अवतीर्णं प्रजग्राह नागः केकरलोहितः
तो खाली उतरत असताना केकरलोहित नावाच्या नागाने त्याला पकडले.
संस्मृते पुण्डरीकाक्षे निर्विषो ऽभून्महोरगः
त्याने पुंडरीकाक्षाचे स्मरण करताच, तो मोठा नाग विषरहित झाला.
निर्विषश्चापि तत्याज च्यवनं भुजगोत्तमः
विष गेल्यावर त्या श्रेष्ठ नागाने च्यवनाला सोडून दिले.
चचार नागकन्याभिः पूज्यचमानः समन्ततः
तो सर्व बाजूंनी नागकन्यांनी सन्मानित होत फिरत राहिला.
संपूज्यमानो दैत्येन्द्रः प्रह्लादो ऽथ ददर्श तम्
त्याचा सन्मान होत असताना, दैत्यांचा राजा प्रह्लाद त्याला पाहू लागला.
संपूजितोपविष्टश्च पृष्टश्चागमनं प्रति
त्याचा सन्मान करून, बसवून घेतले आणि येण्याचे कारण विचारले.
स्नातुमेवागतो ऽस्म्यद्य द्रष्टुञ्चैवाकुलीश्वरम्
मी आज फक्त स्नान करायला आणि अकुलीश्वराचे दर्शन घ्यायला आलो आहे.
समानीतो ऽस्मि पाताले दृष्टश्चात्र भवानपि
मला पाताळात आणले गेले, आणि इथे तुझीही भेट झाली.
प्रोवाच धर्मसंयुक्तं स वाक्यं वाक्यकोविदः
तो वाक्प्रवीण धर्मयुक्त बोलणे बोलला.
रसातले च कानि स्युरेतद् वक्तुं ममार्हसि
रसायातळात कोणती स्थाने आहेत, ते मला सांगावे.
चक्रतीर्थं महाबाहो रसातलतले विदुः
महाबाहू, रसायातळाच्या तळाशी चक्रतीर्थ आहे असे सर्वांना माहीत आहे.
नेमिषै गन्तुकामस्तु दानवानितदब्रवीत्
नेमिषाला जायची इच्छा असणाऱ्या दानवांना त्याने हे सांगितले.
द्रक्ष्यामः पुण्डरीकाक्षं पीतवाससमच्युतम्
आपण पुंडरीकाक्ष, पिवळे वस्त्र परिधान केलेल्या अच्युताचे दर्शन घेऊ.
चक्रुरुद्योगमतुलं निर्जग्मुश्च रसातलात्
त्यांनी मोठी तयारी केली आणि रसायातळातून बाहेर पडले.
नेमिषारण्यमागत्य स्नानं चक्रुर्मुदान्विताः
नेमिषारण्यात पोहोचून, त्यांनी आनंदाने स्नान केले.
चरन् सरस्वतीं पुण्यां ददर्श विमलोदकाम्
तो फिरताना त्याने पवित्र, निर्मळ पाण्याची सरस्वती नदी पाहिली.
ददर्श बाणानपरान् मुखे लग्नान् परस्परम्
त्याने पाहिले की दुसऱ्यांचे बाण एकमेकांत गुंतलेले आणि तोंडात अडकलेले आहेत.
दृष्ट्वातुलं तदा चक्रे क्रोधं दैत्येश्वरः किल
हे पाहून त्या दैत्यराजाला फारच राग आला.
समुन्नतजटाभारौ तपस्यासक्तमानसौ
त्यांची जटा उंच असून, मन तपात पूर्णपणे गुंतलेली होती.
शार्ङ्गमागवं चैव अक्ष्य्यौ च महेषुधी
त्यांच्याकडे शार्ङ्ग धनुष्य, बलवान गाय आणि दोन न संपणारे तूणीर होते.
ततः प्रोवाच वचनं तावुभौ पुरुषोत्तमौ
तेव्हा त्याने त्या दोन्ही श्रेष्ठ पुरुषांना असे बोलले.
क्व तपः क्व जटाभारः क्व चेमौ प्रवरायुधौ
तप कुठे, जटांचा भार कुठे, आणि हे दोन उत्तम शस्त्र कुठे?
सामर्थ्ये सति यः कुर्यात् तत्संपद्येत तस्य हि
ज्याच्यात क्षमता आहे, तो जे काही करतो तेच त्याच्या हातून पूर्ण होते.
मयि तिष्ठति दैत्येन्द्रे धर्मसेतुप्रवर्तके
दैत्यराजा, मी इथे धर्माचा सेतू उभा करणारा उभा आहे.
न कश्चिच्छक्नुयाद् योद्धुं नरनारायणौ युधि
नर आणि नारायण यांच्याशी युद्धात कोणीही लढू शकत नाही.
यथा कथञ्चिज्जेष्यामि नरनारायणौ रणे
कसेही करून मी नर आणि नारायण यांना युद्धात हरवीन.
वितत्य चापं गुणमाविकृष्य तलध्वनिं घोरतरं चकार
त्याने धनुष्य वाकवून, दोरी ओढून, तळहाताने भीषण असा आवाज केला.
मुमोच तानप्रतिमैः पृषत्कैश्चिच्छेद दैत्यस्तपनीयपुङ्खैः
त्याने तसल्याच बाणांचा मारा केला, पण दैत्याने सोन्याच्या पिसांनी सजवलेले बाणांनी ते छाटले.
क्रुद्धः समानम्य महाधनुस्ततो मुमोच चान्यान् विविधान् पृषत्कान्
रागाने त्याने मोठे धनुष्य वाकवले आणि मग अनेक प्रकारचे बाण सोडले.
नरस्तु बाणान् प्रमुमोच पञ्च षड् द्रत्यनाथो निशितान् पृषत्कान्
नराने आपल्या धनुष्याच्या आडून पाच, मग सहा तीक्ष्ण बाण सोडले.