निवारयित्वा कृतवांल्लोकनाथो मरुद्गणान्
लोकांचा स्वामीने मरुतांच्या गणांना थांबवून त्यांच्यावर कृती केली.
शृणुष्व कीर्तयिष्यामि चाक्षुषस्यान्तरे मनोः
ऐक, मी तुला चाक्षुष मनुच्या काळातील गोष्ट सांगतो.
सप्तसारस्वते तीर्थे सो ऽतप्यत महत् तपः
सप्तसरस्वती या तीर्थस्थळी त्याने मोठे तप केले.
सा चाभ्येत्य नदीतीरे क्षोभयामास भामिनी
तीही नदीच्या काठी आली आणि त्याला व्याकुळ करू लागली, हे सुंदर स्त्री.
तां चैवाप्यशपन्मूढां मुनिर्मङ्कणको वपुम्
मंकणक ऋषीने त्या भ्रमित स्त्रीला शाप दिला.
विध्वंसयिष्यति हयो भवतीं यज्ञसंसदि
यज्ञाच्या सभेत घोडा तुला नष्ट करील.
सरस्वतीभ्यः सप्तभयः सप्त वै मरुतो ऽभवन्
सप्तसरस्वतींपासून सात मरुत जन्मले.
येषां श्रुते जन्मनि पापहानिर्भवेच्च धर्माभ्युदयो महान् वै
ज्यांच्या जन्माची कथा ऐकली की, पाप नाहीसे होते आणि मोठे पुण्य वाढते.
मन्त्रप्रदाता प्रह्लादः शुक्रश्चासीत् पुरोहितः
प्रह्लाद मंत्र देणारा होता आणि शुक्र कुलपुरोहित होता.
दिदृक्षवः समायाताः समयाः सर्व एव हि
सर्व सभा एकत्र आल्या, कारण सर्वांना पाहण्याची इच्छा होती.
पप्रच्छ कुलजान् सर्वान् किंनु श्रेयस्करं मम
त्याने सर्व कुलीन वडिलांना विचारले, 'माझ्यासाठी खरं तर काय सर्वात हितकारक आहे?'
यत् ते श्रेयस्करं कर्म यदस्माकं हितं तथा
तुमच्यासाठी जे उत्तम असेल, आणि आमच्या हितासाठीही जे योग्य असेल, तेच करा.
हिरण्यकशिपुर्वीरः स शक्रो ऽभूज्जगत्त्रये
हिरण्यकशिपू हा वीर तीनही जगात इंद्र झाला.
प्रत्यक्षं दानवेन्द्राणां नखैस्तं हि व्यदारयत्
दानवांच्या राजांच्या डोळ्यांसमोर त्याला नखांनी फाडून टाकले.
तेषामर्थे महाबाहो शङ्करेम त्रिशूलिना
त्यांच्या भल्यासाठी, हे महाबाहू, आपण त्रिशूळधारी शंकराची पूजा करतो.
कुजम्भो विष्णुना चापि प्रत्यक्षं पशुवत् तव
कुजंभालाही विष्णूंनी तुझ्या डोळ्यांसमोर जनावरासारखा मारले.
विरोचनस्तव पिता निहतः कथयामि ते
विरोचन, तुझा वडील, मारला गेला — हे मी तुला सांगतो.
उद्योगं कारयामास सह सर्वैर्महासुरैः
त्याने सर्व मोठ्या असुरांसह तयारी सुरू केली.
पदातयस्तथैवान्ये जग्मुर्युद्धाय दैवतैः
पायदळ आणि इतरही देवांशी युद्धासाठी निघाले.
सैन्यस्य मध्ये च बलिः कालनेमिश्च षृष्ठतः
सेनेच्या मध्यभागी बळी आणि कालनेमि पुढे उभे होते.
प्रयाति दक्षिणं घोरं तारकाख्यो भयङ्करः
तारक नावाचा भयंकर आणि भीतीदायक दक्षिणेकडे पुढे गेला.
उवाच याम दैत्यांस्तान् योद्धुं सबलसंयुतान्
त्याने त्या दैत्यांना त्यांच्या सैन्यासह युद्ध करण्यास सांगितले.
समारुरोह भगवान् यतमातलिवाजिनम्
भगवान नेहमी तयार असलेल्या मातलीच्या रथावर चढले.
स्वं स्वं वाहनमारुह्य निश्चेरुर्युद्धकाङ्क्षिमः
प्रत्येकाने आपापल्या वाहनावर चढून, युद्धासाठी उत्सुकतेने बाहेर पडले.
विद्याधरा गुह्यकाश्च यक्षराक्षसपन्नगाः
विद्याधर, गुह्यक, यक्ष, राक्षस आणि सर्प —
गजानन्ये रथानन्ये हयानन्ये समारुहन्
काहींनी हत्ती, काहींनी रथ, तर काहींनी घोड्यावर बसले.
समारुह्याद्रवन् सर्वे यतो दैत्यबलं स्थितम्
सर्वजण आपल्या वाहनावर बसून जिथे दैत्यांची सेना उभी होती तिकडे धावले.
एतस्मिन् विष्णुः सुरश्रेष्ठ अधिरुह्य समभ्यगात्
त्याच वेळी, देवांमध्ये श्रेष्ठ असलेला विष्णू वाहनावर चढून पुढे गेला.
ववन्द मूर्ध्नावनतः सह सर्वैः सुरोत्तमैः
त्याने डोकं खाली वाकवून, सगळ्या श्रेष्ठ देवांबरोबर नमस्कार केला.
पालयञ्जघनं विष्णुर्याति मध्ये सहस्रदृक्
सहस्त्र नेत्र असलेला विष्णू मधोमध चालत होता आणि मागून सर्वांचं रक्षण करत होता.