पीतवाससमभ्येत्य दानवो वाक्यमब्रवीत्
पिवळ्या वस्त्रांत गुंडाळलेला तो दानव समोर येऊन म्हणाला:
विजेतुं नाद्य शक्नोमि एतन्मे कारणं वद
आज मला जिंकता येत नाही, याचं कारण सांग.
साध्यो विप्रवरो धीमान् मृधे देवासुरैरपि
तो विद्वान आणि श्रेष्ठ ब्राह्मण देवांना आणि दानवांनाही लढाईत आदरणीय आहे.
तत्कथं यत्प्रतिज्ञातं तदसत्यं भविष्यति
मग जी प्रतिज्ञा केली आहे, ती खोटी कशी होईल?
तस्मात्तवाग्रतो विष्णो करिष्ये कायशोधनम्
म्हणून, विष्णु, तुझ्यासमोर मी शरीरशुद्धी करतो.
शिरःस्नातस्तदा तस्थौ गृणन् ब्रह्म सनातनम्
त्याने डोकं धुऊन, सनातन ब्रह्माचं स्तुती करत उभा राहिला.
गच्छ जेष्यसि भक्त्या तं न युद्धेन कथञ्चन
जा, तू त्याला भक्तीने जिंकशील, लढ्याने नाही.
जितो ऽयं त्वत्प्रसादेन शक्रः किमुत धर्मजः
तुझ्या कृपेने इंद्र जिंकला गेला, मग धर्मजाचं काय?
न स्थातुं त्वत्प्रसादेव शक्यं किमु करोम्यज
तुझ्या कृपेपुढे कोणीही उभं राहू शकत नाही, अजन्मा, मी काय करू?
धर्मं प्रवर्त्तापयितुं तपश्चर्यां समास्थितः
तो धर्म वाढवण्यासाठी तपश्चर्या करतो आहे.
तं पराजेष्यसे भक्त्या तस्माच्छुश्रूष धर्मजम्
तू त्याला भक्तीने जिंकशील, म्हणून धर्मजाची सेवा कर.
अब्रवीद्वचनं हृष्टः समाहूयान्धकं मुनेष
आनंदाने त्याने अंधकाला बोलावून, हे ऋषी, असे शब्द सांगितले:
मयोत्सृष्टमिदं राज्यं प्रतीच्छस्व महाभुज
हे बलाढ्य, मी हे राज्य सोडले आहे, तू ते स्वीकार.
प्रह्लादो ऽपि तदागच्छत् पुण्यं बदरिकाश्रमम्
त्यावेळी प्रह्लादही पवित्र बदरिकाश्रमात आला.
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा ववन्दे चरणौ तयोः
त्याने हात जोडून त्याच्या पायांवर वंदन केले.
किमर्थं प्रणतो ऽसीह मामजित्वा महासुर
हे महादानवा, मला न जिंकता इथे का वाकलास?
त्वं हि नारायणो ऽनन्तः पीतवासा जनार्दनः
कारण तूच नारायण, अनंत, पिवळ्या वस्त्रातील जनार्दन आहेस.
त्वमव्ययो महेशानः शाश्वतः पुरुषोत्तमः
तूच अविनाशी, महेश्वर, शाश्वत आणि श्रेष्ठ पुरुष आहेस.
जपन्ति स्नातकास्त्वां च यजन्ति त्वां च याज्ञिकाः
विद्याभ्यास पूर्ण केलेले ज्ञानी तुझे नाव जपतात आणि यज्ञ करणारे तुझी पूजा करतात.
महामीनो हयशिरास्त्वमेव वरकच्छपः
तूच तो महान मत्स्य, घोड्याच्या डोक्याचा आणि श्रेष्ठ कासव आहेस.
मत्पितुर्नाशनकरो भवानपि नृकेसरी
तूच माझ्या वडिलांचा नाश करणारा नरसिंह आहेस.
सूर्यो मृगाङ्को ऽचलजङ्गमाद्यो भवान् विभो नाथ खगेन्द्रकेतो
तू सूर्य, चंद्र, स्थिर आणि चल सर्व गोष्टींचा आद्य कारण, प्रभो, स्वामी, गरुडध्वज आहेस.
त्वया व्याप्तं जगत्सर्वं कस्त्वां जेष्यति माधव
संपूर्ण विश्व तुझ्यामुळे व्यापले आहे; माधव, तुला जिंकू शकेल असा कोण आहे?
नान्यथा त्वं प्रशक्तो ऽसि जेतुं सर्वगताव्यय
सर्वत्र असणाऱ्या आणि अविनाशी असलेल्या तुला दुसऱ्या कोणत्याही प्रकारे जिंकता येत नाही.
भक्त्या त्वनान्यया चाहं त्वया दैत्य पराजितः
मी तुझ्या एकनिष्ठ भक्तीमुळे तुझ्याकडून पराभूत झालो आहे, दैत्य.
दण्डार्थं ते प्रदास्यामि वरं वृणु यमिच्छसि
दंड म्हणून मी तुला वर देतो; जे हवे आहे ते माग.
तन्मे पापं लयं यातु शारीरं मानसं तथा
माझे सर्व पाप—शारीरिक आणि मानसिक—नष्ट होऊ दे.
नरेण यद्यप्यभवद् वरमेतत्प्रयच्छ मे
हे वर जरी एखाद्या माणसाला मिळाले असेल, तरी ते मला दे.
द्वितीयं प्रार्थय वरं तं ददामि तवासुर
दुसरा वर माग, असुरा; तो मी तुला नक्की देईन.
देवार्चने च निरता त्वच्चित्ता त्वत्परायणा
देवतांची पूजा करणारे, ज्यांचे मन तुझ्यात गुंतले आहे आणि जे तुझ्या भक्तीत एकरूप झाले आहेत—