वदन्ति यं वै पुरुषं सनातनं तं देवगुह्यं शरणं प्रपद्ये
ज्याला सनातन पुरुष म्हणतात आणि जो देवांचा गूढ आहे, त्या परमेश्वराच्या मी शरण जातो.
तमीश्वरं तृप्तमनुत्तमैर्गुणैः परायणं विष्णुमुपैमि साश्वतम्
श्रेष्ठ गुणांनी संतुष्ट असलेल्या, शाश्वत, परम आश्रय असलेल्या त्या विष्णूला मी शरण जातो.
महाबलं वेदनिधिं सुरेशं व३जामि विष्णुं शरणं जनार्दनम्
महाबलवान, वेदांचा खजिना, देवांचा स्वामी आणि जनार्दन अशा विष्णूच्या मी शरण जातो.
पीताम्बरं काञ्चनभक्तिचित्रं मालाधरं केशवमभ्युपैमि
पिवळ्या वस्त्रातील, सुवर्णासारखा तेजस्वी, माळा घातलेल्या केशवाच्या मी सान्निध्यात जातो.
आदित्यरुद्राश्विवसुप्रभावं प्रभुं प्रपद्ये ऽच्युतमात्मवन्तम्
आदित्य, रुद्र, अश्विन आणि वसु यांची शक्ती ज्याच्यात आहे, आत्मसंयमी आणि अच्युत अशा प्रभूच्या मी शरण जातो.
प्रपद्ये सूक्ष्ममचलं वरेण्यमभयप्रदम्
सूक्ष्म, अचल, श्रेष्ठ आणि भय दूर करणाऱ्या त्या परमेश्वराच्या मी शरण जातो.
प्रपद्ये मुक्तसंगानां यतीनां परमां गतिम्
ज्यांच्या मनात आसक्ती नाही, अशा यतींना मिळणाऱ्या श्रेष्ठ अवस्थेला मी शरण जातो.
शरण्यं शरणं भक्त्या प्रपद्ये भक्तवत्सलम्
भक्तांना नेहमीच आधार देणाऱ्या, शरण येणाऱ्यांचे रक्षण करणाऱ्या तुझ्या चरणी मी भक्तीभावाने शरण येतो.
योगात्मानं महात्मानं प्रपद्ये ऽहं जनार्दनम्
योगाचा आत्मा, महान आत्मा असलेल्या जनार्दनाला मी शरण जातो.
नारायणमणीयांसं प्रपद्ये ब्राह्मणप्रियम्
सर्वात सूक्ष्म, ब्राह्मणांना प्रिय असलेल्या नारायणाच्या चरणी मी शरण जातो.
प्रपद्ये देवदेवेशमणीयांसमणोः सदा
सदैव देवांचे देव, सर्वात सूक्ष्म असलेल्या तुझ्या चरणी मी शरण येतो.
नमः सहस्रशिरसे अनन्ताय महात्मने
सहस्र डोकी असलेल्या, अनंत, महान आत्म्यास मी नमस्कार करतो.
कीर्तयन्ति च यं सर्वे ब्रह्मादीनां परायणम्
ब्रह्मा आणि इतर सर्व ज्याला आपल्या अंतिम ध्येय मानतात, त्याचे सर्वजण कीर्तन करतात.
सुब्रह्मण्य नमस्ते ऽस्तु त्राहि मां शरणागतम्
सुब्रह्मण्य, तुला नमस्कार असो; मी तुझ्या शरण आलोय, मला तू वाचव.
प्रीतिमानभवद् विष्णुः शङ्खचक्रगदाधरः
शंख, चक्र आणि गदा धारण करणारा विष्णू प्रसन्न झाला.
गरुडस्थो जगत्स्वामी लोकाधारस्तपोधनः
गरुडावर बसलेला, जगाचा स्वामी, सर्व लोकांचा आधार आणि तपश्चर्येने परिपूर्ण असा तो प्रभू,
उज्जहाराप्रमेयात्मा तरसा मधुसूदनः
मोजता न येणाऱ्या आत्म्याने, मधुसूदनाने त्याला वेगाने उचलले.
मोक्षयामास नागेन्द्रं पाशेभ्यः शरणागतम्
शरण आलेल्या नागराजाला, त्याच्या बंधनांतून त्याने मुक्त केले.
ग्राहत्वमगमत् कृष्णाद् वधं प्राप्य दिवं गतः
कृष्णाच्या हातून मारला गेल्यावर, तो ग्राह स्वर्गात गेला.
आपद्विक्तौ युगपद् गजगन्धर्वसत्तमौ
त्या संकटाच्या क्षणी, श्रेष्ठ गज आणि श्रेष्ठ गंधर्व दोघेही एकत्र होते.
अभवत् त्वथ देवेशस्ताभ्यां चैव प्रपूजितः
मग त्या दोघांनी देवाधिदेवाचे योग्यरित्या पूजन केले.
संस्मरिष्यन्ति मनुजाः प्रयताः स्थिरबुद्धयः
जे मनुष्य श्रद्धेने आणि स्थिर बुद्धीने राहतात, ते हे स्मरण करतील.
दुःस्वप्नो नश्यते तेषां सुस्वप्नश्च भविष्यति
त्यांच्या वाईट स्वप्नांचा नाश होईल आणि चांगली स्वप्ने येतील.
नारसिंहं च नागेन्द्रं सृष्टिप्रलयकारकम्
नरसिंह आणि सृष्टी-प्रलय करणारा नागेंद्र, हेदेखील.
सर्वपापैः प्रमुच्यन्ते पुण्यं लोकमवाप्नुयुः
सर्व पापांपासून मुक्त होतात आणि पुण्यलोकात जातात.
स्पर्शयामास हस्तेन गजं गन्धर्वमेव च
त्याने आपल्या हाताने हत्तीला आणि गंधर्वालाही स्पर्श केला.
जगाम शरणं विप्र नारायणपरायमः
तो नारायणभक्त त्या ब्राह्मणाच्या आश्रयाला गेला.
पापबनधाच्च शापाच्च ग्राहं चाद्भुतकर्मकृत्
पापाच्या बंधनामुळे आणि शापामुळे त्याने तो अद्भुत कृत्य केला.
गतः स भगवान् विष्णुर्दुर्विज्ञेयगतिः प्रभुः
तो भगवंत, अगम्य मार्ग असलेला प्रभू विष्णू, निघून गेला.
ववन्दिरे महात्मानं प्रभुं नारायणं हरिम्
सर्वांनी त्या महात्मा, प्रभू नारायण, हरिला वंदन केले.