भगवानप्यसंपूर्णे तृतीये तु क्रमे विभुः
भगवान, सर्वत्र व्यापणारा, तिसरे पाऊल पूर्ण झाले नसतानाही—
त्वं पूरय पदं तन्मे नो चेद् बन्धं प्रतीच्छ भोः
"तू मला दिलेलं वचन पूर्ण कर; नाहीतर, राजन, बंदी होण्यास तयार हो!"
बाणः प्राहामरपतिं वचनं हेतुसंयुतम्
बाणाने अमरनाथाला विचारपूर्वक शब्द सांगितले.
कथं बलिं प्रार्थयसे सुविस्तृतां यां प्राग्भवान् नो विपुलामथाकरोत्
तुम्ही बळीला इतकी मोठी देणगी का मागता, जी पूर्वी तुम्हीच मोठी केली होती?
दत्ता च तातेन हि तावतीयं किं वाक्छलेनैष निबध्यते ऽद्य
त्याच्या वडिलांनी तेवढं आधीच दिलं आहे, मग आज फक्त शब्दांनी त्याला का बांधता?
शक्तस्तु संपूजयितुं मुरारे प्रसीद मा बन्धनमादिशस्व
तो खरोखरच तुमचा सन्मान करू शकतो, मुरारि, कृपा करा, त्याला बांधायचा आदेश देऊ नका.
देशे सुपुण्ये वरदे यच्च काले तच्चाशेषं दृश्यते चक्रपाणे
चक्रधारी, या पुण्यभूमीत आणि शुभ काळात सर्व काही स्पष्टपणे दिसत आहे.
कालो ज्येष्ठामूलयोगे मृगाङ्गः कुरुक्षेत्रं पुण्यदेशं प्रसिद्धम्
आता ज्येष्ठ नक्षत्राचा काळ आहे, चंद्र आहे, आणि कुरुक्षेत्र हे प्रसिद्ध पवित्र स्थान येथे आहे.
स्वयं श्रुतीनामपि चादिकर्त्ता व्याप्य स्थितः सदसद् यो जगद् वै
तुम्हीच वेदांचे आदिकर्ता आहात, सर्व जगात, दृश्य आणि अदृश्य, व्यापून राहिलात.
किं त्वं न गृह्णासि जगत्त्रयं भो रूपेण लोकत्रयवन्दितेन
प्रभु, तुमच्या सर्व लोकांनी पूजिलेल्या रूपाने तुम्ही त्रैलोक्य का स्वीकारत नाही?
क्रमेण त्वं लङ्घयितुं समर्थो लीलामेतां कृतवान् लोकनाथ
जगनाथा, तुम्ही पावलोपावली सर्व काही ओलांडू शकता; हे सर्व तुम्ही केवळ लीलेने केले आहे.
विष्णो न बध्नासि बलिं न दूरे प्रभुर्यदेवेच्छति तत्करोति
विष्णू, तुम्ही बळीला बांधत नाही, ना तुम्ही दूर आहात; प्रभू ज्या इच्छा करतो तेच करतो.
प्रोवाच भगवान् वाक्यमादिकर्त्ता जनार्दनः
मग भगवंत जनार्दन, आदिकर्ता, असे शब्द बोलले.
तेषां वैच हेतुसंयुक्तं शृणु प्रत्युत्तरं मम
त्यांना मी कारणासहित उत्तर देतो, ते ऐका.
देहि मह्यं प्रमाणेन तदेतत् समनुष्ठितम्
माझ्यासाठी योग्य प्रमाणात ते दे, जे नीटपणे केले गेले आहे.
प्रायच्छद् येन निःशङ्कं ममानन्तं क्रमत्रयम्
ज्याने मला भीती न बाळगता माझी तीन पावले दिली.
बलेरपि हितार्थाय कृतमेतत् क्रमत्रयम्
बळीच्या हितासाठीच ही तीन पावले घेतली गेली.
दत्तं तेनायुरेतस्य कल्पं यावद् भविष्यति
त्याने त्याला युगभर टिकणारे आयुष्य दिले आहे.
सावर्णिके च संप्राप्ते बलिरिन्द्रो भविष्यति
सावर्णि मन्वंतर येईल तेव्हा बळी इंद्र होईल.
प्रोवाच बलिमभ्येत्य वचनं मधुराक्षरम्
बळीपाशी जाऊन त्याने मधुर शब्दांत बोलले.
सुतलं नाम पातालं वस तत्र निरामयः
सुतल नावाचं पाताळ आहे, तिथे तू सुखाने, कोणतीही व्यथा न येता राहा.
भविष्यन्ति तु येनाहं निवत्स्यामि निरामयः
पुढे मी सुद्धा तिथे राहीन आणि मला कुठलाही त्रास होणार नाही.
भिवष्यन्ति महार्हाणि तानि वक्ष्यामि सर्वशः
तिथे मोठ्या मौल्यवान वस्तू असतील; त्या सर्व मी तुला सविस्तर सांगीन.
तथाधीतान्यव्रतिभिर्दास्यन्ति भवतः फलम्
त्या व्रतांचं पालन केल्यावर तुला त्याचे फळ नक्की मिळेल.
द्वारप्रतिपदा नाम तव भावी महोत्सवः
द्वारप्रतिपदा नावाचा एक मोठा सण भविष्यात तुझ्यासाठी येईल.
पुष्पदीपप्रदानेन अर्जयिष्यन्ति यत्नतः
फुलं आणि दिवे अर्पण करून लोक मनापासून पुण्य मिळवतील.
यथैव राज्ये भवतस्तु साम्प्रतं तथैव सा भाव्यथ कौमुदी च
जसं तू आत्ता तुझ्या राज्यात राज्य करतोस, तसंच कौमुदीचं सणही फुलून येईल.
यज्ञं समादाय जगाम तूर्णं स शक्रसद्भामरसंघजुष्टम्
यज्ञ घेऊन तो पटकन इंद्राच्या सभेत गेला, जिथे ऋषी आणि देव एकत्र होते.
अन्तर्दधे विश्वपतिर्महर्षे संपश्यतामेव मुराधिपानाम्
विश्वाचा स्वामी मुराच्या राजांच्या समोर असतानाच अदृश्य झाला.
कृत्वा पुरं सौभमिति प्रसिद्धं तदान्तरिक्षे विचचार कामात्
त्याने सौभ नावाचं प्रसिद्ध नगर बांधलं आणि आकाशात मनमुराद फिरू लागला.