प्रपद्ये देवदेवेशमणीयांसमणोः सदा
सदैव देवांचे देव, सर्वात सूक्ष्म असलेल्या तुझ्या चरणी मी शरण येतो.
नमः सहस्रशिरसे अनन्ताय महात्मने
सहस्र डोकी असलेल्या, अनंत, महान आत्म्यास मी नमस्कार करतो.
कीर्तयन्ति च यं सर्वे ब्रह्मादीनां परायणम्
ब्रह्मा आणि इतर सर्व ज्याला आपल्या अंतिम ध्येय मानतात, त्याचे सर्वजण कीर्तन करतात.
सुब्रह्मण्य नमस्ते ऽस्तु त्राहि मां शरणागतम्
सुब्रह्मण्य, तुला नमस्कार असो; मी तुझ्या शरण आलोय, मला तू वाचव.
प्रीतिमानभवद् विष्णुः शङ्खचक्रगदाधरः
शंख, चक्र आणि गदा धारण करणारा विष्णू प्रसन्न झाला.
गरुडस्थो जगत्स्वामी लोकाधारस्तपोधनः
गरुडावर बसलेला, जगाचा स्वामी, सर्व लोकांचा आधार आणि तपश्चर्येने परिपूर्ण असा तो प्रभू,
उज्जहाराप्रमेयात्मा तरसा मधुसूदनः
मोजता न येणाऱ्या आत्म्याने, मधुसूदनाने त्याला वेगाने उचलले.
मोक्षयामास नागेन्द्रं पाशेभ्यः शरणागतम्
शरण आलेल्या नागराजाला, त्याच्या बंधनांतून त्याने मुक्त केले.
ग्राहत्वमगमत् कृष्णाद् वधं प्राप्य दिवं गतः
कृष्णाच्या हातून मारला गेल्यावर, तो ग्राह स्वर्गात गेला.
आपद्विक्तौ युगपद् गजगन्धर्वसत्तमौ
त्या संकटाच्या क्षणी, श्रेष्ठ गज आणि श्रेष्ठ गंधर्व दोघेही एकत्र होते.
अभवत् त्वथ देवेशस्ताभ्यां चैव प्रपूजितः
मग त्या दोघांनी देवाधिदेवाचे योग्यरित्या पूजन केले.
संस्मरिष्यन्ति मनुजाः प्रयताः स्थिरबुद्धयः
जे मनुष्य श्रद्धेने आणि स्थिर बुद्धीने राहतात, ते हे स्मरण करतील.
दुःस्वप्नो नश्यते तेषां सुस्वप्नश्च भविष्यति
त्यांच्या वाईट स्वप्नांचा नाश होईल आणि चांगली स्वप्ने येतील.
नारसिंहं च नागेन्द्रं सृष्टिप्रलयकारकम्
नरसिंह आणि सृष्टी-प्रलय करणारा नागेंद्र, हेदेखील.
सर्वपापैः प्रमुच्यन्ते पुण्यं लोकमवाप्नुयुः
सर्व पापांपासून मुक्त होतात आणि पुण्यलोकात जातात.
स्पर्शयामास हस्तेन गजं गन्धर्वमेव च
त्याने आपल्या हाताने हत्तीला आणि गंधर्वालाही स्पर्श केला.
जगाम शरणं विप्र नारायणपरायमः
तो नारायणभक्त त्या ब्राह्मणाच्या आश्रयाला गेला.
पापबनधाच्च शापाच्च ग्राहं चाद्भुतकर्मकृत्
पापाच्या बंधनामुळे आणि शापामुळे त्याने तो अद्भुत कृत्य केला.
गतः स भगवान् विष्णुर्दुर्विज्ञेयगतिः प्रभुः
तो भगवंत, अगम्य मार्ग असलेला प्रभू विष्णू, निघून गेला.
ववन्दिरे महात्मानं प्रभुं नारायणं हरिम्
सर्वांनी त्या महात्मा, प्रभू नारायण, हरिला वंदन केले.
विस्मयोत्फूल्लनयनाः संस्तुवन्ति जनार्दनम्
आश्चर्याने डोळे मोठे करून त्यांनी जनार्दनाची स्तुती केली.
गजेन्द्रमोक्षणं दृष्ट्वा इदं वचनमब्रवीत्
गजेंद्रमोक्षण पाहून त्याने हे शब्द उच्चारले.
प्राप्नुयात् परमां सिद्धिं दुःस्वप्नस्तस्य नश्यति
तो परम सिद्धी प्राप्त करतो; त्याचे वाईट स्वप्न नाहीसे होते.
गजेन्द्रमोक्षणेनेह सद्यः पापात् प्रमुच्यते
इथे गजेंद्रमोक्षणामुळे लगेच पापातून मुक्ती मिळते.
यस्मिन् किलोक्ते बहुपापबन्धनात् लभ्येत मोक्षो द्विरदेन यद्वत्
हे म्हणल्याने, जसे गजेंद्राला मुक्ती मिळाली, तसे अनेक पापांच्या बंधनातून सुटका होते.
तं देवगुह्यं पुरुषं पुराणं वन्दाम्यहं लोकपतिं वरेण्यम्
त्या दैवी, गूढ, प्राचीन, लोकांचा स्वामी आणि श्रेष्ठ पुरुषाला मी वंदन करतो.
यं कीर्त्य संश्रुत्य तथा विचिन्त्य पापापनोदं पुरुषो लभेत
त्याची कीर्ती सांगून, ऐकून आणि मनन करून, मनुष्याचे पाप दूर होते.
परपीडारुचिः क्षुद्रः स्वभावादपि निर्घृणः
तो दुसऱ्यांना त्रास देण्यात आनंद मानणारा, नीच आणि स्वभावाने निर्दयी होता.
स त्वायुषि परिक्षिणे जज्ञे घोरो निशाचरः
त्याचे आयुष्य संपत आले तेव्हा एक भयंकर रात्री हिंडणारा जन्माला आला.
क्रुरैश्चक्रे ततो वृत्तिं राक्षसत्वाद् विशेषतः
त्याने क्रूर कर्मांनी, विशेषतः राक्षसी स्वभावामुळे, आपली उपजीविका केली.