नेत्राभ्यामपतद् वारि वह्निवर्षनिभं भुवि
त्याच्या डोळ्यांतून पाण्याचे थेंब जमिनीवर पडले, जणू काही अग्नीच्या वर्षेसारखे.
जगाम शतधा ब्रह्मञ्शैलशृङ्गे यथाशनिः
ब्रह्मन्, तो जणू वीज पडल्यावर पर्वतशिखर तुटावे तसा शंभर तुकड्यांत विभागला गेला.
आदाय कार्मुकं वीरस्तूणद् बाणं समाददे
त्या वीराने आपले धनुष्य घेतले आणि तुण्यातून एक बाण काढला.
मुमोच साध्याय तदा क्रोधन्धकारिताननः
तेव्हा, रागाने चेहरा काळवंडलेला, त्याने तो बाण साध्याकडे सोडला.
चिच्छेद बाणैरपरैर्निर्बिभेद च दानवम्
इतर बाणांनी त्याने त्या दैत्याला कापले आणि भेदले.
आविध्येतां तदान्योन्यं मर्मभिद्भिरजिह्यगैः
तेव्हा त्यांनी एकमेकांना सर्पासारख्या बाणांनी, जे मर्मस्थळी घुसतात, भोसकले.
दिदृक्षूणां तदा युद्धं लघु चित्रं च सुष्ठु च
तेव्हा जे युद्ध पाहण्यास उत्सुक होते, त्यांनी ते युद्ध पाहिले—ते जलद, अद्भुत आणि खरोखरच विस्मयकारक होते.
पुष्पवर्षमनौपम्यं मुमुचुः साध्यदैत्ययौः
साध्य आणि दैत्य वीरांनी एकमेकांवर अनुपम फुलांची वृष्टी केली.
अयुध्येतां महेष्वासौ प्रेक्षकप्रीतिवर्द्धनम्
ते महान धनुर्धारी असे लढले की पाहणाऱ्यांचा आनंद अधिकच वाढला.
दिशश्च विदिशश्चैव छादयेतां शरोत्करैः
त्यांनी बाणांच्या वर्षावाने सर्व दिशा आणि कोपरे झाकून टाकले.
बिभेद मार्गणैस्तीक्ष्णैः प्रह्लादं सर्वमर्मसु
त्याने तीक्ष्ण बाणांनी प्रह्लादाच्या सर्व मर्मस्थळी भोसकले.
बिभेद हृदये बाह्वोर्वदने च नरोत्तमम्
त्याने त्या श्रेष्ठ पुरुषाच्या हृदयात, बाहूंमध्ये आणि चेहऱ्यात बाण घुसवले.
चिच्छेदैकेन बाणेन चन्द्रार्धाकारवर्चसा
एका चंद्रकोरीसारख्या तेजस्वी बाणाने त्याने ते तुकडे केले.
अधिज्यं लाघवात् कृत्वा ववर्ष निशिताञ्शरान्
त्याने चपळतेने धनुष्याला दोरी लावली आणि तीक्ष्ण बाणांचा वर्षाव केला.
कार्मुकं च क्षुरप्रेण चिच्छेद पुरुषोत्तमः
श्रेष्ठ पुरुषाने कापणाऱ्या धारदार बाणाने ते धनुष्य तोडले.
समादत्तं तदा साध्यो मुने चिच्छेद लाघवात्
त्या वेळी, ऋषी, त्याने झटपट उचललेली वस्तू तुटली.
परिघं दारुणां दीर्घं सर्वलोहमयं दृढम्
एक भयंकर, लांब आणि मजबूत, पूर्णपणे लोखंडाची गदा,
भ्राम्यमाणं स चिच्छेद नाराचेन महामुनिः
ती फिरवत असताना, महान ऋषीने रुंद टोकाच्या बाणाने ती तुकडे केली.
मुद्गरं भ्राम्य वेगेन प्रचिक्षेप नराग्रजे
श्रेष्ठ पुरुषाने मोठ्या वेगाने गदा फिरवून फेकली.
चिच्छेद दशधा साध्यः स छिन्नो न्यपतद् भुवि
त्या कुशलाने ती दहा भागांत कापली आणि तुटून ती जमिनीवर पडली.
प्रचिक्षेप नराग्र्याय तं च चिच्छेद धर्मजः
त्याने ती श्रेष्ठ पुरुषावर फेकली, पण धर्मात्म्याने ती तुकडे केली.
तां च चिच्छेद बलवान् क्षुरप्रेण महातपाः
महान तपस्वी, बलवान अशा ऋषीने ती कापणाऱ्या धारदार बाणाने तुकडे केली.
समादाय ततो बाणैरवतस्तार नारद
मग त्याने बाण उचलून, नारद, स्वतःचे रक्षण केले.
नाराचेन जघानाथ हृदये सुरतापसः
रुंद टोकाच्या बाणाने प्रभूने सुरताच्या तपस्व्याच्या हृदयात घाव घातला.
निपपात रथोपस्थे तमपोवाह सारथिः
तो रथाच्या तळावर कोसळला आणि सारथ्याने त्याला घेऊन गेला.
सुदृढं चापमादाय भूयो योद्धमुपागतः
खूप मजबूत धनुष्य घेऊन तो पुन्हा युद्धासाठी आला.
गच्छ दैत्येन्द्र योत्स्यामः प्रातस्त्वाह्निकमाचर
जा, दैत्यराजा, आपण सकाळी लढू—आधी आपले रोजचे कृत्य कर.
जगाम नैमिषारण्यं क्रियां चक्रे तदाऽह्निकीम्
तो नैमिषारण्यात गेला आणि तिथे आपली दैनंदिन पूजा केली.
रात्रौ चिन्तयते युद्धे कथं जेष्यामि दाम्भिकम्
रात्री तो विचार करत होता, युद्धात मी त्या कपटीला कसा हरवू शकतो.
दिव्यं वर्षसस्रं तु दैत्यो देवं न चाजयत्
दिव्य हजारो वर्षे गेली, तरी दैत्याने देवाला जिंकता आले नाही.