चकारोपरि पीनाभ्यां स्तनाभ्यां सा हि मां ततः
आणि आपल्या भरदार स्तनांनी तिने मला वरून दाबलं.
ततो ऽनुप्लपतस्तत्र हारे मर्कटबन्धनम्
तेव्हा हारावर माकडाच्या गाठीसारखं काहीतरी पडलं.
भूयो ऽपि नरकं घोरं प्रपन्नो ऽस्मि सुदुर्मतिः
पुन्हा एकदा, माझ्या वाईट बुद्धीमुळे मी भयंकर नरकात गेलो.
स चैकदा मां शकटे नियोज्य स्वां विलासिनीम्
एकदा त्याने मला आपल्या प्रियतमेबरोबर गाडीत बसवलं.
ततो ऽग्रतः स चण्डालो गतस्त्वेवास्य पृष्ठतः
तेव्हा तो चांडाळ पुढे गेला आणि मी त्याच्या मागून चाललो.
पृष्ठस्तु समालोक्य विपर्यस्तस्तथोत्प्लुतः
मागे वळून पाहिल्यावर त्याने मला पाहिलं, वळून तोही उडी मारून आला.
योक्त्रे सुबद्ध एवास्मि पञ्चत्वमगमं ततः
जुव्याला घट्ट बांधले गेल्यावर मी तिथेच प्राण सोडले.
अतस्तव गृहे जातस्त्वहं जातिमनुस्मरन्
म्हणूनच मी तुझ्या घरी जन्म घेतला आणि माझा मागचा जन्म आठवत राहिलो.
पूर्वाभ्यासाच्च शास्त्राणि बन्धनं चागतं मम
मागील सवयीमुळे मला शास्त्रांचं आणि बंधनाचं ज्ञान आलं.
पापानि घोररूपाणि मनसा कर्मणा गिरा
भीषण स्वरूपाची पापं, मनाने, कृतीने आणि वाणीने केली जातात.
बन्धनं वा वधो वापि पूर्वाभ्यासेन जायते
बंधन किंवा मृत्यू हे सुद्धा पूर्वीच्या सवयीमुळेच येतात.
भवान् दिवाकीर्तिमिमं सुपुत्रं गार्हस्थ्यधर्मे विनियोजयस्व
तुम्ही या दिवाकीर्ती या आपल्या सुपुत्राला गृहस्थधर्मात स्थिर करा.
भवान् दिवाकीर्तिमिमं सुपुत्रं गार्हस्थ्यधर्मे विनियोजयस्व
तुम्ही या दिवाकीर्ती या आपल्या सुपुत्राला गृहस्थधर्मात स्थिर करा.
जगाम पुण्यं सदनं मुरारेः ख्यातं बदर्याश्रममाद्यमीड्यम्
तो मुरारिच्या पवित्र निवासस्थानी गेला, जे प्रसिद्ध आणि वंदनीय असं बदरी आश्रम होतं.
तस्माच्च पूर्वं द्विजवर्य वै मया अभ्यस्तमासीन्ननु ते ब्रवीमि
हे द्विजश्रेष्ठा, पूर्वी मी हे सर्व सरावलेलं होतं, आणि आता ते तुला सांगतो.
ज्ञानानि चैवाब्यसंतां हि पूर्वं भवन्ति धर्मार्थशांसि नाथ
खरं तर, ज्ञान आधीच मिळवावं लागतं; प्रभो, धर्म आणि अर्थ यांची शिकवण पुढे येते.
ध्यायंस्तदास्ते मधुकैटभघ्नं नारायणं चक्रगदासिपाणिम्
तो ध्यानात बसला आणि मधु-कैटभाचा वध करणाऱ्या, चक्र, गदा आणि तलवार हातात असलेल्या नारायणाचे चिंतन करू लागला.
जज्ञवाटमुपागम् उच्चैर्वचनमब्रवीत्
तो यज्ञवाटाजवळ गेला आणि मोठ्या आवाजात बोलू लागला.
यज्ञो ऽश्वमेधः प्रवरः क्रतूनां मुख्यस्तथा सत्रिषु दैत्यनाथः
अश्वमेध हा सर्व यज्ञांमध्ये श्रेष्ठ आहे, दैत्यराजा.
सार्घपात्रः समभ्यागाद्यत्र देवः स्थितो ऽभवत्
यज्ञदक्षिणेचे पात्र आणले गेले, जिथे देव स्वतः उपस्थित होता.
भरद्वाजर्षिणा सार्धं यज्ञवाटं प्रवेशयत्
भरद्वाज ऋषींसोबत तो यज्ञवाटेत प्रवेश केला.
प्रोवाच भगवन् ब्रूहि किं दद्मि तव मानद
त्याने विचारले, 'भगवन्, सांगा—मी तुम्हाला काय द्यावे, मान देणाऱ्या?'
विहस्य सुचिरं कालं भरद्वाजमवेक्ष्य च
तो बराच वेळ हसत राहिला आणि भरद्वाजाकडे पाहू लागला.
न स धारयते भूम्यां पारक्यां जातवेदसम्
तो परक्या भूमीवर जाठवेदस अग्नी प्रज्वलित करत नाही.
मच्छरीरप्रमाणेन देहि राजन् पदत्रयम्
राजा, माझ्या शरीराच्या मापाने तीन पावले जमीन मला द्या.
बाणं च तनयं वीक्ष्य इदं वचनमब्रवीत्
त्याने आपल्या बाण नावाच्या मुलाकडे पाहून असे शब्द उच्चारले.
येन क्रमत्रयं मौर्ख्याद् याचते बुद्धितो ऽपि च
जो बुद्धिमान असूनही मूर्खपणाने तीन पावले मागतो, तो कोण?
धनादिकं भूरि न वै ददाति यथेह विष्णोर्न बहुप्रयासः
तो धन वगैरे भरपूर मागत नाही, कारण विष्णूंकडे हे सहज मिळते.
मयि दातरि यश्चायमद्य याचेत् पदत्रयम्
मी देणारा असतानाही, आज तो तीन पावले मागतो.
याचस्व विष्णो गजवाजिभूमिं दासीहिरण्यं यदभीप्सितं च
विष्णूकडे हत्ती, घोडे, जमीन, दासी, सोने किंवा जे काही हवे आहे ते माग.