा! थांब! काय उभा आहेस?' असे ओरडू लागले.