तद्वत् कोकनदैर्व्याप्तं वनं पद्मवनं यथा
त्याचप्रमाणे, ते वन कोकनद कमळांनी भरलेले होते, जणू कमळांच्या सरोवरासारखे.
विविशुः प्रीतमनसो हंसा इव महासरः
त्यांनी आनंदी मनाने त्या वनात प्रवेश केला, जणू हंस मोठ्या सरोवरात जातात तसे.
प्रतीच्यभिमुखं ब्रह्मन् अर्थस्येक्षुवनावृतम्
ब्राह्मण, पश्चिमेकडे तोंड करून, संपत्तीच्या वनांनी वेढलेले होते.
उदङ्मुखं च मोक्षस्य शुद्धस्फटिकवर्चसम्
उत्तर दिशेला तोंड करून, शुद्ध स्फटिकासारखा तेजस्वी आणि मोक्षासाठी उपयुक्त होता.
आश्रम्यर्थो द्वापरान्ते तिष्यादौ धर्म आश्रमी
द्वापरयुगाच्या शेवटी, तिष्याच्या प्रारंभी, धर्मासाठी आश्रम उभारण्यात आला.
तत्रैव च रतिं चक्रुरखण्डे सलिलाप्लुते
तेथेच, अखंड पाण्याने भरलेल्या त्या जागेत त्यांना आनंद मिळाला.
चतुर्मुर्तिर्जगन्नाथः पुर्वमेव प्रतिष्ठितः
जगन्नाथ, चार रूपांनी, तिथे आधीच स्थापलेले होते.
शुश्रूषयाथ तपसा ब्रह्मचर्येण नारद
सेवा, तपस्या आणि ब्रह्मचर्य यांद्वारे, नारद.
असुरेभ्यस्तदा भीताः स्वाश्रित्याखण्डपर्वतम्
त्यावेळी असुरांचा भयं वाटून, ते सर्वजण अखंड पर्वतावर आश्रय घेऊन राहिले.
स्नात्वा जले हि कालिन्द्याः प्रजग्मुर्दक्षिणामुखाः
काळिंदीच्या पाण्यात स्नान करून, ते दक्षिणेकडे तोंड करून पुढे निघाले.
विष्णोरपि प्रसादेन दुष्प्रवेशं महासुरैः
विष्णूच्या कृपेने, मोठ्या असुरांनाही तिथे प्रवेश करणे कठीण झाले.
रुद्रकोटिं समाश्रित्य स्थितास्ते ब्रह्मचारिणः
रुद्राच्या कोटींच्या आश्रयाने, ते ब्रह्मचारी तिथेच स्थिर राहिले.
शुक्रस्तु भार्गवान् सर्वान् निन्ये यज्ञविधौ मुने
मुनी, भृगुवंशीय शुक्राने सर्वांना यज्ञाच्या विधीत नेले.
यज्ञदीक्षां बलेः शुक्रश्चाकार विधिना स्वयम्
शुक्राने स्वतः बलीसाठी यज्ञदीक्षा योग्य प्रकारे दिली.
मृगाजिनावृतः पृष्ठे बर्हिपत्रविचित्रितः
त्याच्या पाठीवर मृगाजिन घातले होते आणि त्यावर विविध कुशांचे पान लावले होते.
हयग्रीवप्रलम्बाद्यैर्मयबाणपुरोगमैः
हयग्रीव, प्रलंब व इतरांसह, मय व बाण हे पुढे होते.
ललनानां सहस्रस्य प्रधाना ऋषिकन्यका
हजारो कन्यांमध्ये, ऋषीची कन्या मुख्य होती.
महीं विहर्तुमुत्सृष्टस्तारकाक्षो ऽन्वगाच्च तम्
पृथ्वीवर विहार करण्यासाठी सोडल्यावर, तारकाक्ष तिच्या मागे गेला.
गते च मासत्रितये हूयमाने च पावके
तीन महिने गेले आणि अग्नीत आहुती दिली जात होती.
सुषुवे देवजननी माधवं वामनाकृतिम्
देवतांची माता, वामन रूपातील माधवाचा जन्म झाला.
ब्रह्मा समभ्येत्य समं महर्षिभिः स्तोत्रं जगादाथ विभोर्महर्षे
मग ब्रह्मा आणि महर्षी सर्वजण एकत्र येऊन, त्या पराक्रमी प्रभूचे स्तवन करू लागले.
नमो ऽस्तु ते शत्रुवनेन्धनाग्ने नमो ऽस्तु वै पापमहादवाग्ने
शत्रूंच्या इंधनाचा भस्म करणाऱ्या अग्नी, तुला नमस्कार. पापाच्या मोठ्या अरण्याचा दाह करणाऱ्या अग्नी, तुला नमस्कार.
नमस्ते जगादाधार नमस्ते पुरुषोत्तम
जगाचा आधार असलेल्या प्रभू, पुरुषोत्तम, तुला नमस्कार.
पीतवासः श्रियःकान्त जनार्दन नमो ऽस्तु ते
पिवळ्या वस्त्रांनी अलंकृत, लक्ष्मीचे प्रिय, जनार्दन, तुला नमस्कार.
सर्वधारी धराधारी रूपधारी नमो ऽस्तु ते
सर्वांचा आधार, पृथ्वीचा धारक, विविध रूपांचा धारण करणारा, तुला नमस्कार.
कुरुष्व दैवतपते मघोनो ऽश्रुप्रमार्जनम्
देवतांचे अधिपती, इंद्राचे अश्रू पुसून टाक.
प्रोवाच भगवान् मह्यं कुरूपनयनं विभो
भगवंतांनी मला कुरूंच्या बोलावण्याबद्दल सांगितले, हे महाबळवान.
भरद्वाजो महातेजा बार्हस्पत्यस्तपोधनः
महातेजस्वी, बृहस्पतीपुत्र, तपश्चर्येने परिपूर्ण असलेले भरद्वाज.
ततो ददुः प्रीतियुताः सर्व एव वरान् क्रमात्
मग सर्वांनी प्रेमाने एकामागून एक वर दिले.
मृगाजिनं कुम्भयोनिर्भरद्वाजस्तु मेखलाम्
कुंभयोनिने मृगाचे कातडे दिले आणि भरद्वाजाने मेखला दिली.