प्रचिक्षेप नराग्र्याय तं च चिच्छेद धर्मजः
त्याने ती श्रेष्ठ पुरुषावर फेकली, पण धर्मात्म्याने ती तुकडे केली.
तां च चिच्छेद बलवान् क्षुरप्रेण महातपाः
महान तपस्वी, बलवान अशा ऋषीने ती कापणाऱ्या धारदार बाणाने तुकडे केली.
समादाय ततो बाणैरवतस्तार नारद
मग त्याने बाण उचलून, नारद, स्वतःचे रक्षण केले.
नाराचेन जघानाथ हृदये सुरतापसः
रुंद टोकाच्या बाणाने प्रभूने सुरताच्या तपस्व्याच्या हृदयात घाव घातला.
निपपात रथोपस्थे तमपोवाह सारथिः
तो रथाच्या तळावर कोसळला आणि सारथ्याने त्याला घेऊन गेला.
सुदृढं चापमादाय भूयो योद्धमुपागतः
खूप मजबूत धनुष्य घेऊन तो पुन्हा युद्धासाठी आला.
गच्छ दैत्येन्द्र योत्स्यामः प्रातस्त्वाह्निकमाचर
जा, दैत्यराजा, आपण सकाळी लढू—आधी आपले रोजचे कृत्य कर.
जगाम नैमिषारण्यं क्रियां चक्रे तदाऽह्निकीम्
तो नैमिषारण्यात गेला आणि तिथे आपली दैनंदिन पूजा केली.
रात्रौ चिन्तयते युद्धे कथं जेष्यामि दाम्भिकम्
रात्री तो विचार करत होता, युद्धात मी त्या कपटीला कसा हरवू शकतो.
दिव्यं वर्षसस्रं तु दैत्यो देवं न चाजयत्
दिव्य हजारो वर्षे गेली, तरी दैत्याने देवाला जिंकता आले नाही.
पीतवाससमभ्येत्य दानवो वाक्यमब्रवीत्
पिवळ्या वस्त्रांत गुंडाळलेला तो दानव समोर येऊन म्हणाला:
विजेतुं नाद्य शक्नोमि एतन्मे कारणं वद
आज मला जिंकता येत नाही, याचं कारण सांग.
साध्यो विप्रवरो धीमान् मृधे देवासुरैरपि
तो विद्वान आणि श्रेष्ठ ब्राह्मण देवांना आणि दानवांनाही लढाईत आदरणीय आहे.
तत्कथं यत्प्रतिज्ञातं तदसत्यं भविष्यति
मग जी प्रतिज्ञा केली आहे, ती खोटी कशी होईल?
तस्मात्तवाग्रतो विष्णो करिष्ये कायशोधनम्
म्हणून, विष्णु, तुझ्यासमोर मी शरीरशुद्धी करतो.
शिरःस्नातस्तदा तस्थौ गृणन् ब्रह्म सनातनम्
त्याने डोकं धुऊन, सनातन ब्रह्माचं स्तुती करत उभा राहिला.
गच्छ जेष्यसि भक्त्या तं न युद्धेन कथञ्चन
जा, तू त्याला भक्तीने जिंकशील, लढ्याने नाही.
जितो ऽयं त्वत्प्रसादेन शक्रः किमुत धर्मजः
तुझ्या कृपेने इंद्र जिंकला गेला, मग धर्मजाचं काय?
न स्थातुं त्वत्प्रसादेव शक्यं किमु करोम्यज
तुझ्या कृपेपुढे कोणीही उभं राहू शकत नाही, अजन्मा, मी काय करू?
धर्मं प्रवर्त्तापयितुं तपश्चर्यां समास्थितः
तो धर्म वाढवण्यासाठी तपश्चर्या करतो आहे.
तं पराजेष्यसे भक्त्या तस्माच्छुश्रूष धर्मजम्
तू त्याला भक्तीने जिंकशील, म्हणून धर्मजाची सेवा कर.
अब्रवीद्वचनं हृष्टः समाहूयान्धकं मुनेष
आनंदाने त्याने अंधकाला बोलावून, हे ऋषी, असे शब्द सांगितले:
मयोत्सृष्टमिदं राज्यं प्रतीच्छस्व महाभुज
हे बलाढ्य, मी हे राज्य सोडले आहे, तू ते स्वीकार.
प्रह्लादो ऽपि तदागच्छत् पुण्यं बदरिकाश्रमम्
त्यावेळी प्रह्लादही पवित्र बदरिकाश्रमात आला.
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा ववन्दे चरणौ तयोः
त्याने हात जोडून त्याच्या पायांवर वंदन केले.
किमर्थं प्रणतो ऽसीह मामजित्वा महासुर
हे महादानवा, मला न जिंकता इथे का वाकलास?
त्वं हि नारायणो ऽनन्तः पीतवासा जनार्दनः
कारण तूच नारायण, अनंत, पिवळ्या वस्त्रातील जनार्दन आहेस.
त्वमव्ययो महेशानः शाश्वतः पुरुषोत्तमः
तूच अविनाशी, महेश्वर, शाश्वत आणि श्रेष्ठ पुरुष आहेस.
जपन्ति स्नातकास्त्वां च यजन्ति त्वां च याज्ञिकाः
विद्याभ्यास पूर्ण केलेले ज्ञानी तुझे नाव जपतात आणि यज्ञ करणारे तुझी पूजा करतात.
महामीनो हयशिरास्त्वमेव वरकच्छपः
तूच तो महान मत्स्य, घोड्याच्या डोक्याचा आणि श्रेष्ठ कासव आहेस.