धर्मार्थकामशास्त्राणि प्रत्यभासन्त सर्वशः
धर्म, अर्थ आणि काम यांची शास्त्रं मला सर्व प्रकारे दिसली.
एकवस्त्रपरीधानो नगरान्निर्ययौ बहिः
एकच वस्त्र घालून तो शहराबाहेर गेला.
सा निर्गते तु रमणे ममान्तिकमुपागता
ती बाहेर गेल्यावर, माझी प्रियतमा माझ्याजवळ आली.
यथैव धर्मशास्त्राणि तथाहमवदं च ताम्
जसं धर्मशास्त्रात आहे तसं मी तिला सांगितलं.
चित्तं हरसि मे भीरु कोकिला ध्वनिना यथा
भीतीने थरथरणाऱ्या, तू माझं मन हरपतेस, जसं कोकीळेच्या गाण्याने होतं.
कथमेवावयोर्व्याघ्र रतियोगमुपेष्यति
वाघा, आपल्या दोघांचा संग कसा होईल?
द्वारमुद्घाटयस्वाद्य निर्गमिष्यामि सत्वरम्
दार उघड गं, मी पटकन बाहेर जाईन.
रात्रावुद्घाटयिष्याम ततो रंस्याव स्वेच्छया
रात्री दार उघडीन, मग आपण आपल्या इच्छेने आनंद घेऊ.
तस्मादुद्घाटय द्वारं मां बन्धाच्च विमोचय
म्हणून, दार उघड आणि मला या बंदनातून सोडव.
उद्घाटिते ततो द्वारे निर्गतो ऽहं बहिः श्रणात्
दार उघडलं आणि मी तिथून बाहेर पडलो.
सा गृहीता च नृपतेर्भार्या रमितुमिच्छता
राजाची पत्नी, जी रमणासाठी इच्छुक असलेल्या व्यक्तीने पकडली.
शस्त्रहस्तैः सर्वतश्च तैरहं परिवेष्टितः
हातात शस्त्रे घेऊन त्या सर्वांनी मला चौफेर वेढले.
वध्यमानो ऽब्रुवमहं मा मा हिंसध्वमाकुलाः
माझा वध होत असताना मी ओरडलो, "माझा छळ करू नका, घाबरू नका!"
दृढं वृक्षे समुद्ब्ध्य घातयन्त तपोधन
माझ्या अंगाला झाडाला घट्ट बांधून, हे ऋषी, त्यांनी मला मारले.
मुक्तो वर्षसहस्रान्ते जातो ऽहं श्वेतगर्दभः
हजार वर्षांनी मुक्त झाल्यावर मी पांढऱ्या गाढवाच्या रूपात जन्म घेतला.
तत्रापि सर्वविज्ञानं प्रत्यभासत् ततो मम
तेथेही माझ्या सर्व ज्ञानाची आठवण मला झाली.
एकदा नवराष्ट्रीया भार्या तस्याग्रजन्मनः
एकदा नवरा्ष्ट्रातील ज्येष्ठ व्यक्तीची पत्नी,
तामुवाच पतिर्गच्छ आरुह्यं श्वेतगर्दभम्
तिच्या नवऱ्याने तिला सांगितले, "जा, पांढऱ्या गाढवावर बस."
इत्येवमुक्ता सा भर्त्रा तन्वी मामधिरुह्य च
नवऱ्याने असे सांगितल्यावर ती सडपातळ स्त्री माझ्यावर बसली.
ततोर्ऽधपथि सा तन्वी मत्पृष्ठादवरुह्य वै
मग, अर्ध्या वाटेवर ती सडपातळ स्त्री माझ्या पाठीवरून खाली उतरली.
साङ्गोपाङ्गां रूपवतीं दृष्ट्वा तामहमाद्रवम्
संपूर्ण अंगसुंदर अशी स्त्री दिसली तेव्हा मी तिच्याकडे धाव घेतली.
तस्यामुपरि भो तात पतितो ऽहं भृशातुरः
अगदी वेदनेने मी तिच्यावर कोसळलो, बाळा.
प्रोत्क्षिप्य यष्टिं मां ब्रह्मन् समाधावत् त्वरान्वितः
तिच्या नवऱ्याने काठी उचलून, हे ब्राह्मण, घाईने माझ्यावर धाव घेतली.
ततो ऽभिद्रवतस्तूर्ण खलीनरसना मुने
मग तो पटकन धावत असताना, हे मुनी, लगाम व दोरी सुटली.
तत्रासक्तस्य षड्रात्रान्ममाभूज्जीवितक्षयः
तेथे अडकून राहिल्यामुळे, सहा रात्रींनंतर माझा प्राण गेला.
महारण्ये तथा बद्धः शबरेण दुरात्मना
मोठ्या जंगलात, तसाच, एका दुष्ट शबराने मला बांधले.
तेनाप्यन्तः पुरवरे युवतीनां समीपतः
त्यानेही मला एका मोठ्या घराच्या आतील भागात, तरुणींच्या उपस्थितीत नेले.
तत्रासतस्तरुण्यस्ता ओदनाम्बुफलादिभिः
मी तिथे असताना त्या तरुणींनी मला भात, पाणी, फळे आणि इतर पदार्थ दिले.
कदाचित् पद्मपत्राक्षी श्यामा पीनपयोधरा
कधीतरी कमळासारख्या डोळ्यांची, काळ्या वर्णाची आणि उन्नत वक्षस्थळी असलेली एक स्त्री,
नाम्ना चन्द्रावली नाम समुद्घाट्याथ पञ्जरम्
जिचं नाव चंद्रावली होतं, तिने पिंजरा उघडला,