सम्मार्जनं च धर्मात्मा करिष्यति च भक्तितः
तो धर्मात्मा भक्तीने झाडणे आणि स्वच्छता करील.
दास्यते देवदेवाय दीपं पुष्पानुलेपनम्
तो देवांचा देवाला दिवा, फुले आणि उटणे अर्पण करील.
विमुक्तपापो भवति विष्ण्वायतनचित्रकृत्
विष्णूचे मंदिर किंवा मूर्ती घडवणारा पापमुक्त होतो.
चकारायतनं भूम्यां ख्यं च लिम्पतासुर
जो पृथ्वीवर मंदिर बांधतो किंवा मूर्तीला माती लावतो—
नानाधातुविकारैश्च पञ्चवर्णैश्च चित्रकैः
विविध धातूंच्या रूपांतरणांनी आणि पाच रंगांच्या सुंदर नक्षीने सजवलेले होते.
सुगन्धितैलपूर्णानि घृतपूर्णानि च स्वयम्
स्वतःच सुगंधी तेलांनी आणि तुपाने भरलेली होती.
मञ्जिष्ठा नवरङ्गीयाः श्वेतपाटलिकाश्रिताः
मंजिष्ठा रंगवलेली, नव्या रंगांची, पांढऱ्या कापडावर ठेवलेली होती.
लतापल्लवसंछन्ना देवदारुभिरावृताः
वेलींनी आणि पानांनी झाकलेली, देवदारूच्या झाडांनी वेढलेली होती.
पौरोगवविधानज्ञै रत्नसंस्कारिभिर्द्दढै
संस्कार आणि रत्नांची शुद्धी जाणणाऱ्यांनी ती तयार केली होती.
श्रोत्रिया ज्ञानसम्पन्ना दीनान्धविकलादयः
श्रोत्रिय, ज्ञानाने परिपूर्ण, गरीब, आंधळे आणि अपंग लोक होते.
ज्यामघो विष्णुनिलयं गत इत्यनुशुश्रुमः
आपण ऐकले आहे की ज्यामघ विष्णूच्या निवासस्थानी गेला आहे.
व्रजन्ति नरशार्दूल विष्णुलोकजिगीषवः
हे नरश्रेष्ठ, जे लोक विष्णूच्या लोकात जायची इच्छा करतात, ते तिकडे जातात.
पौराणिकान् विशेषेण सदाचाररताञ्शुचीन्
विशेषतः, पुराण वाचणारे, नेहमी चांगल्या आचारात आणि शुद्धतेत रमणारे.
विभवे सति देवस्य प्रीणनं कुरु चक्रिणः
संपत्ती असताना, चक्रधारी देवाचे समाधान करण्याचे कार्य कर.
नरा न सीदन्ति बले समाश्रिता विभुं जगन्नाथमनन्तमच्युतम्
जेव्हा पुरुष जगन्नाथ, अनंत, अच्युत या प्रभूच्या आश्रयाला जातात, तेव्हा त्यांच्या बळात कधीही कमीपणा येत नाही.
संपूजितस्तेन विमुक्तिमाययौ संपूर्णकामो हरिपादभक्तः
त्याने हरिपाद भक्ताची पूजा केली आणि तो मुक्ती व सर्व इच्छा पूर्णत्वास गेला.
महेन्द्रशिल्पिप्रवरो ऽथ केशवं स कारयामास महामहीयान्
मग महेंद्राचा श्रेष्ठ शिल्पकार, केशवाची भव्य मूर्ती तयार करू लागला.
क्रिया महात्मा यवशर्कराद्यां बलिं चकाराप्रतिमां मधुद्रुहः
त्या महात्म्याने जौ, साखर आणि इतर वस्तूंची अद्वितीय बलि मधुद्वेष्टीस अर्पण केली.
गेयं स धर्म्यश्रवणं च धीमान् पौराणिकैर्विप्रवरैरकारयत्
त्या बुद्धिमानाने श्रेष्ठ पुराणिक ब्राह्मणांकडून गाणी व धर्मकथा श्रवण घडवून आणली.
जगत्पतिर्दिव्यवपुर्जनार्दनस्तस्थौ महात्मा बलिरक्षणाय
जगाचा स्वामी, दिव्य देहधारी जनार्दन, त्या महात्मा बलीच्या रक्षणासाठी उभा राहिला.
द्वारि स्थितो न प्रददौ प्रवेशं प्राकारगुप्ते बलिनो गृहे तु
तो दारात उभा राहिला, आणि बलीच्या किल्लेबंद घरात प्रवेश दिला नाही.
प्रासादमध्ये हरिमीशितारमभ्यर्चयामास सुरर्षिमुख्यम्
प्रासादाच्या मध्यभागी, त्याने हरि, ईश्वर आणि श्रेष्ठ देवर्षी यांची पूजा केली.
सस्मार नित्यं हरिभषितानि स तस्य जातो विनयाङ्कुशस्तु
तो नेहमी हरिच्या वचनांचा स्मरण करत असे, आणि त्यामुळे त्याच्या मनात नम्रतेची अंकुश निर्माण झाली.
तथ्यानि पथ्यानि परत्र चेह पितामहस्येन्द्रसमस्य वीरः
तो वीर, जो इंद्र आणि ब्रह्मा यांच्याएवढा महान होता, त्याने ती शिकवण या जगासाठी आणि पुढील जन्मासाठी खरी व हितकारी मानली.
स्निग्धानि पश्चान्नवनीतशुद्धा मोदन्ति ते नात्र विचारमस्ति
नंतर ती कोमल वचने, जशी ताज्या तुपासारखी शुद्ध असतात, तशीच आनंद देतात—यात काहीच शंका नाही.
वृद्धवाक्यैषधा नूनं कुर्वन्ति किल निर्विषम्
खरेच, वडिलधाऱ्यांच्या शब्दांचे पालन केल्याने माणसे नक्कीच कुणालाही त्रास न देता वागतात.
या तृप्तिर्जायते पुंसा सोमपाने कुतस्तथा
सोमपान केल्याने जशी तृप्ती मिळते, तशी दुसरीकडे कुठेच मिळत नाही.
ते शोच्या बनधूनां जीवन्तो ऽपीह मृततुल्याः
ज्या स्त्रिया मुक्त झालेल्या नाहीत, त्यांची कीव करावी लागते; जरी त्या जिवंत असल्या तरी या जगात त्या मृतासारख्या आहेत.
येषां मोक्ष्यितारे वै तेषां सान्तिर्न विद्यते
ज्यांना सोडवणारा नाही, त्यांना खऱ्या अर्थाने कधीच शांती मिळत नाही.
वृद्धवाक्यैर्विना नूनं नैवोत्तारं कथञ्चन
वडिलधाऱ्यांच्या शब्दांशिवाय माणसाला कधीच सुटका मिळू शकत नाही.