सुराश्च सर्वे त्रैलोक्यमवापुर्निरुपद्रवाः
सर्व देवांना त्रैलोक्य मिळाले आणि त्यांना कोणतीही अडचण राहिली नाही.
कालिन्द्य रूपमाधाय तत्रैवान्तरधीयत
त्याने कालिंदीचे रूप धारण करून तिथेच अदृश्य झाला.
यस्मिन् स दैत्येन्द्रसुतो जगाम महाश्रमे पुण्ययुतो महर्षे
त्या पवित्र आश्रमात, दैत्यराजाचा मुलगा पुण्यवान महर्षीकडे गेला.
उपोष्य रजनीमेकां लिङ्गभेदं गिरिं ययौ
एक रात्र उपवास करून, तो त्या पर्वताकडे गेला जिथे लिंग विभागले गेले होते.
उपोष्य रजनीमेकां तीर्थं केदारमाव्रजत्
एक रात्र उपवास केल्यावर, तो केदार नावाच्या पवित्र स्थळी गेला.
उषित्वा वासरान् सप्त कुब्जाम्रं प्रजगाम ह
सात दिवस राहून, तो कुब्जाम्र या ठिकाणी गेला.
ततः सुतीर्थे स्नात्वा च सोपवासी जितेन्द्रियः. हृषीकेशं समभ्यर्च्य ययौ बदरिकाश्रमम्
मग उत्तम तीर्थात स्नान करून, उपवास करत आणि इंद्रियांवर संयम ठेवून, त्याने हृषीकेशाची पूजा केली आणि बदरिकाश्रमाकडे गेला.
वराहतीर्थे गरुडासनं स दृष्ट्वाथ संपूज्य सुभक्तिमांश्च
वराहतीर्थावर त्याने गरुडासन पाहिले आणि भक्तीभावाने त्याची पूजा केली.
दृष्ट्वा संपूज्य च शिवं विपाशामभितो ययौ
त्याने शिवाचे दर्शन घेऊन पूजा केली आणि मग विपाशा नदीजवळ गेला.
उपवासी इरावत्यां ददर्श परमेश्वरम्
उपवास करत असताना, त्याने इरावतीच्या काठी परमेश्वराचे दर्शन घेतले.
समवाप परं रूपमैश्वर्य च सुदुर्लभम्
त्याला सर्वोच्च रूप आणि दुर्मिळ ऐश्वर्य प्राप्त झाले.
आरोग्यमतुलं प्राप संतानमपि चाक्षयम्
त्याने अतुल आरोग्य आणि न संपणारी संतती मिळवली.
विरूपत्वं समुत्सृज्य रूपं प्राप श्रिया सह
त्याने कुरूपता सोडून, सौंदर्य आणि समृद्धी मिळवली.
पूर्वं त्रेतायुगस्यादौ यथावृत्तं तपोधन
हे तपस्वी, पूर्वी त्रेतायुगाच्या सुरुवातीला जसे घडले, तसेच सांगतो.
शाकलं नाम नगरं ख्यातं स्थानीयमुत्तमम्
शाकल नावाचे एक प्रसिद्ध आणि उत्तम नगर होते.
धनाढ्यो गुणवान् भोगी नानासास्त्रविशारदः
तेथे एक धनाढ्य, गुणी, ऐश्वर्य उपभोगणारा आणि विविध शास्त्रांचा जाणकार पुरुष राहत होता.
सार्थेन महता युक्तो नानाविपणपण्यवान्
त्याच्याकडे मोठा सारा आणि अनेक बाजारातील वस्तू होत्या.
अभवद् दस्युतो रात्रौ अवस्कन्दो ऽतिदुःसहः
रात्री त्याच्यावर एक अत्यंत भयंकर दरोडेखोर हल्ला केला.
असहायो मरौ तस्मिंश् चचारोन्मत्तवद् वशी
त्या वाळवंटात तो एकटाच, पण स्वतःवर ताबा ठेवून, वेड्यासारखा भटकत होता.
आत्मा इव शमीवृक्षो मरावासादितः शुभः
त्या वाळवंटात त्याला स्वतःसारखा शुभ शमीवृक्ष सापडला.
समपश्यदथायान्तं प्रेतं प्रेतशतैर्वृतम्
तेव्हा त्याने एक प्रेत जवळ येताना पाहिले, आणि त्याच्या भोवती शेकडो प्रेतं होती.
पिण्डाशिभिश्च पुरतो धावद्भी रूक्षविग्रहैः
त्याच्या पुढे रुखरूप असलेली प्रेतं, हातात पिंड घेऊन खात खात धावत होती.
उपागम्य शमीमूले वणिक्पुत्रं ददर्श सः
शमीच्या झाडाखाली जाऊन त्याने व्यापाऱ्याचा मुलगा तिथे बसलेला पाहिला.
सुखोपविष्टश्छायायां पृष्ट्वा कुशलमाप्तवान्
तो सावलीत आरामात बसला होता; त्याने त्याची चौकशी केली आणि उत्तर मिळाले.
कुत आगम्यते ब्रूहि क्व साधो वा गमिष्यसि
माझ्याशी सांग, तू कुठून आलास आणि आता कुठे जाणार आहेस, हे चांगल्या माणसा?
समापन्नो ऽसि भद्रं ते सर्वमाख्यातुमर्हसि
तू सुखरूप पोहोचला आहेस; आता मला सर्व काही सांग.
सर्वमाख्यातवान् ब्रह्मन् स्वदेशधनविच्युतिम्
त्या ब्राह्मणाने आपली सर्व कथा सांगितली—स्वदेश आणि संपत्ती गमावली कशी ते.
वमिक्पुत्रं ततः प्राह प्रेतपालः स्वबन्धुवत्
मग प्रेतांचा स्वामी व्यापाऱ्याच्या मुलाला आपल्या नातलगासारखं बोलला.
भूयो ऽप्यर्थाः भविष्यन्ति यदि भाग्यबलं तव
तुझ्या नशिबात जोर असेल तर तुला पुन्हा संपत्ती मिळेल.
क्षीणस्यास्य शरीरस्य चिन्तया नोदयो भवेत्
ज्याचं शरीर थकलेलं आहे, त्याला चिंता वाढवते आणि त्यातून तो सावरू शकत नाही.