तिलमुद्गादयो माषा व्रीहयश्च प्रिया हरेः
तीळ, मूग, उडीद आणि तांदूळ हे हरीला प्रिय आहेत.
वस्त्रान्नस्वर्णदानानि प्रीतये मधुघातिनः
वस्त्र, अन्न आणि सोन्याचे दान मधुघातीच्या आनंदासाठी असते.
इन्धनादीनि च तथा माधवप्रीणनाय तु
इंधन वगैरेही माधवाला संतुष्ट करण्यासाठी द्यावे.
गोविन्दप्रीणनार्थाय दातव्यं पुरुषर्षभैः
गोविंदाला प्रसन्न करण्यासाठी श्रेष्ठ पुरुषांनी ही द्यावी.
विष्णोः प्रीत्यर्थमेतानि देयानि ब्राह्मणेष्वथ
विष्णूच्या आनंदासाठी ही ब्राह्मणांना द्यावी.
देयानि द्विजमुख्येभ्यो मधुसूदनतुष्टये
मधुसूदनाच्या संतोषासाठी ही प्रमुख द्विजांना द्यावीत.
त्रिविक्रमस्य प्रीत्यर्थं दातव्यं साधुभिः सदा
त्रिविक्रमाच्या आनंदासाठी सत्पुरुषांनी नेहमी दान द्यावे.
आषाढे वामनप्रीत्यै दातव्यानि तु भक्तितः
आषाढ महिन्यात वामनाच्या आनंदासाठी भक्तीभावाने दान द्यावे.
श्रावणे श्रीधरप्रीत्यै दातव्यानि विपश्चिता
श्रावण महिन्यात श्रीधराच्या आनंदासाठी ज्ञानी लोकांनी दान द्यावे.
हृषीकेशप्रीणनार्थं लवणं सगुडोदनम्
हृषीकेशाच्या संतोषासाठी गूळ आणि मीठ घातलेला भात द्यावा.
प्रीत्यर्थं पद्मनाभस्य देयमाश्वयुजे नरैः
पद्मनाभाच्या आनंदासाठी आश्विन महिन्यात पुरुषांनी दान द्यावे.
दामोदरस्य तुष्ट्यर्थं प्रदद्यात् कार्तिके नरः
दामोदराच्या संतोषासाठी कार्तिक महिन्यात पुरुषाने दान द्यावे.
दात्वयं केशवप्रीत्यै मासि मार्गशिरे नरैः
केशवाच्या आनंदासाठी मार्गशीर्ष महिन्यात पुरुषांनी हे दान द्यावे.
नारायणस्य तुष्ट्यर्थं पौषे देयानि भक्तितः
नारायणाच्या संतोषासाठी पौष महिन्यात भक्तीने दान द्यावे.
पुरुषोत्तमस्य तुष्ट्यर्थं प्रदेयं सार्वकालिकम्
पुरुषोत्तमाच्या संतोषासाठी सर्व काळात दान द्यावे.
तत्तद्वि देयं प्रीत्यर्थं देवदेवाय चक्रिणे
देवांचा देव आणि चक्रधारी याच्या आनंदासाठी हे सर्व दान द्यावे.
दत्त्वारामान् पुष्पफलाभिपन्नान् भोगान् भुङ्क्ते कामातः श्लाघनीयान्
फुलांनी आणि फळांनी भरलेली बाग दिल्यावर तो इच्छेप्रमाणे प्रशंसनीय सुखांचा उपभोग घेतो.
तारयेदात्मना सार्धं विष्णोर्मन्दिरकारकः
जो विष्णूचे मंदिर बांधतो, तो स्वतः आणि आपल्या कुटुंबासह पार होतो.
पुरतो यदुसिंहस्य ज्यामघस्य तपस्विनः
यदुसिंह आणि तपस्वी ज्यामघ यांच्या समोर—
हरिमन्दिरकर्ता यो भविष्यति शिचिव्रतः
जो हरिचे मंदिर बांधणारा आणि व्रत पाळणारा असेल—
सम्मार्जनं च धर्मात्मा करिष्यति च भक्तितः
तो धर्मात्मा भक्तीने झाडणे आणि स्वच्छता करील.
दास्यते देवदेवाय दीपं पुष्पानुलेपनम्
तो देवांचा देवाला दिवा, फुले आणि उटणे अर्पण करील.
विमुक्तपापो भवति विष्ण्वायतनचित्रकृत्
विष्णूचे मंदिर किंवा मूर्ती घडवणारा पापमुक्त होतो.
चकारायतनं भूम्यां ख्यं च लिम्पतासुर
जो पृथ्वीवर मंदिर बांधतो किंवा मूर्तीला माती लावतो—
नानाधातुविकारैश्च पञ्चवर्णैश्च चित्रकैः
विविध धातूंच्या रूपांतरणांनी आणि पाच रंगांच्या सुंदर नक्षीने सजवलेले होते.
सुगन्धितैलपूर्णानि घृतपूर्णानि च स्वयम्
स्वतःच सुगंधी तेलांनी आणि तुपाने भरलेली होती.
मञ्जिष्ठा नवरङ्गीयाः श्वेतपाटलिकाश्रिताः
मंजिष्ठा रंगवलेली, नव्या रंगांची, पांढऱ्या कापडावर ठेवलेली होती.
लतापल्लवसंछन्ना देवदारुभिरावृताः
वेलींनी आणि पानांनी झाकलेली, देवदारूच्या झाडांनी वेढलेली होती.
पौरोगवविधानज्ञै रत्नसंस्कारिभिर्द्दढै
संस्कार आणि रत्नांची शुद्धी जाणणाऱ्यांनी ती तयार केली होती.
श्रोत्रिया ज्ञानसम्पन्ना दीनान्धविकलादयः
श्रोत्रिय, ज्ञानाने परिपूर्ण, गरीब, आंधळे आणि अपंग लोक होते.