यस्य सप्तार्णवाः कुक्षौ निवसन्ति सहाद्रिभिः
ज्याच्या पोटात सातही समुद्र आणि पर्वत राहतात,
यथा च न मम क्लेशस्तथा कुरु जनार्दन
जसा मला काहीही त्रास होत नाही, तसंच होऊ दे, हे जनार्दना.
तथापि संभविष्यामि अहं देव्युदरे तव
तरीसुद्धा, हे देवी, मी तुझ्या उदरामध्ये जन्म घेईन.
धारयिष्यामि योगेन मा विषादं कुथाम्बिके
मी योगाच्या बळावर स्वतःला धारण करीन—कुठेही चिंता करू नकोस, हे अंबिके.
तदा निस्तेजसो दैत्याः सभविष्यन्त्यसंशयम्
तेव्हा दैत्य नक्कीच शक्तिहीन होतील.
स्वतेजसोंऽशेन विवेश देव्याः तदोदरे शक्रहिताय विप्र
स्वतःच्या तेजाचा अंश घेऊन त्याने इंद्राच्या भल्यासाठी देवीच्या उदरामध्ये प्रवेश केला, हे ब्राह्मण.
निस्तेजसो ऽसुरा जाता यथोक्तं विश्वयोनिना
विश्वाचा आधार ज्याने सांगितलं तसंच, असुर शक्तिहीन झाले.
बलिर्दानवशार्दूल इदं वचनमब्रवीत्
दानवांमध्ये वाघासारखा असलेला बळी असे म्हणाला:
कथ्यतां परमज्ञो ऽसि शुभाशुभविशारद
तू अत्यंत जाणकार आहेस आणि शुभ-अशुभ ओळखण्यात पटाईत आहेस, म्हणून सांग.
किमर्थं तेजसो हानिरिति कस्मादतीव च
तुझ्या तेजात घट का झाली आहे आणि ती इतकी मोठी का आहे हे सांग.
चिन्तयामास योगात्मा क्व विष्णुः सांप्रतं स्थितः
योगयुक्त आत्म्याने विचार केला, विष्णू सध्या कुठे आहे?
नाबेरुपरि भूरादिल्लोकांश्चर्तुमियाद् वशी
स्वतःवर नियंत्रण ठेवत, त्याने नाभीच्या वरचे आणि पृथ्वीखालचे लोक भटकायचे ठरवले.
मेरुं ददर्श शैलेन्द्रं शातकौम्भं महर्द्धिमत्
त्याने मेरू पर्वत, सोन्यासारखा तेजस्वी आणि मोठ्या ऐश्वर्याने युक्त, पाहिला.
तेषामातुः स ददृशे मृगपक्षिगणैर्वृतम्
त्याने त्यांच्या आईला, अनेक पशू आणि पक्ष्यांनी वेढलेली, पाहिले.
देवमातुः स ददृशे मृगपक्षिगणैर्वृतम्
त्याने देवांची आई, पशू आणि पक्ष्यांनी वेढलेली, पाहिली.
विवेश दानवपतिरन्वेष्टुं मधुसूदनम्
दानवांचा राजा मधुसूदनाचा शोध घ्यायला आत गेला.
सर्वभीतवरेण्यं तं देवमातुरथोदरे
देवांची आईच्या गर्भात, सर्वांना वर देणारा आणि सर्वांना भीती वाटणारा तो परमेश्वर त्याला दिसला.
सुरासुरगणैः सर्वैः सर्वतो व्याप्तविग्रहम्
सर्व देव आणि असुर यांच्या समूहांसह, त्याने सर्वत्र व्यापलेले रूप पाहिले.
दैत्यतेजोहरं विष्णुं प्रकृतिस्थो ऽभवत् ततः
मग दैत्यांचे तेज हरवणारा विष्णू आपल्या मूळ अवस्थेत राहिला.
प्रह्लादो मधुरं वाक्यं प्रणम्य मधुसूदनम्
प्रह्लादाने मधुसूदनाला वंदन करून गोड शब्द बोलले.
येन निस्तेजसो दैत्या जाता दैत्येन्द्र हेतुना
दैत्येंद्र, ज्याच्या कारणाने दैत्यांचे तेज हरवले आहे, तो कोण हे सांग.
प्रयाताः शरणं देवं हरिं त्रिभुवनेश्वरम्
ते सर्व देव, त्रिभुवनांचे स्वामी हरि यांच्याकडे आश्रय घेण्यासाठी गेले आहेत.
अवतीर्णो महाबाहुरदित्या जठरे हरिः
महाबाहू हरि अदितीच्या गर्भात अवतरला.
नालं तमो विषहितुं स्थातुं सूर्योदयं बले
बली, सूर्य उगवल्यावर अंधार तिथे राहू शकत नाही किंवा सहन करू शकत नाही.
प्रह्लादमाहाथ बलिर्भाविकर्मप्रचोदितः
भविष्याच्या कर्माने प्रेरित होऊन बलीने प्रह्लादाला सांगितले.
सन्ति मे शतशो दैत्या वासुदेवबलाधिकाः
माझ्याकडे शेकडो असे दैत्य आहेत, जे वासुदेवापेक्षा अधिक बलवान आहेत.
निर्जित्य त्याजिताः स्वर्गं भग्नदर्पा रणाजिरे
रणात पराभूत होऊन, अभिमान मोडलेले, त्यांनी स्वर्ग सोडून दिला.
स विप्रचित्तिर्बलवान् मम सैन्यपुरस्सरः
तो बलवान विप्रचित्ती, माझ्या सैन्याच्या पुढे होता.
त्रिशिरा मकराक्षश्च वृषपर्वा नतेक्षमः
त्रिशिरा, मकराक्ष आणि वृषपर्व हे सहन न होणारे होते.
येषामेकैकशो विष्णुः कलां नार्हति षोडशीम्
यांच्या प्रत्येकाच्या सामर्थ्याच्या सोळाव्या भागाइतकेही विष्णू नाहीत.