ये ऽन्ये ऽप्यधिकृता देवास्तेषु जाताः सुरारयः
इतर नेमलेले देव, त्यांच्यातच देवांचे शत्रू जन्माला आले.
देवासुरो ऽभूत् संग्रामो यत्र शक्रो ऽप्यभूद् बलिः
देव आणि दैत्यांचा युद्ध झाला, जिथे बलीने शक्रालाही हरवले.
भूर्भुवःस्वरिति ख्यातं दशलोकाधिपो बलिः
दहा लोकांचा अधिपती बली, भूः, भुवः आणि स्वः म्हणून प्रसिद्ध झाला.
तत्रोपासन्त गन्धर्वा विश्वावसुपुरोगमाः
तेथे विश्वावसु यांच्या पुढाकाराने गंधर्वांनी पूजा केली.
वादयन्ति च वाद्यानि यक्षविद्याधरादयः
यक्ष, विद्याधर आणि इतरांनी वाद्ये वाजवली.
सस्मार मनसा ब्रह्मन् प्रह्लादं स्वपितामहम्
ब्रह्मन्, त्याने आपल्या मनात प्रह्लाद या आजोबांना आठवले.
समभ्यागात् त्वरायुक्तः पातालात् स्वर्गमव्ययम्
तो जलदपणे पाताळातून अमर स्वर्गात आला.
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा ववन्दे चरणावुभौ
हात जोडून त्याने दोन्ही पायांना वंदन केले.
समुत्थाप्य परिष्यवज्य विवेश परमासने
त्याला उचलून, मिठी मारून, तो श्रेष्ठ आसनावर बसला.
निर्जिताः शक्रराज्यं च हृतं वीर्यबलान्मया
देव पराभूत झाले आणि माझ्या बळावर शक्राचे राज्य मी जिंकले.
त्रैलोक्यराज्यं भुञ्ज त्वं मयि भृत्ये पुरःस्थिते
मी तुझा सेवक समोर उभा आहे, तू तीनही लोकांचे राज्य आनंदाने भोग.
त्वदङ्घ्रिपूजाभिरतस्त्वदुच्छिष्टान्नभोजनः
तुझ्या पायांची पूजा करण्यात रमलो आहे, तुझ्या उरलेल्या अन्नावरच मी जेवतो.
या धृतिर्गुरुशुश्रुषां कुर्वतो जायते विभो
गुरूची सेवा करताना जी धैर्यशीलता निर्माण होते, हे प्रभो,
प्रह्लादः प्राह वचनं धर्मकामार्थसाधनम्
प्रह्लादाने धर्म, काम आणि अर्थ साधणारे शब्द सांगितले.
दत्तं यथेष्टं जनिनास्तथात्मजाः स्थितो बले सम्प्रति योगसाधकः
पालक जशी इच्छा असेल तशी देतात, तसंच मुलंही; आता बळी योगाचा साधक म्हणून उभा आहे.
एवं भव गुरूणां त्वं सदा सुश्रूषणे रतः
म्हणून, तू नेहमी गुरूंच्या सेवेत मन लावून राहा.
शाक्रे सिंहासने ब्रह्मन् बलिं तूर्णं न्यवेशयत्
इंद्राच्या सिंहासनावर, हे ब्राह्मण, बळीला पटकन बसवले.
सिंहहासने दैत्यपतिः शुशुभे मघवानिव
सिंहासनावर दैत्यांचा राजा अगदी मघवानासारखा तेजस्वी दिसत होता.
प्रह्लादं प्राह वचनं मेघगम्भीरया गिरा
प्रह्लादाने गडगडणाऱ्या मेघासारख्या गंभीर आवाजात त्याच्याशी बोलला.
धर्मार्थकाममोक्षेभ्यस्तदादिशतु मे भवान्
धर्म, अर्थ, काम आणि मोक्ष याबद्दल मला तू शिकव.
यद्युक्तं तन्महाबाहो वदस्वाद्योत्तरं वचः
हे महाबाहु, योग्य असेल तर पुढचं वचन सांग.
प्राह धर्मार्थसंयुक्तं प्रह्लादो वाक्यमुत्तमम्
प्रह्लादाने धर्म आणि अर्थ याने युक्त उत्तम वचन सांगितले.
अविरोधेन धर्मस्य अर्थस्योपार्जनं च यत्
जो धनसंपादन धर्माचा भंग न करता केला जातो,
परत्रेह च यच्छ्रेयः पुत्र तत्कर्म आरच
इथे आणि परलोकात जे कल्याणकारक आहे, तेच कर्म कर, मुला.
यता नायशसो योगस्तथा कुरु महामते
ज्यामुळे कीर्तीला धक्का बसत नाही, तसंच वाग, हे बुद्धिमान.
येनैतानि गृहे ऽस्माकं निवसन्ति सुनिर्वृताः
ज्यामुळे आपल्या घरातले सर्वजण पूर्ण समाधानी राहतात,
वृद्धो ज्ञातिर्गुणी विप्रः कीर्तीश्च यशसा सह
वृद्ध नातेवाईक, सद्गुणी ब्राह्मण, आणि कीर्ती व यश,
तथा यत्स्वामलसत्त्वचेष्ट यथा यशस्वी भवितासि लोके
तसंच तुझ्या निर्मळ वर्तनाने आणि प्रयत्नाने तू जगात प्रसिद्ध होशील.
शुश्रुषणासक्तसमुद्भवाया मृद्धिं प्रयान्तीह नराधिपेन्द्राः
सेवेत मन लावून निर्माण होणाऱ्या स्थैर्यामुळे राजे इथे समृद्धी मिळवतात.
तस्माद् द्विजाग्र्याः श्रुतिशास्त्रयुक्ता नराधिपांस्ते क्रतुभिर्द्विजेन्द्रा यज्ञाग्निधूमेन नृपस्य शान्तिः
म्हणून, वेदशास्त्र जाणणारे श्रेष्ठ द्विज राजांसाठी यज्ञ करतात; यज्ञाच्या धुरामुळे राजाला शांती मिळते.