युयुधुर्दानवैः सार्धं विष्णुस्त्वन्तरधीयत
ते दानवांसोबत लढले, पण विष्णू अदृश्य झाला.
गदामादाय देजस्वी देवसैन्यमभिद्रुतः
गदा उचलून, तेजस्वी तो देवांच्या सैन्यावर तुटून पडला.
देवसैन्यमभिद्रुत्य निजघान सहस्रशः
देवांच्या सैन्यावर तुटून पडून, त्याने हजारो सैनिकांना ठार केले.
योधयामास बलावान् सुराणां च वरूछिनीम्
बलवान तो, देवांच्या श्रेष्ठ योद्ध्यांशी युद्ध करू लागला.
विपाको विक्षरः सैन्यं ते ऽपि देवानुपाद्रवन्
त्याचा परिणाम म्हणजे सर्व काही खराब होऊ लागले; तुझ्या सैन्यानेही देवांवर हल्ला केला.
गते जनार्दने देवे प्रायशो विमुख्याभवन्
जनार्दन देव निघून गेल्यावर बहुतेकजण निराश झाले.
पृष्ठतश्चाद्रवन् सर्वे त्रैलोक्यविजिगीषवः
तीनही लोक जिंकण्याची इच्छा असलेले सर्व मागे पळाले.
त्रिविष्टपं परित्यज्य ब्रह्मलोकमुपागताः
स्वर्ग सोडून ते ब्रह्मलोकात पोहोचले.
स्वर्गभोक्ता बलिर्जातः सपुत्रभ्रातृबान्धवः
बली आपल्या मुलांसह, भावांसह आणि नातेवाईकांसह स्वर्गाचा उपभोग घेऊ लागला.
वरुणो ऽभून्मयः सोमो राहुर्ह्लोदो हुताशनः
वरुण मय झाला, सोम राहू झाला, ह्लाद हुताशन झाला.
ये ऽन्ये ऽप्यधिकृता देवास्तेषु जाताः सुरारयः
इतर नेमलेले देव, त्यांच्यातच देवांचे शत्रू जन्माला आले.
देवासुरो ऽभूत् संग्रामो यत्र शक्रो ऽप्यभूद् बलिः
देव आणि दैत्यांचा युद्ध झाला, जिथे बलीने शक्रालाही हरवले.
भूर्भुवःस्वरिति ख्यातं दशलोकाधिपो बलिः
दहा लोकांचा अधिपती बली, भूः, भुवः आणि स्वः म्हणून प्रसिद्ध झाला.
तत्रोपासन्त गन्धर्वा विश्वावसुपुरोगमाः
तेथे विश्वावसु यांच्या पुढाकाराने गंधर्वांनी पूजा केली.
वादयन्ति च वाद्यानि यक्षविद्याधरादयः
यक्ष, विद्याधर आणि इतरांनी वाद्ये वाजवली.
सस्मार मनसा ब्रह्मन् प्रह्लादं स्वपितामहम्
ब्रह्मन्, त्याने आपल्या मनात प्रह्लाद या आजोबांना आठवले.
समभ्यागात् त्वरायुक्तः पातालात् स्वर्गमव्ययम्
तो जलदपणे पाताळातून अमर स्वर्गात आला.
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा ववन्दे चरणावुभौ
हात जोडून त्याने दोन्ही पायांना वंदन केले.
समुत्थाप्य परिष्यवज्य विवेश परमासने
त्याला उचलून, मिठी मारून, तो श्रेष्ठ आसनावर बसला.
निर्जिताः शक्रराज्यं च हृतं वीर्यबलान्मया
देव पराभूत झाले आणि माझ्या बळावर शक्राचे राज्य मी जिंकले.
त्रैलोक्यराज्यं भुञ्ज त्वं मयि भृत्ये पुरःस्थिते
मी तुझा सेवक समोर उभा आहे, तू तीनही लोकांचे राज्य आनंदाने भोग.
त्वदङ्घ्रिपूजाभिरतस्त्वदुच्छिष्टान्नभोजनः
तुझ्या पायांची पूजा करण्यात रमलो आहे, तुझ्या उरलेल्या अन्नावरच मी जेवतो.
या धृतिर्गुरुशुश्रुषां कुर्वतो जायते विभो
गुरूची सेवा करताना जी धैर्यशीलता निर्माण होते, हे प्रभो,
प्रह्लादः प्राह वचनं धर्मकामार्थसाधनम्
प्रह्लादाने धर्म, काम आणि अर्थ साधणारे शब्द सांगितले.
दत्तं यथेष्टं जनिनास्तथात्मजाः स्थितो बले सम्प्रति योगसाधकः
पालक जशी इच्छा असेल तशी देतात, तसंच मुलंही; आता बळी योगाचा साधक म्हणून उभा आहे.
एवं भव गुरूणां त्वं सदा सुश्रूषणे रतः
म्हणून, तू नेहमी गुरूंच्या सेवेत मन लावून राहा.
शाक्रे सिंहासने ब्रह्मन् बलिं तूर्णं न्यवेशयत्
इंद्राच्या सिंहासनावर, हे ब्राह्मण, बळीला पटकन बसवले.
सिंहहासने दैत्यपतिः शुशुभे मघवानिव
सिंहासनावर दैत्यांचा राजा अगदी मघवानासारखा तेजस्वी दिसत होता.
प्रह्लादं प्राह वचनं मेघगम्भीरया गिरा
प्रह्लादाने गडगडणाऱ्या मेघासारख्या गंभीर आवाजात त्याच्याशी बोलला.
धर्मार्थकाममोक्षेभ्यस्तदादिशतु मे भवान्
धर्म, अर्थ, काम आणि मोक्ष याबद्दल मला तू शिकव.